Een Amerikaans wetenschapsteam onder leiding van Teresa Woodruff, directeur van het Health Research Institute van de Northwestern University in Chicago, ontwikkelde een miniatuurreplica van het vrouwelijk voortplantingsstelsel dankzij een combinatie van levende menselijke en muizencellen. Het systeem ziet er echter helemaal anders uit dan wat we op de lagere school over het vrouwelijke voortplantingssysteem hebben geleerd.
...

Een Amerikaans wetenschapsteam onder leiding van Teresa Woodruff, directeur van het Health Research Institute van de Northwestern University in Chicago, ontwikkelde een miniatuurreplica van het vrouwelijk voortplantingsstelsel dankzij een combinatie van levende menselijke en muizencellen. Het systeem ziet er echter helemaal anders uit dan wat we op de lagere school over het vrouwelijke voortplantingssysteem hebben geleerd. Verschillende cellen werden gedurende 1 maand succesvol gecultiveerd in een serie kleine kubusjes die 3D-modellen van eiserstokken, eileiders, de baarmoeder, baarmoederhals, vagina en lever bevatten. De lever speelt een grote rol in de verwerking van medicijnen, vandaar dat ook dit orgaan werd gerepliceerd, aldus de wetenschappers. Door elk mini-orgaantje liep een speciale vloeistof, genaamd microfluïdica, die de functie van bloed had. Microfluïdica is een opkomende discipline in de medische wetenschappen die het gedrag van vloeistoffen en gassen op micrometerschaal bestudeert en bijdraagt aan het onderzoek in de micro-elektronica en de moleculaire biologie. Zo wordt het mogelijk om synthetische systemen te creëren die hun equivalent in het menselijke lichaam imiteren. Het kunstmatige voorplantingssysteem, dat de naam 'Evatar' kreeg, produceerde daardoor zelf hormonen, zoals bij een natuurlijke cyclus van 28 dagen, met pieken van oestrogeen en dalen van progesteron op verschillende tijdstippen in de cyclus. Het bloed- en weefselverlies zoals dat bij maandstonden het geval is kon echter niet gesimuleerd worden omdat de chip geen bloedvaten of weefselmateriaal bevat.Het onderzoek zal mogelijk de toekomstige behandeling van aandoeningen als endometriose, kanker en onvruchtbaarheid veranderen. Om ethische redenen is het immers niet toegestaan dat zwangere vrouwen aan farmaceutische testen deelnemen. Met Evatar zou daar een mouw aan kunnen worden gepast. Daarnaast is Evatar een nieuwe manier om behandelingen te testen op een gepersonaliseerde manier. Onderzoekers kunnen dan aan de hand van stamcellen van een individuele patiënt een model van haar voorplantingsstelsel creëren waarop verder medisch onderzoek kan worden uitgevoerd met het oog op de verschillende hormoonpatronen. Zo kunnen ze zien hoe een individu écht reageert op bepaalde medicatie. Het Evatar-project maakt deel uit van een groter project waarbij men in de Verenigde Staten een 'lichaam op een chip' wil creëren. Zo zullen in de toekomst ook hersenen, het hart en de longen gerepliceerd kunnen worden met behulp van microfluïdica. De studie verscheen in het vakblad Nature Communications.