Mitch McConnell, leider van de Republikeinse meerderheid in de Senaat, is in de eerste plaats een strateeg, wat wil zeggen dat de details van wetgeving hem minder interesseren dan de manier waarop hij ze kan realiseren. Dat doet hij door te zalven of te dreigen, door fondsen te werven voor medestanders, of door niet zo getrouwe partijgenoten op droog zaad te zetten. Hij doet het soms ook door formuleringen te bedenken die 'zijn' senatoren uit de wind zetten. Zo vond hij in 2011, schrijft The New York Times, een manier om zowel de overheidsschuld te laten stijgen, als de Republikeinen toe te laten hun handen te wassen in onschuld. Wat wil zeggen: de Republikeinen gedoogden dat de schuld steeg, maar kregen tegelijk alle gelegenheid om zich vurig en officieel tegen die stijging uit te spreken.
...

Mitch McConnell, leider van de Republikeinse meerderheid in de Senaat, is in de eerste plaats een strateeg, wat wil zeggen dat de details van wetgeving hem minder interesseren dan de manier waarop hij ze kan realiseren. Dat doet hij door te zalven of te dreigen, door fondsen te werven voor medestanders, of door niet zo getrouwe partijgenoten op droog zaad te zetten. Hij doet het soms ook door formuleringen te bedenken die 'zijn' senatoren uit de wind zetten. Zo vond hij in 2011, schrijft The New York Times, een manier om zowel de overheidsschuld te laten stijgen, als de Republikeinen toe te laten hun handen te wassen in onschuld. Wat wil zeggen: de Republikeinen gedoogden dat de schuld steeg, maar kregen tegelijk alle gelegenheid om zich vurig en officieel tegen die stijging uit te spreken. Maar de stijging van de overheidsschuld is klein bier vergeleken met de 'afschaffing en vervanging van Obamacare', die de Republikeinen 7 jaar lang in het vooruitzicht gesteld hebben. Zoals de Republikeinse senator Susan Collins het stelt: 'Gezondheidszorg is persoonlijk', terwijl overheidsschuld dat minder is. Obama introduceerde de Affordable Care Act (officieus bekend als Obamacare), een subsidiesysteem om zoveel mogelijk onverzekerden een ziekteverzekering te bezorgen.Obamacare heeft allerlei maakfouten, het is niet populair, maar het bood ziekteverzekering aan naar schatting 26 miljoen Amerikanen die tot dan overzekerd leefden. Het alternatief dat de Republikeinen bedenken, zal in elk geval het tegenovergestelde effect hebben, en miljoenen mensen hun verzekering doen verliezen. Het afnemen van iets wat voordien beschikbaar was, is zelden populair.De Republikeinse meederheid in het Huis van Afgevaardigden heeft eerder dit jaar een plan goedgekeurd waarmee volgens een becijfering van het CBO (Congressional Budget Office) binnen 10 jaar 23 miljoen Amerikanen minder verzekerd zullen zijn dan onder Obamacare. Dat komt onder meer omdat in de Republikeinse plannen de verplichting voor bedrijven om werknemers een verzekering aan te bieden zou wegvallen.Die cijfers deden menig Republikein schrikken, en president Donald Trump maande de senatoren aan om een plan te bedenken dat 'meer hart' zou tonen, dat wil zeggen dat minder Amerikanen hun verzekering zou ontnemen. De onderhandelingen in juni verliepen in besloten kring, in het geheim, zonder de gebruikelijke openbare hoorzittingen met experten. Onder de leiding van McConnell kwam de Senaat inderdaad op de proppen met een plan dat iets minder bespaarde op Obama's subsidies en tegemoetkomingen, maar dat volgens het CBO binnen de 10 jaar nog altijd zou leiden tot 22 miljoen minder verzekerden, 'slechts' één miljoen beter dan het 'harteloze' plan van het Huis van Afgevaardigden.De Democraten, die eensgezind tegen de afschaffing van Obamacare zijn, veroordeelden de Republikeinse voorstellen als 'omgekeerde Robin Hood': dingen ontnemen aan de armen om een forse belastingverlaging te kunnen aanbieden aan de rijken. Aan die conclusie valt moeilijk te ontkomen. Trumpcare, of hoe het systeem ook genoemd zal worden, moet in eerste instantie besparend werken. McConnell had van in den beginne door dat een snelle actie de beste kansen bood om zijn plannen goedgekeurd te krijgen. Hij mikte op de week voor de nationale feestdag van 4 juli en voerde de forcing. Echter: enkele Republikeinse senatoren lagen meteen dwars, wat maakte dat McConnell zijn flinterdunne meerderheid van 2 zetels kwijt was en de wet niet ter stemming kon voorleggen. Er waren binnen de Republikeinse fractie dissidenten van soorten: de hard-rechtse groep, met onder meer gewezen presidentskandidaat Ted Cruz, stond tegenover de gematigde groep, onder aanvoering van Susan Collins uit Maine. Cruz vindt dat er nog te veel van Obamacare overblijft in het voorstel McConnell, en dat de Republikeinen hun belofte om de wet ongedaan te maken niet inlossen, terwijl Collins vindt dat in het Republikeins plan te veel mensen hun ziekteverzekering en andere tegemoetkomingen verliezen. En bij degenen die hun verzekering geheel of gedeeltelijk zouden kwijtspelen zitten nogal wat veteranen en bejaarden, groepen die in meerderheid Republikeins stemmen.De Republikeinen zitten hoe dan ook gewrongen met het opdoeken en vervangen van Obamacare (repeal and replace).Het was nochtans een onontkombaar