Bassem Tamimi wacht ons op bij zijn woning in Nabi Saleh op de Westelijke Jordaanoever. Op deze plek groeide zijn dochter Ahed uit tot een icoon van het Palestijnse verzet toen ze een Israëlische militair sloeg die samen met een collega had postgevat op het erf van de familie. Een deel van Nabi Saleh is ingenomen door de Joodse kolonie Halamish, volgens het internationaal recht op illegale wijze. De beelden van Aheds optreden tegen de soldaat en haar arrestatie veroorzaakten wereldwijd verontwaardiging over de brutale methodes van de Israëlische bezetting.
...

Bassem Tamimi wacht ons op bij zijn woning in Nabi Saleh op de Westelijke Jordaanoever. Op deze plek groeide zijn dochter Ahed uit tot een icoon van het Palestijnse verzet toen ze een Israëlische militair sloeg die samen met een collega had postgevat op het erf van de familie. Een deel van Nabi Saleh is ingenomen door de Joodse kolonie Halamish, volgens het internationaal recht op illegale wijze. De beelden van Aheds optreden tegen de soldaat en haar arrestatie veroorzaakten wereldwijd verontwaardiging over de brutale methodes van de Israëlische bezetting. Eind maart trof Ahed een schikking met de Israëlische militaire rechtbank: ze werd veroordeeld tot acht maanden cel en ontliep zo een gevangenisstraf van tien jaar. Ook haar moeder kreeg acht maanden omdat ze het optreden van haar dochter had gefilmd. Door de berechting van Tamimi komt de militaire rechtspraak op de Westelijke Jordaanoever opnieuw in de aandacht. Israël zet militaire rechters in om Palestijnen te berechten terwijl Israëlische kolonisten in het gebied onder civiele rechtbanken vallen. Bassem Tamimi laat ons de videobeelden zien van Aheds verhoor. 'Omdat mijn dochter minderjarig is, was de Israëlische militaire rechtbank verplicht ons delen van het verhoor te overhandigen. Dat verhoor duurde bijna twee weken. Ahed werd 's nachts om de paar uur wakker gemaakt zodat ze uitgeput raakte, ze bedreigden haar met moord en zeiden dat ze haar zouden verkrachten.' Sinds haar veroordeling zit Ahed gevangen in Jeruzalem. Ze probeert intussen haar lessen op school zo goed mogelijk bij te houden. Zijn dochter zal geenszins als een gebroken vogeltje uit de gevangenis komen, weet Bassem Tamimi. 'Natuurlijk ben ik als vader bezorgd om haar. Tegelijk weet ik dat ze er sterker uit zal komen. Als vrijheidsstrijder moet ze weten wat het is om gevangen te zitten. Ze is nog jong, maar ze is taai. Onze familie - alles bij elkaar 523 man groot - staat bekend als een strijdersfamilie. Twintig familieleden zitten in de gevangenis. Maar dat wil nog niet zeggen dat we terroristen zijn. Wel dat we ons met hand en tand verzetten tegen de Israëlische bezetting. Ik ben zelf ettelijke malen gearresteerd, heb in totaal vier jaar vastgezeten en ben gemarteld, zo ernstig dat ik tien dagen in coma heb gelegen. Maar ik ben er nog, en ik geef niet op. Ahed is uit hetzelfde hout gesneden. We hebben geen andere keuze. De militairen zijn al meer dan honderdvijftig keer mijn huis binnengevallen. Ahed moet elke dag door de controlepost om naar school te kunnen. Ons land waarop we dieren houden en groenten kweken, is ingenomen door Joodse kolonisten. Moeten we dan hulpeloos toekijken hoe ons alles wordt afgenomen?' Dat Ahed zoveel media-aandacht kreeg, is een onverwachte meevaller voor de Palestijnse zaak, beseft vader Tamimi. Wereldwijd ondertekenden 1,7 miljoen mensen een petitie voor Aheds vrijheid. 'Een blond meisje met blauwe ogen van zestien dat een Israëlische soldaat slaat uit woede en onmacht: ik vermoed dat veel mensen er hun eigen dochter in herkennen. Ahed heeft het clichébeeld doorbroken van het Palestijnse verzet. Ja, ik ben trots op haar.'