Alles over Maud Vanhauwaert

Dichteres Maud Vanhauwaert maakte een prachtige voorstelling over de Fierensblokken. Het Antwerpse stadsbestuur wilde de sociale woningen vorig jaar slopen. Na een revolte van de buurt mogen ze toch blijven staan. Ze werden zowaar een van de meest modieuze plekken in de stad.

In de bijna dertig jaar dat Herman de Coninck en ik samen optrokken, hebben we nauwelijks brieven gewisseld. Dat was ook niet zo vreemd: we spraken elkaar vaak genoeg, en veelal tot diep in de nacht. Vijf jaar lang vormden we een tweespan op de redactie van het weekblad Humo: samen maakten we honderden interviews, van Eddy Wally en Bobbejaan Schoepen tot Hugo Claus en Louis Paul Boon. Ons interview met striptekenaar Marc Sleen ondertekenden we als Oktaaf Keunink en Piet Fluwijn - jongens waren we. We woonden bij elkaar om de hoek, we frequenteerden dezelfde kroegen. En in 1983 stonden we samen aan de wieg van het Nieuw Wereldtijdschrift - het blad waarvoor ik in 1997 zijn in memoriam zou schrijven.

Vijf dichtbundels dingen mee naar de VSB Poëzieprijs, de jaarlijkse onderscheiding voor de beste Nederlandstalige poëziebundel van het jaar. Twee titels zijn van de hand van Belgen: "Het was wat was" van Geert van Istendael en "'Wij zijn evenwijdig" van Maud Vanhauwaert.