Opinie

Alain Platel

‘Vervelend wel dat de finale van het Eurovisiesongfestival samenviel met de begrafenis van Shireen Abu Akleh in Jeruzalem’

Alain Platel Regisseur en choreograaf

‘Wanneer reageert de internationale gemeenschap eindelijk met actie in plaats van enkel die gemakkelijke verontwaardiging?’ schrijft Alain Platel naar aanleiding van de dood van de Palestijnse Shireen Abu Akleh. Hij maakt de vergelijking tussen de steun aan het Oekraïense volk in oorlogstijd en de situatie in de Bezette Gebieden.

Terwijl men zich in heel West-Europa terecht nerveus maakt omtrent de oorlog in Oekraïne en er verder ook alles aan wordt gedaan om via allerhande wegen steun te bieden aan het geteisterde volk daar, gaat het moorden in Israël en de Bezette Gebieden gewoon verder. Alledaagse kost.

Vervelend wel dat de finale van het Eurovisiesongfestival samenviel met de begrafenis van Shireen Abu Akleh in Jeruzalem. Shireen Abu Akleh was een Palestijnse journaliste die meer dan 25 jaar lang voor Al Jazeerah verslag deed over het dagelijks geweld in de Bezette Gebieden. Zij was ondertussen de stem geworden van élke Palestijn.


De koelbloedige moord op Shireen op 11 mei door Israëlische snipers, was op zich blijkbaar niet genoeg. De Israëlische veiligheidstroepen hadden er ook geen énkel probleem mee om de rouwstoet van familieleden en vrienden die de kist van Shireen te voet van het mortuarium naar de kerk in Jeruzalem wilden begeleiden, uit mekaar te kloppen. De live beelden waren stuitend:

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Aan Jean Philip De Tender – één of andere breed glimlachende directeur van het gewéldige apolitieke Eurovisiesongfestival – werd in De Zevende Dag van 15 mei gevraagd waarom Rusland wél uit dat festival kon worden gekieperd en Israël niet. Daarop antwoordde hij laconiek dat het festival zich moeilijk kon bezig houden met incidentjes in élk van de lidstaten… Nochtans wordt Israël door de Human Rights Watch Organisation – nota bene in een onderbouwd dossier van meer dan 200 pagina’s vol bewijzen – overduidelijk als een apartheidsregime omschreven.

De incidentjes in Israël en de Bezette Gebieden zijn een decennialange reeks van gewelddadige acties en tegenreacties als gevolg van de militaire bezetting van de Palestijnse gebieden en de agressieve onderdrukking van de Palestijnse bewoners.

Shireen staat voor de talloze slachtoffers die in Israël en de Bezette Gebieden de voorbije jaren zijn gevallen als gevolg van het meedogenloze en gewelddadige Israëlische apartheidsregime, zonder dat daar in de Westerse media veel ruchtbaarheid aan wordt gegeven. Meer nog: in vele Westerse landen wordt onder druk van Israël hard gewerkt aan het illegaal én strafbaar maken van een organisatie als BDS (Boycot, Divestment, Sanctions) , een internationale en geweldloze beweging van voornamelijk academici en geëngageerde burgers, die pleit voor de boycot van dat Israëlische apartheidsregime. 

Ik vraag mij af hoe iemand die de beelden en getuigenissen van de moord op Shireen en het uit mekaar slaan van de rouwstoet heeft gezien en gehoord, zichzelf nog in de spiegel kan kijken en zonder blozen en verpinken kan beweren dat Israël het absolute alleenrecht heeft zichzelf te verdedigen?

Wanneer reageert de internationale gemeenschap eindelijk met actie in plaats van enkel die gemakkelijke verontwaardiging? Actie om Israël aansprakelijk te stellen en verantwoording te laten afleggen voor de dood van de journaliste, actie om Israël niet te laten dicteren wie de Westbank binnen mag en wie niet, actie om dit onmenselijke regime een halt toe te roepen.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content