The Jerusalem Post verwijst naar Shimon Peres als bron voor deze informatie.

Op 24 augustus 2014 had de top van de krant, toenmalig hoofdredacteur Steve Linde en adjunct David Brinn, een interview met Peres, die een maand eerder was afgezwaaid als president van Israël.

Tijdens een gesprek met koffie vroeg Brinn hem naar zijn grootste verwezenlijkingen als president. Hij antwoordde dat hij persoonlijk was tussengekomen om te verhinderen dat premier Benjamin Netanyahu een aanval zou lanceren tegen nucleaire installaties in Iran. Ook minister van Defensie Ehud Barak was voor zo'n aanval gewonnen en Netanyahu en Barak probeerden hun plannen door te duwen tegen de legerleiding en de geheime dienst in.

'Als ik dood ben'

Volgens Linde ging het gesprek met Peres, met wie hij bevriend was, als volgt.

Peres: "Ik weerhield Netanyahu ervan Iran aan te vallen".

Linde: "Kan je meer vertellen?"

Peres: "Ik wil niet in details treden, maar ik kan jullie vertellen dat hij klaar was om een aanval te lanceren en dat ik hem stopte. Ik vertelde hem dat de gevolgen catastrofaal zouden zijn".

Linde: "Kunnen we dit publiceren?"

Peres, met een wrange lach: "Als ik dood ben".

Een jaar later, aldus Linde, kwamen de plannen van Netanyahu om Iran aan te vallen opnieuw in het nieuws. Tijdens een debat op 7 juni 2015 met de gewezen legerchef Gabi Ashkenazi en de nu overleden Mossad-directeur Meir Dagan, bracht een andere journalist van de Post, Caroline Glick, ter sprake dat volgens een onderzoeksprogramma van een tv-zender twee van de aanwezigen (Ashenazi en Dagan) "een order kregen om het leger voor te bereiden op een aanval tegen Iran, en ze weigerden".

Dagan zei toen: "Dat was een onwettige order. We waren altijd bereid een wettige order van de premier te volgen. We weigerden geen order".

Complexe erfenis

Een dag later reageerde Peres boos op de woordenwisseling. Hij had reden om boos te zijn, schreef een commentator toen al: "hij was een sleutelfiguur in het drama dat zich tussen de zomer van 2009 en de zomer van 2011 afspeelde" - een periode dat in Israël de bezorgdheid over een Iraanse bom leidde tot politieke hoogspanning.

Peres, aldus Linde nu, dacht dat hij de cruciale rol had gespeeld. Hoe hij Netanyahu op andere gedachten had gebracht, zei hij niet.

Hij geloofde vast dat over dergelijke aanvallen niet unilateraal door Israël kon beslist worden. Misschien bracht hij de VS op de hoogte en zorgde hij ervoor dat vanuit Washington druk op Netanyahu werd uitgeoefend.

De episode voegt nog een schakel toe aan de toch al complexe erfenis van Shimon Peres, architect van het leger en het geheime nucleair programma van Israël maar tegelijk iemand die het dichtst bij een vredesoplossing kwam met de Palestijnen en tot zijn einde bleef geloven in en werken voor een oplossing.

Peres overleed dinsdag op 93-jarige leeftijd.