In poolregio's slapen mensen doorgaans slecht in de zomer, wanneer het er nooit donker wordt. Dat zou liggen aan de afwijkende activiteit van het hormoon melanine, dat de biologische klok stuurt: in duisternis wordt dat hormoon actiever. Als poolregiobewoners toch slapen, gaan ze eerst door een fase va...

In poolregio's slapen mensen doorgaans slecht in de zomer, wanneer het er nooit donker wordt. Dat zou liggen aan de afwijkende activiteit van het hormoon melanine, dat de biologische klok stuurt: in duisternis wordt dat hormoon actiever. Als poolregiobewoners toch slapen, gaan ze eerst door een fase van droomslaap. Pas later raken ze in een diepe slaap. In normale omstandigheden gebeurt het omgekeerde: dan begint de nacht met een diepe slaap, om op krachten te komen, en volgt in de vroege ochtend de droomslaap. Dat er meer aan de hand kan zijn, bewijst onderzoek van biologisch psychologe Nathalie Pattyn van de Vrije Universiteit Brussel en haar collega's. In Journal of Applied Physiology brengen ze verslag uit van waarnemingen van expeditieleden op de Zuidpool. Wat blijkt? Als mensen intens samenleven, kan dat hun slaappatroon extra in de war sturen. Dat gebeurt onder meer doordat samenleven de activiteit van het stresshormoon cortisol stimuleert. Normaal daalt de hoeveelheid cortisol in het bloed in de loop van de nacht, maar op de Zuidpool was dat niet zo. Slapeloosheid kan een groot probleem voor de gezondheid zijn. The European Journal of Preventive Cardiology meldt bijvoorbeeld een verhoogd risico op hartaanvallen en beroertes. Omdat in een moderne maatschappij een derde van alle mensen symptomen van slapeloosheid zegt te hebben, kan dat bijdragen tot een hogere frequentie van die beide aandoeningen. Hoe slapeloosheid precies in hartaanvallen en beroertes uitmondt, is nog onduidelijk.