Bij 'de moeder van alle protesten' betogen miljoenen Venezolanen tegen de plannen van president Maduro om het door de oppositie gedomineerde parlement te ontbinden.
...

Hans Wuerich Larios: Ik moet toegeven dat mijn idee niet echt origineel was. Naakt protesteren was een strategie die in de weken voordien al in Brazilië was gebruikt. Dat moeten we ook proberen, dacht ik, en dus nam ik een bijbel mee, trok ik mijn kleren uit en ben ik op een pantservoertuig gekropen. Ik wilde tonen wat er aan de hand was in Venezuela: de repressie tegen betogers, de volslagen weerloosheid van de bevolking tegenover de machthebbers. Ik heb geen politieke overtuiging, enkel de overtuiging van mijn geloof. Hoe reageerde de politie? Wuerich: Ik denk dat ze aanvankelijk te verbaasd was om te reageren. Zelfs toen ik bovenop de pantserwagen was gekropen, keken de agenten me allemaal sprakeloos aan. Ik denk dat ze zich te schuldig voelden om in te grijpen. Maar plots waren ze het schouwspel kennelijk beu, en kreeg ik klappen op mijn rug en buik. Vindt u het vreemd dat zo veel Venezolanen het regime blijven steunen? Wuerich: Ik snap niet dat al die politieagenten nog steeds bereid zijn om het regime in het zadel te houden. Per slot van rekening hebben zij de plicht de bevolking te verdedigen tegen deze door en door corrupte regering. Het probleem is dat de meeste Venezolanen onwetend zijn, en alles geloven wat de regering hen vertelt. De regering profiteert van die onwetendheid door de communicatiekanalen te manipuleren en de armen met voedsel om te kopen. Hoe bent u zelf politiek bewust geworden? Wuerich: Ik ben eigenlijk pas in 2014 beginnen te protesteren. Ik heb zelfs nog voor Maduro gestemd, maar ik heb al snel ingezien dat hij een extreem slechte president is die het land economisch geruïneerd heeft. Maduro lachte u op bijzonder brutale wijze uit op televisie. Wuerich: Ik vind het formidabel dat meneer Maduro het nodig vond om mij te vermelden. Hij heeft de wereld op die manier getoond wat voor stuk vuilnis wij hebben als president. Het toont aan wat voor idioten er in dit land op regeringsposten kunnen raken. Ik ben hem oprecht dankbaar voor de aandacht. Maduro lijkt het pleit wel te hebben gewonnen. Hij heeft zijn parlement geïnstalleerd en de oppositie ligt in de touwen. Wuerich: Het is waar dat het nieuwe parlement volledig ten dienste staat van de regering. Ik geloof ook niet dat er weldra politieke verandering zit aan te komen. Ik vrees dat hij ook de presidentsverkiezingen van 2018 zal winnen. Hoe ervaart u de economische problemen in uw land? Wuerich: Ik werk als communicatieverantwoordelijke en verdien een tikkeltje meer dan het gemiddelde, maar ook ik heb problemen om rond te komen. Ik slaag er bijvoorbeeld niet in om voldoende voedsel te kopen. Het gemiddelde loon in Venezuela volstaat tegenwoordig niet meer om te overleven. Hebt u al overwogen om te migreren? Wuerich: Ik kan me voorstellen dat er een moment komt waarbij ik zou overwegen om elders te gaan wonen, maar voorlopig blijf ik. Venezuela is en blijft mijn land.