Het is niet dat de spanning op het schiereiland nu helemaal uit de lucht is. Het komt zowel Zuid- als Noord-Korea goed uit dat ze even niet meteen met een mogelijke kernoorlog in het nieuws komen. Zuid-Korea wil niet dat de Olympische Winterspelen, die in februari in het land worden gehouden, door een Noord-Koreaanse kernproef of een overvliegende raket worden gestoord. Noord-Korea grijpt de Spelen aan als een gelegenheid om uit het internationale isolement te treden, waarin het met zijn kernprogramma verder is weggezakt. Een beetje zoals Mao Zedong in 1971 een team Amerikaanse tafeltennisspelers in Peking inviteerde, om vervolgens Richard Nixon te ontvangen. Dat heet sindsdien pingpongdiplomatie.

Aan de medailleverdeling op deze Spelen zal Noord-Korea weinig veranderen.

Aan de medailleverdeling op deze Spelen zal Noord-Korea weinig veranderen. Eigenlijk kwalificeerde alleen een koppel kunstrijders op de schaats zich echt voor het toernooi, maar het Internationaal Olympisch Comité legt nog wat wildcards opzij en er zou ook een gemengde Koreaanse ploeg meedoen aan het ijshockey voor vrouwen. Afgezien daarvan stuurt Kim Jong-un ook een team cheerleaders. De Koreanen liepen al eerder onder eenzelfde vlag bij openings- en sluitingsceremonies, maar dat is ondertussen toch al ruim een decennium geleden. Zeker sinds 2015 bleef het aan de twee kanten van de grens stil. De rode telefoon tussen Seoul en Pyongyang werd zelfs niet meer opgenomen.

Dat Noord en Zuid nu met elkaar praten, komt ook omdat de nieuwe Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in beloofde om de dialoog met het Noorden aan te zwengelen. Op zichzelf is de Noord-Koreaanse deelname aan de Spelen van louter symbolisch belang. Maar in Amerika en Japan viel de Zuid-Koreaanse demarche slecht: zij wilden Kim net nog meer onder druk zetten. Washington zag zich verplicht om geplande militaire manoeuvres met Zuid-Korea ten minste tot na de Spelen uit te stellen. Samen met de economische sancties moet die militaire druk Noord-Korea aan tafel krijgen om over het terugdraaien van zijn nucleaire programma te praten.

Want daar is ook nu nog geen sprake van. Noord-Korea liet al weten dat er tijdens dit moment van dooi niet over het atoomprogramma van het land wordt gepraat. Dat is voor het regime van Kim Jong-un stilaan een kwestie van overleven. Op meer dan misschien wat extra controle door het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie hoeft Zuid-Korea niet te rekenen. De Amerikaanse diplomatie is er nog altijd zeker van dat alleen een afbouw van het Noord-Koreaanse atoomplan voor een duurzame vrede in Oost-Azië kan zorgen. Als het daarvoor niet te laat is.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.