Opinie

Jean-Marie Dedecker (LDD)

‘Tsaar Poetin gijzelt Duitsland en chanteert tandeloos Europa’

Jean-Marie Dedecker (LDD) Voorzitter van LDD en lijstduwer op de N-VA-Kamerlijst in 2019

Jean-Marie Dedecker overschouwt de spanningen met Vladimir Poetin. ‘Als het echt te moeilijk wordt, gaat het Westen wel op de knieën voor de destructiviteit van de machiavellistische autocratische crimineel in het Kremlin en zijn verdeel- en heerspolitiek.’

Dankzij mijn vorig leven als judocus kon ik in de jaren tachtig van vorige eeuw tientallen reizen maken achter het IJzeren Gordijn.

Ik ontdekte al vlug dat je – om communist te zijn – dol moest zijn op wodka en rode kool, dat je graag in de rij wilde staan om te winkelen, en dat je het ook niet erg moest vinden om gemuilkorfd en geëxecuteerd te worden.

Na een paar bijkomende sportstages in Cuba verbrandde ik mijn T-shirt van Che Guevara en ontwaakte dan ook al vlug uit mijn linkse mei-68-dromen om tot een generatie te behoren die liever een raket in zijn tuin had dan een Rus in zijn keuken.

Ex-KGB agent Vladimir Poetin is een restant van die Koude Oorlogstijd. Zijn hofhouding bestaat uit vertrouwelingen met een KGB-verleden zoals hijzelf (hij was lange tijd gestationeerd in Oost-Duitsland) en uit vrienden uit zijn sportkring. Deze zijn allen doorgegroeid tot corrupte oligarchen zoals Vitali Smirnov, Gennadi Timtsjenko en de gebroeders Arkadi en Boris Rotenberg, waarvan de eerste lid is van het directiecomité van de Internationale Judo Federatie (IJF) en de tweede zelfs ondervoorzitter. Poetin is zelf erevoorzitter van de IJF.

Ze beheren samen met Poetin zijn tsarenrijk, dat naast politieke repressie hoofdzakelijk gebouwd is op gas en olie, want de economische output van Rusland met 142 miljoen inwoners is nauwelijks het dubbele van dat van Zwitserland met 8,4 miljoen zielen.

Tsaar Poetin gijzelt Duitsland en chanteert tandeloos Europa.

Roebels en kleptocraten

Amper drie jaar na Poetins machtsovername van drankorgel Boris Jeltsin zette hij de ongenaakbaar geachte oligarch Michail Chodorkovski al achter de tralies, ontbond hij diens oliemaatschappij Yukos en nam zijn monopolies in eigen handen. Van elke m³ gas of van elk vat olie dat er opgepompt wordt, verdwijnt er sedertdien een percentage roebels in de zakken van zijn kleptocraten.

Gazprom bezit het monopolie op de gaspijpuitvoer, en zou nu zelfs vier miljard euro omzet per maand verliezen als de uitvoer naar Europa eventueel zou stilvallen door mogelijke westerse represailles voor een inval in Oekraïne, maar de olie-inkomsten zijn voor Moskou vijf keer belangrijker dan die van gas. Bij een conflict zou de olieprijs op geopolitiek vlak dan ook nog door het dak gaan, en zou de Russische schatkist er weinig onder lijden, terwijl het Westen in de kou zou staan. Er staat ook nog 600 miljard dollar aan Russische reserves op buitenlandse rekeningen. Als het echt te moeilijk wordt, gaat het Westen wel op de knieën voor de destructiviteit van de machiavellistische autocratische crimineel in het Kremlin en zijn verdeel- en heerspolitiek.

Trekpop

De zogenaamde vrees van Poetin voor pro-Westerse democratieën in zijn achtertuin, is eerder een alibi voor onze EU-Mandarijnen om zijn destabiliserende, oorlogszuchtige en overspannen retoriek te verklaren. Waar het werkelijk om gaat is het feit dat de grootste gaspijplijnen van Gazprom om Europa te bevoorraden dwars door Oekraïne lopen.

Ze zijn goed voor 100 miljard m³ gas per jaar, 12 miljard meer dan de Nord Stream 1 en de Yamal-Europe-lijn samen, met respectievelijk 55 en 33 miljard m³.

Poetins retorisch wapengekletter is een chantagemiddel om de gaskraan van de 11 miljard euro kostende Nord Stream 2 pijplijn onder de Baltische Zee naar Duitsland te kunnen opendraaien om zo Polen en Oekraïne te omzeilen.

Duitsland moet nu een reden hebben om overstag te gaan voor die eis, want het is in wezen al een paar decennia de trekpop van Poetin. Angela Merkel, zelf geboren en getogen achter het IJzeren Gordijn in de DDR, zette na Helmut Kohl de Ostpolitik van ‘verandering door toenadering’ van de legendarische kanselier Willy Brandt voort.

