Strafpleiter Walter Damen: ‘Of kunst de wereld kan redden? Ik geloof van wel’

Walter Damen is nu te zien in het VTM-programma De verraders. Maar hoe is hij als mens? Om deze 20 vragen te beantwoorden, had hij 22 minuten en 4 seconden nodig.

Welk nieuws heeft u recent bang of boos gemaakt?

Wat zich in Oekraïne en Rusland afspeelt. Het is bijna een cliché: een president wiens positie wat wankel is, die een oorlog gebruikt om zich populair te maken. De drogredenen die hij opwerpt, maken me boos.

Hebt u een concreet idee of voorstel om de wereld te verbeteren?

Een maatschappij waarin de basisverantwoordelijkheden bij de burgers liggen, in plaats van een overheid die alles van a tot z wil reglementeren.

Wat is uw grootste prestatie?

Mijn twee kinderen. En ook dat ik mijn eigen advocatenkantoor heb opgebouwd, helemaal van nul.

Wat is uw grootste mislukking?

Op mijn leeftijd wil ik niet aanvaarden dat er mislukkingen zijn die ik niet meer kan rechtzetten. Dat is iets voor op mijn sterfbed.

Hebt u al eens overwogen om te emigreren?

Ooit ging ik op reis naar Namibië en werd ik hopeloos verliefd op dat land. Na mijn pensioen zou ik het liefst een paar maanden per jaar daar wonen, met uitzicht op de ongerepte natuur en de wilde dieren.

Aan welke jeugdherinnering bent u het meest gehecht?

Aan de open debatcultuur. Vooral op vrijdagavond, bij de uitgebreide aperitief, met sherry, porto en chips.

Leef je eigen leven, laat je niet beïnvloeden door anderen.

Doet u iets bijzonders voor het milieu?

Ik verplaats me zo veel mogelijk te voet en met de fiets. Maar daar houdt het op: ik ben niet het grootste ecologische voorbeeld.

Wat is het ergste wat u over uzelf op sociale media hebt gelezen?

Niets. Wat men daar over me schrijft, interesseert me geen zier.

Praat u weleens tegen uw huisdier?

Ja, tegen onze kat en een van onze kalkoenen, eentje van zes jaar oud. Zij komt altijd op mijn schoenen zitten en dan aai ik haar en praat ik met haar.

Van welke beslissing hebt u het meest spijt?

Van geen enkele. Beslissingen nemen is op zich al waardevol.

Hebt u het gevoel dat de jaren dertig terug zijn?

Absoluut niet.

Welk kunstwerk – boek, film, muziek, schilderij… – heeft u het meest geraakt of gevormd?

Vroeger hing in mijn bureau een poster met de vraag of kunst de wereld kan redden. Ik geloof van wel. De Cobra-beweging, bijvoorbeeld, maar ook werken als Stoner van John Williams, Het menselijke kwaad van Klaas Rozemond of De meeste mensen deugen van Rutger Bregman.

Waarover zou u meer willen weten?

In geopolitiek wil ik me graag meer verdiepen.

Hoeveel geld geeft u jaarlijks aan goede doelen?

Vroeger ging mijn tweelingzus elk jaar naar Zambia. Ik gaf haar geld mee dat volledig ging naar enkele jongeren die daardoor konden studeren. Nu ben ik opnieuw op zoek naar zo’n rechtstreeks doel, want ik hou niet van grote organisaties die te veel werkingsmiddelen opslokken.

Wat vindt u het moeilijkste aan de liefde?

Ik merk dat veel mensen toch bepaalde voorwaarden verbinden aan relaties. Mijn vrouw en ik vinden dat liefde onvoorwaardelijk moet zijn.

Vindt u seks overschat?

Nee. Al spreek ik liever over ‘de liefde bedrijven’.

Hoelang is het geleden dat u uw ouders hebt gezien?

Mijn moeder overleed 3,5 jaar geleden, mijn vader zag ik gisteren nog.

Doet u iets bijzonders voor uw gezondheid?

Voor mijn job moet ik zo gezond mogelijk blijven, dus ik let op mijn voeding en ik sport. Wandelend kom ik volledig tot rust, vaak met een podcast in mijn oren. Ook fietsen is een optie, maar niet op een racefiets.

Zou u op de vlucht slaan als het oorlog wordt?

Zeker niet. Ik geloof dat mensen hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. Al heb ik natuurlijk geluk: wellicht zullen ze mijn expertise wel ergens kunnen gebruiken, zodat ik niet eindig als kanonnenvlees.

Wat hebt u geleerd in het leven?

Leef je eigen leven, laat je niet beïnvloeden door anderen. Op het einde van de rit moet je zelf verantwoording afleggen.

Partner Content