Onze huid vormt onze belangrijkste bescherming tegen schadelijke elementen van buitenaf. Als die huid beschadigd wordt, moet ons lichaam dus snel reageren. Daarom treedt er na een verwonding meteen een batterij genetische en cellulaire mechanismen in werking om de schade te herstellen.
...

Onze huid vormt onze belangrijkste bescherming tegen schadelijke elementen van buitenaf. Als die huid beschadigd wordt, moet ons lichaam dus snel reageren. Daarom treedt er na een verwonding meteen een batterij genetische en cellulaire mechanismen in werking om de schade te herstellen. De ploeg rond stamcelexpert Cédric Blanpain van de ULB beschrijft in Nature Communications hoe het lichaam reageert op een verwonding van de huid. Ze onderzochten dat door individuele stamcellen rond een wonde te volgen. Voor het herstel was een vrij breed gamma aan stamcellen nodig. Die gebruikten vreemd genoeg allemaal zo goed als dezelfde mechanieken, hoewel ze verschillende functies hadden. Sommige types deelden zich om de 'gaten' te vullen, terwijl andere een ontsteking bestreden. De experts hopen door onderzoek van de genen die aan de basis van deze processen liggen, middelen te vinden die wondheling bevorderen. Maar dat zal niet van een leien dakje lopen, zo blijkt uit een reportage in Nature waarin maag- en darmspecialist Gert Van Assche van de UZ Leuven aan bod kwam. Patiënten met de ziekte van Crohn hebben vaak zware ontstekingen rond de anus. Van Assche en zijn collega's slaagden erin die - bij een weliswaar vrij klein aantal patiënten - met succes te behandelen door zogenaamde mesenchymale stamcellen toe te dienen. Het probleem is dat de toegediende stamcellen zelf hun weg naar de ontstekingen moeten vinden, wat impliceert dat vele hun bestemming niet bereiken. Er is dus nog werk aan de winkel om de aanpak klinisch rendabel te maken.