De Parijse antiekhandel maakt kwade dagen mee, want nu wordt ook de destijds vermaarde antiquair Jean Lupu vervolgd als falsaris. En dit is niet de enige ophefmakende zaak waarover iedereen het in Parijs nu heeft. We brengen ook de zaak in herinnering van de 'stoelen van Versailles' die de handel er vorig jaar in rep en roer zette van ebenist Bruno Desnoues en expert Bill Pallot die aan tal van instellingen als het Louvre en Versailles valse stoelen hebben verkocht.

De affaire rond de 86-jarige Jean Lupu gaat terug tot 2015 toen zijn reilen en zeilen door "L'office central de lutte contre le trafic des biens culturels" (OCBC) werd onderzocht en heel wat vervalsingen aan het licht kwamen. Het gaat om een miljoenenzaak en wellicht over tientallen, misschien wel honderd meubels. Sommige meubels werden voor meer dan één miljoen verkocht.

Omerta

Het gaat om topmeubilair uit de 18de eeuw, voorzien van estampilles, een keurmerk aangebracht door de meesterebenist. Sommige meubelstukken werden via veilingzalen verkocht aan buitenlandse verzamelaars. Blijkbaar hield de omerta jarenlang stand waardoor dit soort oplichterij lang kon doorgaan. De vervalsers uit het atelier van Lupu maakten al dan niet gebruik van oude meubelfragmenten om nieuwe antiquiteiten te creëren. Feit is ook dat sommige experten elkaar hebben beschermd en vermoedelijk durfden velen ook niet twijfelen aan de autoriteit van sommige deskundigen.

Naar verluidt zorgt ook deze zaak voor een paleisrevolutie binnen de Syndicat National des Antiquaires. Maar een zaak van een dergelijke ampleur heeft men in Parijs nog niet meegemaakt. Het doet de handel in antieke meubels ook geen deugd, want dit soort nieuws schrikt verzamelaars af. Terwijl het antieke Franse hofmeubilair net het kroonjuweel is van de Europese antiekhandel.

De Parijse antiekhandel maakt kwade dagen mee, want nu wordt ook de destijds vermaarde antiquair Jean Lupu vervolgd als falsaris. En dit is niet de enige ophefmakende zaak waarover iedereen het in Parijs nu heeft. We brengen ook de zaak in herinnering van de 'stoelen van Versailles' die de handel er vorig jaar in rep en roer zette van ebenist Bruno Desnoues en expert Bill Pallot die aan tal van instellingen als het Louvre en Versailles valse stoelen hebben verkocht. De affaire rond de 86-jarige Jean Lupu gaat terug tot 2015 toen zijn reilen en zeilen door "L'office central de lutte contre le trafic des biens culturels" (OCBC) werd onderzocht en heel wat vervalsingen aan het licht kwamen. Het gaat om een miljoenenzaak en wellicht over tientallen, misschien wel honderd meubels. Sommige meubels werden voor meer dan één miljoen verkocht. Het gaat om topmeubilair uit de 18de eeuw, voorzien van estampilles, een keurmerk aangebracht door de meesterebenist. Sommige meubelstukken werden via veilingzalen verkocht aan buitenlandse verzamelaars. Blijkbaar hield de omerta jarenlang stand waardoor dit soort oplichterij lang kon doorgaan. De vervalsers uit het atelier van Lupu maakten al dan niet gebruik van oude meubelfragmenten om nieuwe antiquiteiten te creëren. Feit is ook dat sommige experten elkaar hebben beschermd en vermoedelijk durfden velen ook niet twijfelen aan de autoriteit van sommige deskundigen. Naar verluidt zorgt ook deze zaak voor een paleisrevolutie binnen de Syndicat National des Antiquaires. Maar een zaak van een dergelijke ampleur heeft men in Parijs nog niet meegemaakt. Het doet de handel in antieke meubels ook geen deugd, want dit soort nieuws schrikt verzamelaars af. Terwijl het antieke Franse hofmeubilair net het kroonjuweel is van de Europese antiekhandel.