refrein tijdens de verkiezingen van 2016, iets waarover alle Republikeinen het eens waren: men zou Obamacare wegstemmen. Dat had men overigens ten tijde van Obama ook al ettelijke keren gedaan, maar toen kon Obama hun stemming negeren. De hardliners rond Ted Cruz beweren dat het verzet tegen Obamacare geleid heeft tot de recente serie verkiezingsoverwinningen van de Republikeinen, tot en met die van president Trump. Kiezers wilden niet weten van de bureaucratie van Obamacare, ze ergerden zich aan de oplopende premies, en het steeds hoger wordend remgeld. De Republikeinen en presidentskandidaat Trump stelden steevast een veel beter alternatief in het vooruitzicht.Trump was er altijd heel vaag over gebleven, en inderdaad: dat schitterend alternatief blijkt niet te bestaan. Hoe kan het dat de Republikeinen na 7 jaar verzet tegen Obamacare toch geen levensvatbaar alternatief hadden klaarliggen?Zoals Pat Toomey, Republikeins senator uit Philadelphia, het verwoordde: 'Ik had niet verwacht dat Donald Trump zou winnen'. Hij voegde toe: niemand had gedacht dat Donald Trump zou winnen, en dat men de leuze rond de afschaffing en vervanging van Obamacare in de praktijk zou moeten omzetten. En dus lagen er geen realistische plannen in de kast.Dat alles baart vele Amerikanen zorgen, ook vele Republikeinse kiezers, die in principe zelf gekant zijn tegen Obamacare. Wat ze horen over de Republikeinse plannen zijn toch vooral de immense besparingen, en hoe tegemoetkomingen zullen wegvallen.Tijdens de vakantieweek rond de nationale feestdag groeide het verzet. De meeste Republikeinse senatoren durfden geen bijeenkomsten met hun kiezers te beleggen, uit schrik voor de reacties. Maar degenen die het wel deden, en die zich niet tegen de wet hadden uitgesproken, kregen de volle lading van hun kiespubliek. McConnell zelf werd gevolgd door een schare overtuigde tegenmanifestanten. Susan Collins, de hardnekkigste Republikeinse tegenstander van de plannen van Mitch McConnell, kreeg daarentegen naar eigen zeggen schouderklopjes van kiezers die haar bezwaren deelden. In plaats van de dissidentie te ontzenuwen zag McConnell het aantal twijfelende tot negatieve senatoren toenemen.De Republikeinen zijn erg verdeeld over wat er nu moet gebeuren. Sommigen, onder meer Ted Cruz en tot op zekere hoogte Donald Trump, hebben geopperd dat men de twee elementen kan scheiden: men kan Obamacare afschaffen zonder de wet te vervangen. In die optiek zou men onmiddellijk de afschaffing stemmen, maar enkele delen van de oude wet in voege laten tot een vervangwet is uitgedokterd. Dat zou gaan om een uitgeklede, ondergefinancierde vorm van Obamacare. Het idee is: laat het oude systeem in mekaar storten, dan krijgen Obama en de Democraten de schuld en niet de Republikeinen.Deze week liet McConnell weten dat dit wat hem betreft onzin is. Volgens hem zullen in dat geval de kiezers de fout niet bij de Democraten of Obama leggen, maar wel bij de Republikeinen die al 6 maanden de tijd hebben gehad om met een goed plan op de proppen te komen. 'De Amerikanen willen resultaat. En ik kan niet daar niet meer over zeggen dan dat ik het met hen eens ben'. 'Geen actie is geen optie', aldus McConnell donderdag op een lokale bijeenkomst in zijn staat Kentucky. Hij liet verstaan dat als de Republikeinse stemmen niet volstaan, hij zal zoeken naar een compromis waar zich ook Democraten kunnen achter scharen. Dat komt er volgens Politico en The New York Times op neer dat hij, als de Republikeinse plannen geen meerderheid achter zich krijgen, een plan zal ondersteunen om de Obamacare-beurzen waar patiënten hun ziekteverzekering kiezen van nieuwe fondsen te voorzien, zodat ze niet instorten. In enkele staten dreigen mensen hun ziekteverzekering te verliezen omdat de verzekeringsmaatschappijen er niet langer winst in zien om aan dergelijke beurzen deel te nemen. Dat zou niet het opdoeken zijn, maar het in stand houden van een light versie van Obamacare.De woorden van McConnell leidden tot enige consternatie binnen de eigen partij.Of McConnell echt meent wat hij zegt, en echt een hand reikt aan de Democraten, valt evenwel te betwijfelen. Er is evenveel kans dat hij een boodschap naar zijn eigen fractie stuurt: als jullie niet inschikkelijk worden, zullen we Democraten moeten paaien. Overigens, of de Democraten, die tot nu een politiek van niet-samenwerking voeren, aan een dergelijk compromis zouden meewerken, is ook verre van van gegarandeerd.Donald Trump en McConnell zelf zullen dezer dagen een soort publiciteitscampagne beginnen voor de Republikeinse plannen. Trump zou de cijfers van het CBO aanvechten en verwijzen naar studies van rechtse think tanks, die zouden aanwijzen dat veel minder dan 22 miljoen Amerikanen onder Trumpcare hun ziekteverzekering zouden verliezen. Maar of dat zal volstaan om deze plannen, waarover niemand groot enthousiasme toont, goedgekeurd te krijgen, valt af te wachten. De volgende parlementaire vakantie begint in augustus. En daar ligt het volgende streefdoel. McConnell hoopt zijn wet voor die vakantie goedgekeurd te krijgen. 'Het is tegen dan of nooit', zeggen sommigen Republikeinen.