Husam Badran is een van de topmannen van Hamas. Tijdens de Tweede Intifada (2000-2005) leidde hij de Qassam-brigades, de militaire tak van de beweging, op de Westelijke Jordaanoever. In 2002 werd hij door Israël gevangengezet, in 2011 weer vrijgelaten en verdreven naar Qatar, vanwaar hij het woordvoerderschap van Hamas waarneemt.
...

Husam Badran is een van de topmannen van Hamas. Tijdens de Tweede Intifada (2000-2005) leidde hij de Qassam-brigades, de militaire tak van de beweging, op de Westelijke Jordaanoever. In 2002 werd hij door Israël gevangengezet, in 2011 weer vrijgelaten en verdreven naar Qatar, vanwaar hij het woordvoerderschap van Hamas waarneemt. Wat is de rol van uw beweging in de Marsen voor de Terugkeer?Husam Badran: We - en met 'we' doel ik niet alleen op Hamas, maar op de hele Palestijnse samenleving: mannen, vrouwen, kinderen en ouderen - willen het recht op terugkeer afdwingen van de Palestijnse vluchtelingen die met geweld zijn verjaagd uit hun dorpen en steden in het huidige Israël. Ons protest is ook een boodschap aan het adres van de Amerikaanse president Donald Trump, die van plan is om de Palestijnse zaak te liquideren: daar wil Hamas een nationaal actieprogramma tegenoverstellen. En tegen zij die de Gazastrook al meer dan tien jaar blokkeren zeggen we: die onrechtvaardige situatie kán niet blijven duren. Het is ons recht om in vrijheid en waardigheid te leven, net als andere volkeren op deze planeet. Daarvoor willen we alle mogelijke steun mobiliseren. Regionaal en internationaal. Ook in de Arabische en islamitische landen? Badran: Ja. Met veel van die landen onderhouden we goede relaties, ook al zijn die niet altijd zichtbaar. Hamas heeft ondertussen opgeroepen om ook op de Westelijke Jordaanoever en aan de andere grenzen met Israël te protesteren. Jaagt u de Palestijnse bevolking daarmee niet de dood in? Badran: Het volksverzet is een van de nobelste manieren om je mening uit te drukken, om vast te houden aan je rechten: daarover bestaat er een internationale consensus. Van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever verwachten we dat ze daaraan bijdragen, en van de Palestijnen in de diaspora eveneens - zij vertegenwoordigen tenslotte de helft van ons volk. En wij zijn het niet die de Palestijnen de dood injagen. Dat doet het bezettingsleger: door hun de noodzakelijke medicijnen en voedingsmiddelen te onthouden, en door hen met vliegtuigen en artillerie te beschieten. Is er rond de acties sprake van een veiligheidscoördinatie tussen Hamas en de Palestijnse Autoriteit? Badran: Zo'n veiligheidscoördinatie is niet nodig: het protest staat al onder toezicht van burgerbijeenkomsten in de Gazastrook. Maar het is duidelijk dat er in Palestina een nationale consensus is over het verzet. Gelooft Hamas in een tweestatenoplossing om de Israëlisch-Palestijnse kwestie te beëindigen?Badran: Nee. Op het terrein is die oplossing niet meer realistisch: zelfs de grootste voorstanders zijn tot die conclusie gekomen. Door de maatregelen van de bezetter op de Westelijke Jordaanoever en zijn toenemende nederzettingenbouw. Door de afscheidingsmuur, die de racistische aard van de bezetting benadrukt. En door de beslissing van Trump, die Jeruzalem erkent als hoofdstad van Israël. Daarmee heeft hij de tweestatenoplossing definitief begraven. Vorig jaar gaf Hamas te kennen zich te willen neerleggen bij een onafhankelijk Palestina naast Israël en binnen de grenzen van 1967. Maar de legitimiteit van uw buurland erkent u daarmee nog niet.Badran: Inderdaad. Hoe kun je nu van een slachtoffer vragen om zijn beul te erkennen? De vraag die éérst beantwoord moet worden, is deze: erkent de bezetter het Palestijnse volk en zijn historische recht op dit land? Hoe is de humanitaire situatie ondertussen in de Gazastrook? Badran: Buitengewoon moeilijk. Het dagelijkse leven van de Palestijnen wordt er op alle mogelijke manieren getroffen - van de toevoer van elektriciteit, water en medicijnen tot de vrijheid om te reizen. En hoe is het er met de veiligheid gesteld? Badran: Wat dat betreft is de bevolking gerustgesteld, dankzij het uitstekende werk van de Palestijnse veiligheidsdiensten. Hamas zegt naar verzoening te streven, maar waarom draagt u de controle van de Gazastrook dan niet over aan de Palestijnse Autoriteit? Badran: In Gaza bevindt zich geen vreemde mogendheid, het gebied wórdt al gecontroleerd door Palestijnen: dat is wat telt. De echte verzoening waarop wij hopen slaat op iets anders: de deelname van alle burgers aan het Palestijnse overheidssysteem. Kan uw partij in de toekomst een onderdeel van het vredesproces zijn? Badran: Het zogenaamde vredesproces heeft de voorbije decennia een negatieve indruk op de Palestijnen achtergelaten. Terwijl de officiële Palestijnse vertegenwoordiging ongeziene concessies deed, bleef de bezetter misdaden tegen ons volk plegen. In plaats van de Palestijnen te bevragen over het politieke proces, kan de internationale gemeenschap beter de bezetter ter verantwoording roepen. Hamas blijft wel op de Europese lijst van terreurorganisaties staan: uw beweging is verantwoordelijk voor de dood van veel onschuldige Israëlische burgers. Badran: Hamas is een nationale bevrijdingsbeweging. De classificatie als 'terroristische organisatie' is niet alleen in strijd met de internationale wetten die ons verzet rechtvaardigen, ze wordt ook tegengesproken door de feiten op het terrein. Door ons op zo'n lijst te zetten, geeft de internationale gemeenschap legitimiteit aan de bezetter en zijn terreur. Wij hopen dat ze haar standpunt over Hamas en het Palestijnse verzet in het algemeen zal herzien. Dat ze zal inzien dat wij niet vechten 'om te vechten' maar om de Palestijnse rechten te verdedigen. Wat is de relatie tussen de politieke en de militaire tak van Hamas? Badran: Onze politieke tak is het hoogste orgaan: hij verzorgt de algemene leiding van de beweging en geeft er richting aan. De Qassam-brigades vormen onze militaire tak: zij verdedigen ons volk op het terrein tegen de voortdurende aanvallen van het bezettingsleger. Zodra de Palestijnse staat werkelijkheid wordt, na de bezetting, zullen beide takken onderdeel worden van een overeengekomen structuur en systeem. Welke rol ziet u weggelegd voor België? Badran: We willen de Belgische regering graag uitnodigen als waarnemer: stuur een delegatie om de gevolgen van de blokkade van Gaza en de rol van de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever te bestuderen. Niet Hamas maar de bezetter is de belangrijkste oorzaak van de instabiliteit in onze regio. Ons volk was dagelijks aan het lijden door de misdaden van de bezetter: dáárom is onze beweging opgericht. Wie Hamas beter leert kennen, zal daar niet meer aan twijfelen.