Britse gevangenen mogen geen boeken meer ontvangen

27/03/14 om 09:20 - Bijgewerkt om 09:20

Julian Barnes, Salman Rushdie, Ian McEwan en nog 80 andere Britse schrijvers protesteerden woensdag tegen een verbod op het ontvangen van boeken door gevangenen.

Britse gevangenen mogen geen boeken meer ontvangen

Salman Rushdie en andere prominente Britse schrijvers protesteren tegen boekenverbod voor gevangenen. © Belga (EPA)

Britse gevangenen mogen al sinds november geen pakjes meer ontvangen. Behalve boeken gaat het om spullen als tijdschriften, verjaardagskaarten, sokken en ondergoed. De regering wil met deze maatregel gevangenen stimuleren om beter gedrag te vertonen. Dat de regels pas deze week tot een storm van protest leidde, kwam door een online column die Frances Cook, directeur van een organisatie voor hervorming van het strafsysteem, zondag jongstleden aan de kwestie besteedde.

Boeken zijn vitaal

De schrijvers, met Salman Rushdie (zie afbeelding) als boegbeeld, laten in een open brief (2) aan de conservatieve minister van Justitie Chris Grayling weten dat zij begrijpen dat gevangenen prikkels nodig hebben om zich beter te gedragen. Maar: educatie en lezen horen niet bij zo'n beleid. 'Boeken zijn van vitaal belang achter de tralies, een manier om de geest te voeden en de vele uren in de cel te vullen. Zeker in een omgeving zonder internet en beperkte toegang tot bibliotheken zijn boeken nog belangrijker.'

Volgens de Britse regering behouden gevangenen via gevangenisbibliotheken wel degelijk toegang tot boeken. Zij mogen er maximaal twaalf tegelijk in hun cel hebben. Als zij zich goed gedragen kunnen zij de beschikking over een groter deel van hun inkomen, waarmee ze indien gewenst boeken kunnen kopen. Frances Cook zei daarop dat de regering ook bezuinigt op bibliotheken. Juist gevangenisbibliotheken worden daardoor getroffen. Daarbij is het inkomen van gevangenen zo laag (10 tot 13,50 pond per week) dat het niet realistisch is te denken dat zij daar boeken van kopen.

Gretig lezen

'Het is niet ongebruikelijk dat gevangenen doordeweeks tot twintig uur per dag in hun cel zitten', aldus Cook. 'In het weekend is het zelfs niet ongebruikelijk als ze van vrijdag na de lunch tot maandagochtend onafgebroken opgesloten zitten. In zulke omstandigheden kunnen kleine dingen, zoals het lezen van een boek, een verschil maken. Hoewel velen geen boek willen lezen gedurende deze eindeloze uren, heb ik in de gevangenis veel jongens ontmoet die gretig lezen.'

Veel schrijvers vielen haar bij. Thrillerschrijver Ian Rankin zei: 'Van bezoeken aan gevangenissen en praten met gevangenen weet ik hoe belangrijk boeken zijn voor het bestrijden van laaggeletterdheid en het in contact brengen van gevangenen met de samenleving.' Mary Beard, auteur van diverse werken over de klassieke oudheid, vond het 'gek' om het te verbieden om boeken aan gevangenen te sturen. 'Boeken voeden op en zorgen voor herintegratie.'

Positieve impact

Quick Reads, een organisatie die boeken in makkelijk Engels voor laaggeletterden maakt, wees er in het Britse vakblad The Bookseller op dat 'de helft van de gevangenen slechte taalvaardigheden heeft. Als zij meer vaardigheden verwerven, is de kans veel kleiner dat zij recidiveren. Veel ex-gevangenen hebben gerapporteerd dat zij in de gevangenis zijn begonnen met lezen en dat het een positieve impact heeft op hun levens. Boeken zijn ook een belangrijke manier om te communiceren met familie.'

Maarten Dessing

Onze partners