De op 24 november met een Lange Mars-5 draagraket gelanceerde sonde landde na een missie van meer dan twintig dagen met haar ongeveer twee tot mogelijk vier kilo stalen van de maan in de steppen van Binnen-Mongolië, volgens de Britse openbare omroep BBC om 18.30 uur Belgische tijd.

China is daarmee na de Verenigde Staten en de vroegere Sovjet-Unie de derde mogendheid die monsters van onze natuurlijke satelliet naar onze planeet bracht. Het is ook veertien jaar dat dit voor het laatst gebeurde.

De maanlander heeft ook een Chinese vlag op het hemellichaam geplant. Daarvoor was dat alleen met de Stars en Stripes gebeurd.

Helikopters en voertuigen die met sterke schijnwerpers zijn gewapend, zetten zich in beweging om de capsule in Siziwang Banner te vinden. De duisternis van de nacht en zwaar winterweer met sneeuw, wind en temperaturen van meer dan twintig graden onder nul bemoeilijken de zoektocht. De capsule is maar een zevende zo groot als een bemande capsule, en bevindt zich in een landingszone van 21.000 vierkante km.

Niettemin vonden de bergingsteams het ding ongeveer een half uur na het eerste bericht over de landing. Een deskundige vertelde aan de Chinese staatstelevisie dat de in de sneeuw liggende capsule in goede staat lijkt.

Ze wordt niet ter plaatse geopend, maar in haar geheel weggevoerd.

Meest gecompliceerde missie in de geschiedenis van de Chinese ruimtevaart

Volgens het officiële persbureau Xinhua was de missie de meest gecompliceerde en uitdagende in de geschiedenis van de Chinese ruimtevaart. Zo was Peking er als eerste ook in geslaagd in een baan rond de maan de eerste robotgestuurde koppeling te maken, met name van de stijgmodule en de 'orbiter'/terugkeermodule.

De in de Zee der Stormen vergaarde stalen moeten verhuizen naar een laboratorium in Peking waar wetenschappers hopen informatie te verwerven over de ouderdom, de samenstelling en de geschiedenis van de maan.

In de jaren zestig en zeventig hebben de Amerikaanse bemande Apollo-missies 380 kilo gesteente van de maan naar onze planeet gebracht, met sondes verzamelde de toenmalige Sovjet-Unie zowat 300 gram materiaal. De laatste missie van dit type was in 1976 de Loena-24.

China is er in januari 2019 als eerste land ter wereld in geslaagd een lander zacht neer te zetten op de achterzijde van de maan.

De op 24 november met een Lange Mars-5 draagraket gelanceerde sonde landde na een missie van meer dan twintig dagen met haar ongeveer twee tot mogelijk vier kilo stalen van de maan in de steppen van Binnen-Mongolië, volgens de Britse openbare omroep BBC om 18.30 uur Belgische tijd. China is daarmee na de Verenigde Staten en de vroegere Sovjet-Unie de derde mogendheid die monsters van onze natuurlijke satelliet naar onze planeet bracht. Het is ook veertien jaar dat dit voor het laatst gebeurde.De maanlander heeft ook een Chinese vlag op het hemellichaam geplant. Daarvoor was dat alleen met de Stars en Stripes gebeurd. Helikopters en voertuigen die met sterke schijnwerpers zijn gewapend, zetten zich in beweging om de capsule in Siziwang Banner te vinden. De duisternis van de nacht en zwaar winterweer met sneeuw, wind en temperaturen van meer dan twintig graden onder nul bemoeilijken de zoektocht. De capsule is maar een zevende zo groot als een bemande capsule, en bevindt zich in een landingszone van 21.000 vierkante km.Niettemin vonden de bergingsteams het ding ongeveer een half uur na het eerste bericht over de landing. Een deskundige vertelde aan de Chinese staatstelevisie dat de in de sneeuw liggende capsule in goede staat lijkt.Ze wordt niet ter plaatse geopend, maar in haar geheel weggevoerd.Volgens het officiële persbureau Xinhua was de missie de meest gecompliceerde en uitdagende in de geschiedenis van de Chinese ruimtevaart. Zo was Peking er als eerste ook in geslaagd in een baan rond de maan de eerste robotgestuurde koppeling te maken, met name van de stijgmodule en de 'orbiter'/terugkeermodule.De in de Zee der Stormen vergaarde stalen moeten verhuizen naar een laboratorium in Peking waar wetenschappers hopen informatie te verwerven over de ouderdom, de samenstelling en de geschiedenis van de maan. In de jaren zestig en zeventig hebben de Amerikaanse bemande Apollo-missies 380 kilo gesteente van de maan naar onze planeet gebracht, met sondes verzamelde de toenmalige Sovjet-Unie zowat 300 gram materiaal. De laatste missie van dit type was in 1976 de Loena-24. China is er in januari 2019 als eerste land ter wereld in geslaagd een lander zacht neer te zetten op de achterzijde van de maan.