'Literatuur helpt om terreur te verwerken. Maar vrede brengen kan ze niet.'

08/04/16 om 12:17 - Bijgewerkt om 12:22

De Israëlische schrijfster Zeruya Shalev overleefde tien jaar geleden een Palestijnse terreuraanslag in hartje Jeruzalem. Die ervaring vormde de kiem van haar recentste roman 'Pijn.' Maar daarmee wil Shalev nog niet gezegd hebben dat de roman een politiek statement is. Knack kon de schrijfster spreken na haar boekvoorstelling in de Gentse boekhandel Limerick.

'Pijn' is het verhaal van de Israëlische schooldirectrice Iris, die een decennium geleden slachtoffer werd van een zelfmoordaanslag. Een decennium later heeft ze leren leven met de fysieke en mentale gevolgen van die gebeurtenis en lijkt ze haar leven aardig op de rails te hebben. Tot ze opnieuw Eitan ontmoet, de man ontmoet die jaren geleden haar hart brak. Iris raakt de pedalen kwijt, in de overtuiging dat alleen Eitan de pijn weg kan nemen. Naar de oorsprong van de titel is het, kortom, niet lang raden. 'Mijn uitgevers wilden nochtans dat ik die titel veranderde: ze zou de lezers afschrikken. Maar ik hield voet bij stuk. Pijn is in dit boek veel meer dan de fysieke pijn van een terreurslachtoffer. Het is ook de pijn van een gebroken liefde. Mijn boek gaat over cirkels van pijn: de pijn van de terreuraanslag effent de weg voor de pijn van een gebroken liefde, de pijn omdat je het verleden niet kunt overdoen. De aanslag die mij overkomen is, is ongeveer dezelfde die Iris in het boek overkomt. Maar voor haar zijn de gevolgen veel zwaarder dan voor mij. Ik ben gerevalideerd, ik heb de draad weer opgepikt. Zelfs als ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring, dan nog maakt dat 'Pijn' niet tot een autobiografisch boek. Ik s...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners