Vlaamsgezinde website Doorbraak opent aanval op Jan Jambon: 'Bedreigt toekomst van N-VA'

14/07/14 om 12:38 - Bijgewerkt om 13:55

Zonder actuele aanleiding en op een moment dat de postjes verdeeld moeten worden, haalt doorbraak.be zwaar uit naar N-VA-boegbeeld Jan Jambon. Dat is zeer opmerkelijk voor een opiniesite die veel goede banden heeft met de Vlaamse Volksbeweging.

Vlaamsgezinde website Doorbraak opent aanval op Jan Jambon: 'Bedreigt toekomst van N-VA'

Jan Jambon naast Bart De Wever © Belga Image

Het opiniestuk is geschreven door Pieter-Jan Van Bosstraeten, een voormalige medewerker van N-VA, en is getiteld 'Het brokkenparcours van Jan Jambon'. Het lijkt vooral bedoeld om Jambon te schaden - of op z'n minst om zijn naam en zijn positie onder de aandacht te brengen.

Zo vraagt Van Bosstraeten zich af of 'het brokkenparcours van Jambon voor een politicus van zijn niveau zonder gevolgen kan blijven' en of de 'N-VA het zich kan veroorloven dat een partijtopper het aantal blunders in pre- en postverkiezingsperiode blijft opstapelen.'

Vlaamsgezind

Dat deze scherpe kritiek op doorbraak.be verschijnt, gaat over de tong. Doorbraak.be is een erg Vlaamsgezinde opiniesite. Het was vroeger het officiële tijdschrift van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Dat is niet meer zo, maar er zijn natuurlijk nog wel veel goede banden. Peter De Roover, erevoorzitter van die VVB en nu N-VA-Kamerlid, was tot kort voor de verkiezingen op 25 mei, hoofdredacteur en uithangbord van de website.

De Roover en Jambon hebben samen de VVB 'gereanimeerd', zo zei De Roover in februari in Knack. Volgens Jambon was de beweging in die tijd niet meer dan 'een geraamte met hier en daar een plukje vlees aan'.

'Brokkenparcours'

Het brokkenparcours waar de auteur het over heeft, wordt chronologisch opgelijst in vijf etappes. 'Op het zogenaamde confederaal congres van N-VA eind januari slaagde Jambon erin om als één van de drie voorzitters van de thematische commissies het statutair gegarandeerde spreekrecht schaamteloos aan banden te leggen en zo elke dissidente stem te smoren. Op die manier werd de bespreking en stemming van breed gedragen amendementen, zoals onder andere het pacifisme en het kernwapenarsenaal op Kleine Brogel, onmogelijk gemaakt. Niet toevallig amendementen die niet stroken met zijn visie als NAVO- en defensieadept.'

'Geveinsde verontwaardiging'

Bij de stemming over de dubbele naamgeving in de bevoegde commissie, eind maart, was de verontwaardiging van Jambon over de verloren stem van CD&-V-fractieleider Raf Terwingen (die op de gang gaan bellen was met zijn voorzitter, nvdr.) geveinsd, zo stelt Van Bosstraeten. 'In realiteit was hij diegene die een snelle stemming forceerde. Hiermee verloor hij deze niet alleen, hij zette ook zijn partijgenote en commissievoorzitter Kristien Van Vaerenbergh te kijk.'

Ook verwijt de auteur Jambons uitspraken vlak voor de verkiezingen in Het Nieuwsblad. Jambon zei toen dat een werkloze eerst zijn huis zou moeten verkopen om aanspraak te kunnen maken op een leefloon. Van Bosstraeten: 'Dat heeft de N-VA ongetwijfeld een pak stemmen gekost. Aangezien Jambons standpunt haaks staat op het partijstandpunt, dat overigens goedgekeurd werd op het reeds vermelde congres, betekent dit dat Jambon er ofwel een hardvochtig sociaaleconomische visie op nahoudt, ofwel zijn eigen partijprogramma niet kent. Wat erger is, laat ik in het midden.'

Kamervoorzitterschap

Het orgelpunt van dit brokkenparcours, aldus Van Bosstraeten, is echter de recente heisa rond het voorzitterschap van de Kamer. 'De N-VA had, als grootste partij, een duidelijke kandidaat naar voor geschoven, die tevens de openlijke steun van CD&V genoot: Siegfried Bracke. Toen enkel Bracke en de liberaal Patrick Dewael overbleven, gaf Groen te kennen de kandidaat te willen steunen die kon garanderen dat het parlement ook tijdens lopende zaken snel van start zou kunnen gaan. De opening voor Bracke was er, maar Jambon fietste ze snel dicht. Die weigerde immers de vraag van Groen om de plenaire zitting kort te schorsen voor overleg hierover en torpedeerde met een geforceerde stemming zo eigenhandig de kandidatuur van zijn partijgenoot.'

'Een domme zet of een afrekening met een niet-traditionele Vlaams-nationalist? Ik gok op het tweede, maar zeker is wel dat de N-VA hiermee een enorme kans miste,' zo luidt het.

Hardvochtig

Volgens Van Bosstraeten kan er gezien dit 'brokkenparcours' moeilijk sprake zijn van een ministerpost voor Jan Jambon, 'wiens naam ongetwijfeld zou vallen in het geval van federale regeringsdeelname.'

'Met figuren die halsstarrig vasthouden aan een radicaal rechts en hardvochtig Vlaams-nationalisme waar geen plaats is voor gematigde verruimers, dreigt ze op termijn eerder herleid te worden tot een zweeppartij van 5 procent, dan zich te verankeren als brede volkspartij.'

Het artikel op Doorbraak.be

Lees meer over:

Onze partners