Watergate-sterjournalist Bob Woodward noteert in zijn nieuwe boek dat de president door zijn omgeving 'een idioot' wordt genoemd en beschrijft het Witte Huis van Donald Trump als 'een gekkenhuis'. Een vooraanstaand lid van zijn staf noemt Trump in een anonieme bijdrage in The New York Times 'amoreel'. Volgens die anonymus sturen medewerkers van Trump achter zijn rug voortdurend zijn impulsieve beslissingen bij, die zelden blijk geven van kennis van zaken. En dan is het nog wachten op het rapport van Robert Mueller, de speciale aanklager die onderzoekt o...

Watergate-sterjournalist Bob Woodward noteert in zijn nieuwe boek dat de president door zijn omgeving 'een idioot' wordt genoemd en beschrijft het Witte Huis van Donald Trump als 'een gekkenhuis'. Een vooraanstaand lid van zijn staf noemt Trump in een anonieme bijdrage in The New York Times 'amoreel'. Volgens die anonymus sturen medewerkers van Trump achter zijn rug voortdurend zijn impulsieve beslissingen bij, die zelden blijk geven van kennis van zaken. En dan is het nog wachten op het rapport van Robert Mueller, de speciale aanklager die onderzoekt of Trump wist dat Rusland zou proberen om de verkiezingen in 2016 in zijn voordeel te beïnvloeden. Zowel het boek van Woodward als de bijdrage in de krant kan niet los worden gezien van de tussentijdse verkiezingen begin november, waarbij de Democraten de Republikeinse meerderheden in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat willen breken. De boodschap van de anonieme topmedewerker van Trump in de Times komt er overigens uiteindelijk op neer dat de president misschien niet geschikt is voor zijn job, maar dat er toch zorgvuldig over de agenda van conservatief Amerika wordt gewaakt. De Republikeinse Partij rekent er cynisch op dat het gedruis in Washington geen indruk maakt in de rest van het land. Volgens senator Jeff Flake van Arizona sloot zijn partij een faustisch pact met de president. In het werk van Goethe verkocht Faust zijn ziel aan de duivel om daar zelf beter van te worden. Trump was voor de partij tot nog toe een goudklompje. Hij biedt haar tussen alle onzin door de kans om in de luwte haar programma uit te voeren. Van de fikse belastingverlaging voor bedrijven en rijkere mensen, over de benoeming van een vloot conservatieve rechters in lagere rechtbanken tot - kers op de taart - een ideologische omslag in de samenstelling van het Hooggerechtshof. Rechters in dat Supreme Court zijn voor het leven benoemd. Ze bepalen straks voor een generatie wat in Amerika kan en niet kan. Tegelijk zien de Republikeinen er kennelijk geen graten in dat Trump ondertussen een hele wereldorde onderuithaalt. Het is goed dat wordt verhinderd dat hij meer kwaad aanricht. Maar zeer democratisch is het allemaal niet. De Republikeinen bevestigen paradoxaal genoeg de campagnemantra van Trump dat een duistere ' deep state' in Washington de kaarten verdeelt. Als de Republikeinse Partij de president wil bijsturen, kan dat in het parlement ook op andere manieren. Om een beleid bij te sturen, dienen in een democratie overigens in de eerste plaats verkiezingen. Zoals er straks in de VS worden gehouden.