Chris Janssens
Chris Janssens
Fractievoorzitter Vlaams Belang in het Vlaams Parlement
Opinie

08/04/17 om 19:08 - Bijgewerkt om 19:29

'Mevrouw Homans, waarom pak je niet àlle Diyanet-moskeeën aan?'

N-VA-minister Liesbeth Homans start de procedure om de erkenning van de moskee in Beringen in te trekken. "Waarom doet ze dat niet voor de andere door het Erdogan-regime gedirigeerde moskeeën?", vraagt Chris Janssens (VB) zich af.

'Mevrouw Homans, waarom pak je niet àlle Diyanet-moskeeën aan?'

Liesbeth Homans © Belga

Delen

'Mevrouw Homans, waarom pak je niet àlle Diyanet-moskeeën aan?'

Eind vorig jaar raakte een brief bekend van de Turkse geheime dienst waarin Diyanet-moskeeën de opdracht kregen opposanten van het Erdogan-regime op te sporen. Intussen is aangetoond dat er door Diyanet België wel degelijk informatie aan Ankara werd bezorgd. Leden van de Diyanet verzamelden onder meer info in de moskeeën en stuurden een acht pagina's tellende nota naar Ankara.

Niet minder dan dertien Diyanet-moskeeën werden tot op heden door de Vlaamse regering erkend en intussen ook gesubsidieerd. Maar liefst 58% van alle moskeesubsidies vloeit jaarlijks naar Diyanet-moskeeën: een transfer van Vlaanderen naar Turkije want elf van deze moskeeën zijn eigendom van Turkije.

Vrijdag ontvingen de leden van de Commissie Binnenlands Bestuur van het Vlaams Parlement twee rapporten van de Staatsveiligheid met betrekking tot Diyanet in België. Eruit citeren is wegens de vertrouwelijkheid niet toegestaan, daarom beperk ik mij in dit stuk tot gegevens die inmiddels publiek zijn gemaakt.

Delen

Maar liefst 58% van alle moskeesubsidies vloeit jaarlijks naar Diyanet-moskeeën: een transfer van Vlaanderen naar Turkije

De rapporten bevestigen wat ik al sinds het begin van deze legislatuur in het parlement zeg: Diyanet is een instrument van het Erdogan-regime in ons land en een verlengstuk van de Turkse fundamentalistische AK-partij. De Staatsveiligheid bevestigt dat Diyanet bijdraagt aan de polarisering van de Turkse gemeenschap in België en aan de verspreiding van AKP-propaganda. Ook is bewezen dat Diyanet betrokken is bij het verzamelen van informatie over de Gülen-beweging, weliswaar zonder het 'spionage' te willen noemen. De grens tussen informatiegaring en spionage blijkt echter flinterdun - dat geldt a fortiori als je rekening houdt met hetgeen hierover eerder op Knack gepubliceerd werd.

De scheiding tussen kerk en staat - tussen moskee en politiek - werd in de Diyanet-moskeeën intussen veelvuldig overschreden: van het weigeren en aangeven van Gülen-aanhangers en andere Erdogan-critici over het organiseren van busreizen naar een meeting met Erdogan in Hasselt tot het oproepen om 'ja' te stemmen bij het nakende Turkse referendum (dat trouwens zou resulteren in niets meer of minder dan de grondwettelijk vastgelegde dictatuur in Turkije). Turkse conflicten worden aan de lopende band in Vlaanderen geïmporteerd. Turkse nationale belangen staan daarbij altijd voorop. Moskeeën zijn verworden tot propagandakantoren van het Turkse regime.

Delen

De scheiding tussen kerk en staat - tussen moskee en politiek - werd in de Diyanet-moskeeën veelvuldig overschreden

Toen ik Liesbeth Homans in januari 2015 (!) vroeg om Diyanet in Vlaanderen te monitoren, antwoordde de minister dat ze "nog geen indicaties zag dat Diyanet de integratie belemmerde".

Er werd dus al veel tijd verloren en intussen had Diyanet vrij spel om aan politiek te doen. Dat minister Homans nu slechts de erkenning van één moskee - de Fatih-moskee uit Beringen - wil intrekken, lijkt meer op een politieke stunt dan op politieke daadkracht. De argumentatie die de minister aanhaalt is immers de volgende: De Staatsveiligheid geeft zwart op wit aan dat Diyanet bijdraagt tot polarisatie binnen de Turkse gemeenschap door het profileren van Gülen-aanhangers als 'staatsvijanden'. Dit mogen we in Vlaanderen niet tolereren." Zo staat het letterlijk in haar persbericht van 7 april. Iets verder lezen we:"Polarisatie tussen bevolkingsgroepen gaat regelrecht in tegen de erkenningscriteria die we in Vlaanderen hanteren. Het is dan ook de plicht van de bevoegde minister om een duidelijk signaal te geven en in zo'n geval een procedure op te starten tot intrekking van de erkenning."

Deze argumentatie stond echter al in het eerste Diyanet-rapport van de Staatsveiligheid dat op 17 januari op haar kabinet is afgeleverd. Het is dan ook geheel onduidelijk waarom Homans meer dan twee maanden heeft gewacht om in actie te schieten en vervolgens slechts één moskee viseert. De argumenten gelden immers voor álle Diyanet-moskeeën in Vlaanderen (erkende én niet erkende) - zo bevestigt ook de Staatsveiligheid. Door polarisatie en het tegenwerken van de integratie wordt inderdaad één van de fundamentele erkenningsvoorwaarden op grove wijze geschonden. Waarom heeft de bevoegde minister dan niet de moed om de procedure tot opheffing van de erkenning van álle dertien Diyanet-moskeeën op te starten? Hetgeen tevens een einde zou maken aan de onaanvaardbare subsidiëring.

Delen

Tolereren wij nog langer dat moskeeën waarvan bewezen is dat ze behoren tot een netwerk dat spioneert voor een buitenlands regime met een bedenkelijke reputatie, betoelaagd worden met belastinggeld?

Tijdens de parlementaire commissie van maandag aanstaande zal de minister dus enkele pertinente vragen moeten beantwoorden. Waarom trekt ze enkel de erkenning in van één moskee en niet van de andere door het Turkse Erdogan-regime gedirigeerde moskeeën? Tolereren wij nog langer dat moskeeën waarvan bewezen is dat ze behoren tot een netwerk dat onder leiding staat van en zelfs spioneert voor een buitenlands regime met een bedenkelijke reputatie, betoelaagd worden met belastinggeld?

Tot slot ben ik van oordeel dat de maatregelen tegen Diyanet niet beperkt mogen blijven tot een intrekking van de erkenning. Wanneer Vlaanderen de subsidies intrekt, zal de Turkse overheid zelf met geld over de brug komen. De dertien Diyanet-moskeeën in ons land die onder controle van Erdogan staan, vormen niet alleen een integratie- maar ook een veiligheidsprobleem. Deze Turkse staatsmoskeeën zijn duidelijk niet enkel gebedshuizen maar ook voorposten van het mensenrechtenvijandige Erdogan-regime en als dusdanig staatsgevaarlijk. Daarom moet de federale regering dringend het initiatief nemen om de Diyanet-moskeeën te sluiten.

Onze partners