Het oudste taboe: seks in het rusthuis

08/03/16 om 15:27 - Bijgewerkt op 09/03/16 om 18:39

Bron: Knack

Ook bejaarden hebben weleens zin om te vrijen. Maar als ze in een rusthuis wonen, wordt hen dat meestal niet gemakkelijk gemaakt. 'Verzorgers zien hen het liefst als aseksuele wezens', klinkt het. 'Maar de nieuwe generatie ouderen pikt dat niet meer: zij eisen hun recht op privacy en seksualiteit op.' Soms zelfs met sekswerkers.

Al twintig jaar was Maria (70) weduwe, en in al die tijd had ze nooit meer een relatie gehad. Tot ze de ziekte van Alzheimer kreeg, naar een rusthuis verhuisde en daar Pol (73) leerde kennen. Ze viel als een blok voor hem en binnen de kortste keren waren ze onafscheidelijk. Hand in hand schuifelden ze door de gangen van de afdeling. Als een soort Bonnie en Clyde op leeftijd slopen ze soms de kamer van een huisgenoot binnen om er chocolaatjes of koekjes te pikken. De kinderen van Maria vonden het prachtig. Hun moeder was weer blij en stond niet langer treurend bij de uitgang telkens als ze afscheid van haar namen. Maar het personeel van het woonzorgcentrum was minder opgetogen. Zeker toen het koppel samen op de kamer van Maria wilde slapen. Avond na avond moesten ze Pol bij haar weghalen, en daar werd hij heel opstandig van. Soms zelfs agressief. Een maand of vier duurde hun romance nog. Toen betrapte een verzorgster hen terwijl ze elkaar half aangekleed knuffelden en streelden. Dat vond het personeel onaanvaardbaar, en de geliefden werden uit elkaar gehaald. Pol moest elke dag in zijn kamer eten en om vier uur 's middags ging zijn deur op slot. Soms hoorden ze hem wanhopig tegen de muur bonken. Een paar maanden later stierf hij. Maria is ondertussen helemaal geveld door alzheimer.
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners