Wantrouw politici die u zeggen niet met peilingen bezig te zijn. Zeker in Amerika, waar peilingen door het gelaagde verkiezingssysteem bepalend zijn voor de aanpak en invulling van verkiezingscampagnes, zijn ze erdoor geobsedeerd.
...

Wantrouw politici die u zeggen niet met peilingen bezig te zijn. Zeker in Amerika, waar peilingen door het gelaagde verkiezingssysteem bepalend zijn voor de aanpak en invulling van verkiezingscampagnes, zijn ze erdoor geobsedeerd. Logisch dus dat in het Witte Huis zowat alle alarmbellen afgingen toen begin juni een poll uitlekte waarin Trump in maar liefst 15 van de 17 onderzochte staten op verlies stond. Heel wat 'vaste' Republikeinse staten bleken met Trump als kandidaat in het gedrang te komen. Uit een andere poll, uitgevoerd in juni, bleken zowel Joe Biden, Bernie Sanders, Elizabeth Warren, Pete Buttigieg en Kamala Harris minstens vier procentpunten meer te halen dan Trump. Voor de Democraten lijken die peilingen op het eerste gezicht een geschenk. Ze zijn een morele opkikker, want zittende presidenten worden zelden verslagen. Maar net door die goede peilingen dreigen de Democraten Trump nu te gaan onderschatten. Tot voor de tussentijdse verkiezingen van vorig jaar was de prioriteit duidelijk: Trump verslaan in 2020. Onder invloed van parlementsvoorzitter Nancy Pelosi leek de partij daarvoor naar middle of the road- kandidaten te kijken: gematigde centrumkandidaten die ook dolende Republikeinse kiezers aanspreken. Nu blijkt dat ook heuse liberals als Bernie Sanders of Elizabeth Warren een kans maken om Trump te verslaan, is de linkervleugel aan het twijfelen geslagen. Jonge volksvertegenwoordigers als Alexandria Ocasio-Cortez zoeken maar wat graag het conflict met de oude garde. Trumps slechte peilingen openen in hun ogen de mogelijkheid om een veel linksere presidentskandidaat te nomineren. Joe Biden, die volgens de gelekte peiling meer dan tien procentpunten beter scoort dan Trump, tuimelde de voorbije weken in peilingen onder Democratische kiezers juist omlaag. Hoewel Trump met de benoeming van conservatieve rechters voor het Hooggerechtshof en een massale belastingverlaging de Republikeinse lijn perfect uitvoert, blijft de verhouding met zijn partij niet meer dan een verstandshuwelijk. Het is een zwakte die een uitgekookte tegenstander perfect kan uitspelen. Alleen heeft de Democratische Partij eigenlijk hetzelfde probleem. Centrumkandidaten als Joe Biden delen de partij met sloophamers als Bernie Sanders en Elizabeth Warren, die - kort door de bocht - een soort West-Europees sociaal systeem willen uitbouwen. De afkeer voor de hogere belastingen die daarmee gepaard zouden gaan, kan heel wat centrumstaten toch in de armen van Trump jagen. Nog geen drie jaar geleden versloeg Trump Hillary Clinton na een Democratische non-campagne. Voor sommige Democraten lijkt die verkiezing al lang vergeten.