De eerste studie, gepubliceerd in Science Advances, steunt op een analyse van micrometeorieten gevonden op Antarctica. Ze beschrijft de gevolgen van een gigantische botsing van twee hemellichamen tussen de planeten Jupiter en Mars.Een 150 kilometer lange asteroïde we...

De eerste studie, gepubliceerd in Science Advances, steunt op een analyse van micrometeorieten gevonden op Antarctica. Ze beschrijft de gevolgen van een gigantische botsing van twee hemellichamen tussen de planeten Jupiter en Mars.Een 150 kilometer lange asteroïde werd daarbij verbrijzeld. Er kwam enorm veel fijn stof vrij, dat zich verspreidde in ons zonnestelsel. Een tijdlang bereikte daardoor minder zonlicht de aarde. Voordien moet het klimaat op aarde min of meer homogeen geweest zijn, maar nu ontstonden er klimaatzones, met hogere temperaturen rond de evenaar en lagere aan de polen. Dieren en planten pasten zich aan en de biodiversiteit verhoogde. Finaal mondde de afkoeling uit in een ijstijd, wat dan weer minder gunstig was voor het leven. In Proceedings of the National Academy of Sciences verscheen de tweede studie. Daarin buigen Goderis en andere wetenschappers zich over de gevolgen van een meteorietinslag, 66 miljoen jaar geleden in de Golf van Mexico - een enorme krater was het resultaat. Er moet daarbij zo'n 325 miljard ton zwavel in de atmosfeer terecht zijn gekomen. Het zwavel verbond zich met waterstof, waardoor er een deken van stofdeeltjes over heel de aarde gelegd werd. Door de aanhoudende duisternis die daarop volgde, stierf driekwart van het leven uit. Ze betekende het einde voor de dinosaurussen.