Hoewel het wachten is op meer zekerheid, kunnen we op deze vierde november toch al enige belangrijke conclusies te trekken uit deze Amerikaanse verkiezingen.

Vooreerst is de blauwe democratische golf uitgebleven. Het duo Biden-Harris heeft niet het verwachte resultaat opgeleverd, zoals nochtans was voorspeld. Dat ziet men in de nominale stemmen, waar Clinton in 2016 nog drie miljoen stemmen meer haalde dan Trump, situeert zich dat nu rond de 1,7 miljoen. Maar ook in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat kunnen de Democraten niet het grote verschil maken. Komt daar nog bij dat Biden alleen maar president kan worden, als hij 38 kiesmannen meer zou halen dan Clinton. ( 270 i.p.v. 232 ) Het feit dat de staat Arizona met 11 kiesmannen draait naar de democraten, is onvoldoende om Biden aan de macht te krijgen.

Ten tweede: de peilingen verliezen nog eens zoals in 2016. Men slaagt er dus niet in om goed te peilen: ligt dat aan de techniek of wordt er bewust mee geknoeid? Donald Trump heeft zich ook handig in de rol van 'underdog' gezet en dat is altijd een strategie die aanslaat. Heel de covid-19-pandemie wordt hem niet aangerekend. Het is duidelijk dat een zeer omvangrijke groep kiezers hem volgen en achter zijn beleid qua fiscaliteit, economie, migratie, etc. staan. Het gaat dat om het rijke Zuidelijke Florida tot de arbeiders in de staten aan de meren.

De blauwe golf blijft uit.

Herman Matthijs

Ten vierde: deze overwinning zal geen grootste zijn. Inderdaad de laatste keer dat een president groots won, was al in 1988 met Bush senior die vlot over de 400 kiesmannen ging. Daarvoor, in 1984, was er de historische overwinning van Reagan met 525 tegen 13 kiesmannen. Deze evolutie wijst ook op de enorme polarisatie bij het kiezerspubliek. De tijd dat centrumdemocraten en -republikeinen nog eens massief draaiden naar de andere partij is voorbij.

Ten vijfde: het succes van Donald Trump niet alleen te wijten aan de blanke kiezers, maar hebben er ook meer Hispanics voor hem gestemd dan vier jaar geleden. Conservatieve gezinswaarden spreken die groep zeker aan bij de GOP (Grand Old Party).

Het systeem van de early voting leidt tot chaos en is ook en probleem van neutraliteit en het sérieux op een stembusdag. Een correcte verkiezing houdt in dat elke kiezer binnen dezelfde uren kan gaan stemmen. Maar de staten zijn verantwoordelijk voor de organisatie van deze stembusslag en zij moeten zelf eens de analyse maken of dit leidt tot onverantwoorde toestanden. Inderdaad, het belangrijkste land ter wereld slaagt er niet in om in de nacht na de verkiezingen, een volledige uitslag voor te leggen.

In 2000 was het in België pas op woensdagochtend om kwart na acht plaatselijke tijd duidelijk dat Bush junior de 43ste president zou worden. In 1948 heeft het geduurd tot diep in de namiddag om te weten dat Harry Truman zichzelf zou opvolgen. In het jaar 2020 gaan die twee records sneuvelen en vele advocatenbureaus maken zich al klaar voor een juridische procedure over het verloop van de tellingen. Ik herhaal: dat is de schuld van enige, meestal democratisch, bestuurde staten.

Het blijft met andere woorden afwachten of Donald Trump zichzelf opvolgt en of hij kan rekenen op een meerderheid in de Senaat en/of het Huis van Afgevaardigden. Uiteraard is een blijvende Republikeinse meerderheid in de Senaat veel belangrijker. Het verlies van Biden-Harris onderlijnt ook het probleem van de Democratische Partij, die al jaren gegijzeld wordt door de clans Obama alsook Clinton.

De meest belangrijke vraag is waarom de blauwe partij geen enkel inspanning heeft gedaan om nieuwe figuren naar voren te duwen tegenover Donald Trump. De huidige president is een bijzonder actief campagnebeest en daartegenover was Joe Biden te passief. Bij de GOP is het de vraag of Mike Pence in 2024 ambities heeft voor het Witte Huis? Maar de Republikeinen zijn nog decennia zeker van een meerderheid in het Hooggerechtshof en nog enige jaren binnen de almachtige Raad van Bestuurd van de Amerikaanse Central Bank. De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2020 eindigen dus in: 'likely four more years of Donald Trump in the White House'.

