In de jaren 1950 zaten natuurkundigen met de handen in het haar. In steeds krachtigere deeltjesversnellers werd het ene deeltje na het andere ontdekt, maar niemand wist wat aan te vangen met de warboel aan exotische deeltjes. Net op dat moment verscheen wonderkind Murray Gell-Mann op het toneel. De theoretische fysicus zette zich aan het puzzelen en ontwierp een theoretisch raamwerk waarin ieder deeltje een plaats kreeg.
...