Dat het zo'n vaart zou lopen, had Mariano Rajoy niet verwacht. Hij voelde zich persoonlijk niet verantwoordelijk, zei hij. Maar de veroordeling van vooraanstaande leden van zijn Partido Popular (PP) in een forse corruptiezaak, waarbij ook de partij zelf garen spon, liet hem struikelen. Tegelijk deed ook zijn koppige houding tegenover het Catalaanse streven naar zelfstandigheid hem de das om: Catalaanse nationalisten leverden de stemmen die de vertrouwensmotie van de sociaaldemocraat Pedro Sánchez in het parlement over de streep trok. 'We...

Dat het zo'n vaart zou lopen, had Mariano Rajoy niet verwacht. Hij voelde zich persoonlijk niet verantwoordelijk, zei hij. Maar de veroordeling van vooraanstaande leden van zijn Partido Popular (PP) in een forse corruptiezaak, waarbij ook de partij zelf garen spon, liet hem struikelen. Tegelijk deed ook zijn koppige houding tegenover het Catalaanse streven naar zelfstandigheid hem de das om: Catalaanse nationalisten leverden de stemmen die de vertrouwensmotie van de sociaaldemocraat Pedro Sánchez in het parlement over de streep trok. 'We stemden niet voor Sanchez, ' zeiden de Catalanen, 'maar tegen Rajoy'. Zoals Rajoy voor hem is Sanchez nu premier van een minderheidsregering, die wellicht nog minder vast op de benen staat. Hij moet besturen met de steun van het uiterst linkse Podemos en nationalistische partijen in Baskenland en Catalonië, terwijl hij in het conflict tussen Madrid en de afscheidingsbeweging in Barcelona toch altijd de kant van Madrid koos. Bovendien was ook zijn PSOE in het verleden met geld niet altijd zuiver op de graat. 'Ga je nu echt voor Moeder Theresa van Calcutta spelen', vroeg Rajoy hem tijdens het debat in het parlement. Tot de normale verkiezingsdatum in 2020 zingt Sanchez het wellicht niet uit. Hij beloofde vervroegde verkiezingen, maar gehaast is hij niet: de PSOE doet het barslecht in de peilingen. Ze moet niet alleen de PP laten voorgaan, maar vooral ook de rechts-liberale burgerpartij Ciudadanos, die bij snelle verkiezingen op een volstrekte meerderheid in het parlement rekent. Sanchez heeft nu wel de gelegenheid om de lont uit het Catalaanse kruitvat te trekken. Hij stelde de separatisten in Barcelona alvast een gesprek in het vooruitzicht. Dat wil ook Quim Torra, de nieuwe minister-president van de Catalaanse regionale regering, die geen ministers meer in zijn regering heeft opgenomen die in Madrid in de cel zitten of naar het buitenland zijn gevlucht. Als Sanchez de constitutionele rust in het land kan herstellen, scoort hij punten. Dat hij Torra onlangs nog 'de Spaanse Marine Le Pen' noemde, wordt nu wel snel vergeten. Een echt regeerprogramma had Sánchez niet meteen bij de hand. Het blijft ook de vraag wat er gebeurt als rechters in Madrid zich straks uitspreken over de beschuldiging van rebellie en misbruik van overheidsgeld tegen de Catalaanse politici in de cel. Of hoe het met Carles Puigdemont verder moet, die in Duitsland op een eventuele uitlevering aan Spanje wacht. Pedro Sanchez won een stemming in het parlement. Er wacht hem een ongemakkelijke rit, die niet noodzakelijk goed afloopt.