Hoewel het wachten is op meer zekerheid, kunnen we op deze vierde november toch al enige belangrijke conclusies te trekken uit deze Amerikaanse verkiezingen.Vooreerst is de blauwe democratische golf uitgebleven. Het duo Biden-Harris heeft niet het verwachte resultaat opgeleverd, zoals nochtans was voorspeld. Dat ziet men in de nominale stemmen, waar Clinton in 2016 nog drie miljoen stemmen meer haalde dan Trump, situeert zich dat nu rond de 1,7 miljoen. Maar ook in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat kunnen de Democraten niet het grote verschil maken. Komt daar nog bij dat Biden alleen maar president kan worden, als hij 38 kiesmannen meer zou halen dan Clinton. ( 270 i.p.v. 232 ) Het feit dat de staat Arizona met 11 kiesmannen draait naar de democraten, is onvoldoende om Biden aan de macht te krijgen. Ten tweede: de peilingen verliezen nog eens zoals in 2016. Men slaagt er dus niet in om goed te peilen: ligt dat aan de techniek of wordt er bewust mee geknoeid? Donald Trump heeft zich ook handig in de rol van 'underdog' gezet en dat is altijd een strategie die aanslaat. Heel de covid-19-pandemie wordt hem niet aangerekend. Het is duidelijk dat een zeer omvangrijke groep kiezers hem volgen en achter zijn beleid qua fiscaliteit, economie, migratie, etc. staan. Het gaat dat om het rijke Zuidelijke Florida tot de arbeiders in de staten aan de meren. Ten vierde: deze overwinning zal geen grootste zijn. Inderdaad de laatste keer dat een president groots won, was al in 1988 met Bush senior die vlot over de 400 kiesmannen ging. Daarvoor, in 1984, was er de historische overwinning van Reagan met 525 tegen 13 kiesmannen. Deze evolutie wijst ook op de enorme polarisatie bij het kiezerspubliek. De tijd dat centrumdemocraten en -republikeinen nog eens massief draaiden naar de andere partij is voorbij. Ten vijfde: het succes van Donald Trump niet alleen te wijten aan de blanke kiezers, maar hebben er ook meer Hispanics voor hem gestemd dan vier jaar geleden. Conservatieve gezinswaarden spreken die groep zeker aan bij de GOP (Grand Old Party).Het systeem van de early voting leidt tot chaos en is ook en probleem van neutraliteit en het sérieux op een stembusdag. Een correcte verkiezing houdt in dat elke kiezer binnen dezelfde uren kan gaan stemmen. Maar de staten zijn verantwoordelijk voor de organisatie van deze stembusslag en zij moeten zelf eens de analyse maken of dit leidt tot onverantwoorde toestanden. Inderdaad, het belangrijkste land ter wereld slaagt er niet in om in de nacht na de verkiezingen, een volledige uitslag voor te leggen. In 2000 was het in België pas op woensdagochtend om kwart na acht plaatselijke tijd duidelijk dat Bush junior de 43ste president zou worden. In 1948 heeft het geduurd tot diep in de namiddag om te weten dat Harry Truman zichzelf zou opvolgen. In het jaar 2020 gaan die twee records sneuvelen en vele advocatenbureaus maken zich al klaar voor een juridische procedure over het verloop van de tellingen. Ik herhaal: dat is de schuld van enige, meestal democratisch, bestuurde staten.Het blijft met andere woorden afwachten of Donald Trump zichzelf opvolgt en of hij kan rekenen op een meerderheid in de Senaat en/of het Huis van Afgevaardigden. Uiteraard is een blijvende Republikeinse meerderheid in de Senaat veel belangrijker. Het verlies van Biden-Harris onderlijnt ook het probleem van de Democratische Partij, die al jaren gegijzeld wordt door de clans Obama alsook Clinton. De meest belangrijke vraag is waarom de blauwe partij geen enkel inspanning heeft gedaan om nieuwe figuren naar voren te duwen tegenover Donald Trump. De huidige president is een bijzonder actief campagnebeest en daartegenover was Joe Biden te passief. Bij de GOP is het de vraag of Mike Pence in 2024 ambities heeft voor het Witte Huis? Maar de Republikeinen zijn nog decennia zeker van een meerderheid in het Hooggerechtshof en nog enige jaren binnen de almachtige Raad van Bestuurd van de Amerikaanse Central Bank. De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2020 eindigen dus in: 'likely four more years of Donald Trump in the White House'.