Toen ze in 2005 de kanseliersstoel van de SPD-er Gerhard Schröder overnam, werd deze socialist plots kapitalistisch lobbyist voor de oligarchen van het Kremlin. Hij werd voorzitter van de Raad van Bestuur van Gazprom, van het Russische oliebedrijf Rosneft en van het Nordstreamconsortium.

De huidige kersverse kanselier Olaf Scholz was tijdens het kanselierschap van Schröder secretaris-generaal van de SPD. Het Nord Stream 2-project is in wezen een SPD-project. Manuela Schwesig, boegbeeld van de SPD en gouverneur van de deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren, waar de terminal van de Nord Stream 2 pijpleiding aankomt, kreeg zelfs een pak Russisch smeergeld voor haar ‘milieustichting’.

Toen de Britten afgelopen weken extra wapens leverden aan Oekraïne mochten ze zelfs niet over het luchtruim van Duitsland vliegen.

Door het sluiten van hun kerncentrales hebben de Duitsers het Russisch gas broodnodig. Net zoals de Duitsers zijn onze eigen groene dwaallichten van Vivaldi objectieve bondgenoten van Poetin. Ze gaan onze kernreactoren sluiten en vervangen door vervuilende gascentrales die moeten bevoorraad worden door het Russische Gazprom. Nagenoeg 40 procent van het Europees gas wordt immers aangeleverd door Rusland, en op een kleine 22 procent uit Noorwegen na, komt de rest van ons gas uit Qatar, Nigeria … niet bepaald landen waar de mensenrechten hoog op de agenda staan.

Solidariteit is hoogstens een vorm van verlicht egoïsme en diplomatie is gecamoufleerd eigenbelang.

MH17

Poetin is een criminele despoot die zijn politieke tegenstanders vergiftigt met novitsjok, zijn criticasters letterlijk defenesteert, ze laat neerschieten of ze gevangen zet in zijn goelags, maar ondertussen in het Westen met alles wegkomt, zelfs met het neerhalen van het burgervliegtuig MH17 vol met Nederlandse passagiers boven het Oekraïense luchtruim.

Het olijke duo, dwaallicht Guy Verhofstadt en de Nederlandse droeftoeter Hans van Balen stonden op het Maidanplein in Kiev in 2014 de revolutie te prediken, maar toen Poetin de Krim annexeerde, kwamen ze niet verder dan het afdwingen van een perenboycot bij de EU.

De Nederlandse militaire heldhaftigheid is sedert Srebrenica ook alom gekend. Met een referendum in 2016 verwierpen onze noorderburen nog met 61 procent van de stemmen het Europees Associatieverdrag met Oekraïne. Er werd zelfs een ‘opt-out’-clausule uitgewerkt dat Nederland beschermt tegen militaire deelname bij een conflict in Oekraïne.

Niemand zit te wachten om Oekraïne te hulp te schieten, zelfs niet voor het lidmaatschap in de EU. De Fransen vrezen bijvoorbeeld voor hun landbouwsubsidies als de onmetelijke Oekraïense graanschuur zou opengaan. Die dubbele Westerse standaard noemt Realpolitik. Solidariteit is hoogstens een vorm van verlicht egoïsme en diplomatie is gecamoufleerd eigenbelang.

Oekraïne is echter ook geen democratische modelstaat, maar eerder een kleptocratie dan een democratie. Om parlementslid te worden, betaal je er een miljoen dollar aan je politieke partij en de rechterlijke vonnissen zijn er te koop voor de meest biedende. Op de corruptie-index van Transparancy International staat het samen met Swaziland op de 122ste plaats.

Poetin kan de laffe EU-Mandarijnen dan uitpersen als een citroen. Zijn machtsontplooiing aan de grenzen is eerder een bedreiging voor de samenhang van de Europese Unie dan voor de restanten van het Sovjetrijk. Als Nord Stream 2 opengedraaid wordt is het enkel nog wachten op een schijnmanoeuvre om zich met een miniem gezichtsverlies militair terug te trekken. Poetin kan Oekraïne dan gemakkelijker in de kou zetten en destabiliseren door de gaskraan naar Kiev dicht te draaien, dan het met verlies van mensenlevens te veroveren.

Als de populariteit van dictators en autocraten daalt, roffelen ze altijd op de nationalistische en patriottische trom en zoeken ze steevast een externe vijand. Als de Russische tsaar zal struikelen, zal het niet zijn onder druk van zijn morrende onderdanen, noch die van de Europese Unie of de NATO. Hij zal eerder gedefenestreerd worden door zijn eigen oligarchen als hij ze niet meer zal kunnen van dienst zijn bij de leegroof van zijn land. Maar de bouw van de gaspijplijn Power of Siberia 2 naar China is al gepland. It’s the economy, stupid.

Partner Content