Waar bent u op dit moment?

Mazen Maarouf: In Reykjavik. Ik was eigenlijk van in het prille begin doodsbang voor het virus. Zodra we in IJsland de eerste besmetting hadden, heb ik alleen nog het huis verlaten om boodschappen te doen. Ik leef in een land waar je jezelf heel goed kunt afzonderen, met een sociaal systeem dat zoiets toelaat. Mijn vrienden in het Midden-Oosten hebben dat privilege niet. Ze moeten ook blijven werken, er is geen sociaal vangnet. Dit zijn intense tijden, waarin je ziet hoe ontzettend geprivilegieerd de geprivilegieerde klasse wel is. Je merkt hoe een kleine minderheid alle onzichtbare werkmensen die het dagelijkse leven aan de gang houden en die niet tegen hun onderdrukking durven te protesteren, heel hard nodig heeft.

Voor een schrijver is een lockdown min of meer een natuurlijke levenswijze. Bent u aan schrijven toegekomen?

Maarouf: Aanvankelijk kon ik alleen het nieuws volgen en zo veel mogelijk lezen over wat er gaande was. Je moest je ook de hele tijd afvragen of de overheid en de staatsmedia wel de waarheid vertelden. Klopten ze wel, al die cijfers van besmettingen en tests? Geleidelijk vond ik een evenwicht met het schrijven. Het helpt ook dat het boek waaraan ik werk zich in een ander tijdskader afspeelt.

Corona is een moment van politieke verandering.

Kunt u iets vertellen over dat nieuwe boek?

Maarouf: Ik ben geboren in 1978, net na de eerste burgeroorlog in Libanon en kort voor de Israëlische invasie in 1982, toen de PLO uit Beiroet werd geschopt. Het hele politieke landschap veranderde toen en er ontstonden nieuwe politieke krachten. Mijn kinderjaren speelden zich af in die kritieke periode in de geschiedenis van Libanon en van het Midden-Oosten in het algemeen. We hadden niets om ons te beschermen, de dood kon elk moment toeslaan. Als kind heb ik vrienden verloren bij een raketinslag in onze straat. Ik raakte zelf ook gewond. Die dystopische kindertijd draag ik de rest van mijn leven met me mee en van daaruit vertrekt het boek.

Deze gesprekreeks heet Repairing The Future. Gelooft u dat we een toekomst hebben?

Maarouf: Cruciaal is dat we het heden herstellen. We moeten hier en nu beginnen. Zonder sociale rechtvaardigheid kunnen we de toekomst niet binnentreden. Neem een beweging als Black Lives Matter. BLM vertelt je alles over de opperste arrogantie van een systeem waarin witte mensen miljoenen mensen met kleur onderdrukken en tot slaaf maken. Mensen werken hun leven lang en gaan dood, zonder van het leven te genieten. Alles gebeurt voor de welvaart van de kleine groep die het systeem controleert. Als het coronavirus iets goeds meebrengt, laat het dan zijn dat we 2020 uitroepen tot het nieuwe jaar nul en komaf maken met ongelijkheid. Ik ben geen communist, maar enorme rijkdom geconcentreerd in de handen van één persoon, terwijl miljarden mensen straatarm zijn en niet in hun basisbehoeften kunnen voorzien, vind ik walgelijk. In die zin is corona een uitgesproken politiek moment. Een moment van politieke verandering.

Het volledige video-interview van Chris Keulemans met Mazen Maarouf kunt u hieronder, op Bozar.be en op het YouTubekanaal van Bozar bekijken vanaf woensdagavond 19 augustus om 20.00 uur.

Eerdere interviews uit de reeks Repairing The Future (met onder meer Paolo Giordano en Thomas Piketty) vindt u terug via Knack.be/Bozar. De komende weken volgen nog Rem Koolhaas en Edgar Morin.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Waar bent u op dit moment? Mazen Maarouf: In Reykjavik. Ik was eigenlijk van in het prille begin doodsbang voor het virus. Zodra we in IJsland de eerste besmetting hadden, heb ik alleen nog het huis verlaten om boodschappen te doen. Ik leef in een land waar je jezelf heel goed kunt afzonderen, met een sociaal systeem dat zoiets toelaat. Mijn vrienden in het Midden-Oosten hebben dat privilege niet. Ze moeten ook blijven werken, er is geen sociaal vangnet. Dit zijn intense tijden, waarin je ziet hoe ontzettend geprivilegieerd de geprivilegieerde klasse wel is. Je merkt hoe een kleine minderheid alle onzichtbare werkmensen die het dagelijkse leven aan de gang houden en die niet tegen hun onderdrukking durven te protesteren, heel hard nodig heeft. Voor een schrijver is een lockdown min of meer een natuurlijke levenswijze. Bent u aan schrijven toegekomen?Maarouf: Aanvankelijk kon ik alleen het nieuws volgen en zo veel mogelijk lezen over wat er gaande was. Je moest je ook de hele tijd afvragen of de overheid en de staatsmedia wel de waarheid vertelden. Klopten ze wel, al die cijfers van besmettingen en tests? Geleidelijk vond ik een evenwicht met het schrijven. Het helpt ook dat het boek waaraan ik werk zich in een ander tijdskader afspeelt.Kunt u iets vertellen over dat nieuwe boek? Maarouf: Ik ben geboren in 1978, net na de eerste burgeroorlog in Libanon en kort voor de Israëlische invasie in 1982, toen de PLO uit Beiroet werd geschopt. Het hele politieke landschap veranderde toen en er ontstonden nieuwe politieke krachten. Mijn kinderjaren speelden zich af in die kritieke periode in de geschiedenis van Libanon en van het Midden-Oosten in het algemeen. We hadden niets om ons te beschermen, de dood kon elk moment toeslaan. Als kind heb ik vrienden verloren bij een raketinslag in onze straat. Ik raakte zelf ook gewond. Die dystopische kindertijd draag ik de rest van mijn leven met me mee en van daaruit vertrekt het boek. Deze gesprekreeks heet Repairing The Future. Gelooft u dat we een toekomst hebben? Maarouf: Cruciaal is dat we het heden herstellen. We moeten hier en nu beginnen. Zonder sociale rechtvaardigheid kunnen we de toekomst niet binnentreden. Neem een beweging als Black Lives Matter. BLM vertelt je alles over de opperste arrogantie van een systeem waarin witte mensen miljoenen mensen met kleur onderdrukken en tot slaaf maken. Mensen werken hun leven lang en gaan dood, zonder van het leven te genieten. Alles gebeurt voor de welvaart van de kleine groep die het systeem controleert. Als het coronavirus iets goeds meebrengt, laat het dan zijn dat we 2020 uitroepen tot het nieuwe jaar nul en komaf maken met ongelijkheid. Ik ben geen communist, maar enorme rijkdom geconcentreerd in de handen van één persoon, terwijl miljarden mensen straatarm zijn en niet in hun basisbehoeften kunnen voorzien, vind ik walgelijk. In die zin is corona een uitgesproken politiek moment. Een moment van politieke verandering. Het volledige video-interview van Chris Keulemans met Mazen Maarouf kunt u hieronder, op Bozar.be en op het YouTubekanaal van Bozar bekijken vanaf woensdagavond 19 augustus om 20.00 uur.