Joe Biden blijft verbazen. De afgelopen weken kwam de Amerikaanse president met een duidelijk statement na de veroordeling van Derek Chauvin, de politieagent die George Floyd de dood injoeg ('Dit kan een reuzenstap zijn op de weg naar rechtvaardigheid in Amerika'). Hij pakte uit met forse klimaatplannen en toonde geopolitiek leiderschap op de Leaders Summit on Climate. En met zijn uiterst efficiënte vaccinatiestrategie doet hij het nog beter dan hij zelf had verwacht. 'Sleepy Joe' slaapt niet. Hij is Amerika aan het verbouwen met een bulldozer.
...

Joe Biden blijft verbazen. De afgelopen weken kwam de Amerikaanse president met een duidelijk statement na de veroordeling van Derek Chauvin, de politieagent die George Floyd de dood injoeg ('Dit kan een reuzenstap zijn op de weg naar rechtvaardigheid in Amerika'). Hij pakte uit met forse klimaatplannen en toonde geopolitiek leiderschap op de Leaders Summit on Climate. En met zijn uiterst efficiënte vaccinatiestrategie doet hij het nog beter dan hij zelf had verwacht. 'Sleepy Joe' slaapt niet. Hij is Amerika aan het verbouwen met een bulldozer. Anders dan bij veel andere politici zijn de woorden van de president soms minder spectaculair dan zijn daden. Dat hindert Biden niet, want een standpunt dat ingaat tegen de neoliberale orthodoxie heeft vandaag geen schreeuwerige hoofdletters nodig. Dat was, bijvoorbeeld, ook zo toen hij onlangs het belang van, jawel, de vakbonden benadrukte: 'Ik ben een president van de vakbonden, ik heb daar nooit een geheim van gemaakt.' Dat valt op. Je ziet het een Belgische regeringsleider, of zelfs de Vlaamse voorzitter van de sociaaldemocraten, vandaag nog niet zo snel zeggen. Biden zette de laatste weken nog een andere, niet minder belangrijke boodschap in de verf, ook al gaat het op het eerste gezicht over een semantische kwestie. In de feiten is het misschien wel de listigste politieke move van Biden tot nog toe. Het valt allemaal samen te vatten in de drie woorden die hij vorige week op Twitter zette: ' Caregiving is infrastructure.' Het belang van die drie woorden - 'zorgverlening is infrastructuur' - is moeilijk te overschatten. Het is namelijk dé manier waarop Biden zijn gigantische investeringen in het Amerikaanse zorgsysteem verdedigt, een systeem dat al decennia mank loopt en eigenlijk alleen maar echt goed werkt als je rijk bent. Biden wil niet alleen investeren in bakstenen - door ziekenhuizen of woonzorgcentra bij te bouwen - maar ook in mensen. In jobs, dus. Hij denkt dan vooral aan geld voor de thuisverpleging, met extra banen en loonsverhogingen voor werknemers die typisch vrouwen van kleur zijn. Het is deel van zijn American Jobs Plan, een gigantisch relanceplan met verder vooral veel klassieke infrastructuurwerken, zoals snelwegen, luchthavens, het elektriciteitsnetwerk, schoolgebouwen of sneller internet. Dat is vloeken in de financieel-economische kerk. De klassieke economische recepten, verdedigd door veel Amerikaanse economen maar bij ons bijvoorbeeld ook door de Gentse econoom Gert Peersman, schrijven voor dat de overheid bij een grote crisis, zoals de covid-19-epidemie, gigantische hoeveelheden geld in de economie moet storten. Maar, zo gaat het klassieke verhaal verder, dat geld mag alleen aan 'infrastructuur' worden uitgegeven. In de meest strikte zin betekent dat: bruggen en wegen, maar Peersman spreekt ook van klimaatinspanningen of digitalisering. Die investeringen, zo is de redenering, zijn in principe eenmalig, want voor een nieuwe brug betaal je maar één keer. Een extra verpleger, daarentegen, is een terugkerende of in het jargon 'recurrente' kost. Biden ziet dat helemaal anders. Als er geen goede gezondheidszorg is, zo is het argument, dan grijpt dat evenzeer in op de economie. Een vijftigjarige vrouw die voor haar zieke moeder moet zorgen, kan er namelijk niet zomaar een job bij nemen. De vraag waar Biden het geld zal halen om die investeringen te kunnen betalen, blijft natuurlijk relevant - het is onduidelijk of het optrekken van de vennootschapsbelasting, zoals hij van plan is, voldoende zal zijn. Maar dat is strikt genomen een andere kwestie. De echte vraag is of het vandaag een goed idee is om in de gezondheidszorg te investeren. En daar kan weinig twijfel over zijn. Het manoeuvre van Biden zal niet alleen in de Verenigde Staten een verschil maken. Biden toont de weg voor Europa en zelfs voor Alexander De Croo, want ook de Belgische gezondheidszorg kan een upgrade gebruiken. De komende jaren zullen we op gezette moment om extra zorgcapaciteit sméken. Nu de druk om de coronamaatregelen te versoepelen enorm wordt en tegelijk de afdelingen intensieve zorg overvol liggen, is er maar één juiste reflex. Zorg voor extra bedden, zorgverleners, verpleegsters, noodziekenhuizen en opleidingen. Trek de lonen op en maak de job attractiever. Alleen zo zullen we gewapend zijn tegen nieuwe virussen. Investeer nu in zorgpersoneel. Niet morgen, maar vandaag. En doe het massaal. Wie vandaag nog twijfelt of de zorgsector de ruggengraat van onze economische infrastructuur is, die heeft echt niet goed opgelet.