Het nationale voetbalteam van Qatar: een ploeg met acht ‘buitenlanders’

© GETTY IMAGES
Jef Van Baelen
Jef Van Baelen Journalist voor Knack

Qatar heeft er alles aan gedaan om niet het lachertje van zijn eigen Wereldkampioenschap te worden.

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Qatar is als gastland automatisch geplaatst voor het eigen WK. Op het eerste gezicht zou je verwachten dat een woestijnstaat met amper 300.000 etnische Qatarezen, zonder bekende spelers en met een beperkte voetbalcultuur, daar weinig te zoeken heeft. Niets is minder waar. Qatar is regerend Aziatisch kampioen en won dat toernooi in 2019 met negentien doelpunten voor en amper één tegen. De Qatarese nationale ploeg deed, bizar genoeg, mee aan de Copa America en de Golf Cup, de kampioenschappen van Zuid- en van Midden- en Noord-Amerika. In de Copa America speelden ze gelijk tegen Paraguay en verloren ze onverdiend met 0-1 van Colombia. Op de Gold Cup verloren ze nipt van de VS.

Almuz Ali, van Sudanese afkomst, is de topscorer van Qatar. In het seizoen 2014-2015 speelde hij bij KAS Eupen.

Aan die meer dan behoorlijke nationale ploeg bouwen de Qatarezen al achttien jaar. In 2004 verrees in de buitenwijken van Doha de Aspire Academy, de chicste voetbalschool ter wereld. Drie jaar later startte Football Dreams, een scoutingproject van ongeziene schaal. Bij Real Madrid en FC Barcelona kocht Qatar jeugdtrainers weg om tienduizenden Afrikaanse spelertjes door te lichten. De besten mochten hun voetbaldroom beleven in Doha. Officieel was het niet de bedoeling dat die Afrikanen bij de Qatarese nationale ploeg zouden belanden, maar natuurlijk gebeurde dat uiteindelijk wel. Football Dreams wordt binnen de voetbalwereld gezien als een flop, of in ieder geval een project met een erg lage return on investment. De enige topper die eruit voortkwam, is Almuz Ali, geboren Sudanees en topscorer van de Qatarese nationale ploeg.

Almuz Ali kennen ze ook bij KAS Eupen. De Qatarese Aspire Academy is sinds 2012 hoofdsponsor en eigenaar van de club uit de Oostkantons. Eupen dient om de Aspire-alumni de hardheid van het Europese clubvoetbal eigen te maken. Acht spelers uit de WK- selectie van Qatar voetbalden in de Oostkantons, van wie er maar twee de eerste ploeg haalden. Dat was ook niet de bedoeling: de Aspire-talenten zitten in een gesloten circuit, interesse van buitenlandse clubs is niet gewenst. KAS Eupen dient als een soort Erasmus- ervaring voor genaturaliseerde Afrikaanse Qatarezen. Nadien belanden ze in de Qatarese competitie die, naar de normen van de Golfstaten, een hoog niveau haalt.

Olympische Spelen

De sportwereld stelt zich al langer vragen bij wat in Doha gebeurt. Op het Wereldkampioenschap handbal in 2015 won Qatar zilver met een team vol genaturaliseerde Spaanse, Montenegrijnse en Franse topspelers. Qatar vloog zelfs zestig Spaanse fans in om hun nationale ploeg aan te moedigen. In een van zijn laatste beleidsdaden als FIFA-voorzitter zei Sepp Blatter dat hij toestanden zoals op het WK handbal buiten de wet wilde stellen.

Nadat ze in de halve finale van het Aziatische landenkampioenschap voetbal van 2019 0-4 op hun doos hadden gekregen van Qatar, dienden de Verenigde Arabische Emiraten een klacht in tegen het naturalisatiebeleid van hun regionale rivaal. Sindsdien zijn er veel Afrikaanse spelers afgevallen bij Qatar. De nationale selectie telt nu acht spelers die niet in Qatar geboren zijn, wat niet eens zo veel is vergeleken met andere WK-deelnemers. De Qatarezen trainen al maanden samen. Clubs uit de Qatarese Stars League moesten hun internationals afstaan. Geen enkel team zal dus beter voorbereid zijn.

Ook Mutaz Barshim, regerend olympisch kampioen hoogspringen, studeerde af aan de Aspire Academy, die een atletiekafdeling van wereldklasse herbergt. Barshim is geboren in Doha, als kind van Sudanese arbeidsmigranten. Over de gruwelijke werkomstandigheden van de buitenlandse arbeiders in Qatar heeft de hoogspringer zich nooit willen uitlaten. Op de Olympische Spelen van Tokio won Qatar een tweede gouden medaille met een genaturaliseerde Egyptische gewichtheffer en brons in het beachvolleybal met een gewezen Gambiaan en een ex-Senegalees. De middelen die nu naar voetbal gaan, zouden stilaan verschuiven naar andere sporten. Qatar stelde zich al twee keer kandidaat om de Olympische Spelen te organiseren. De woestijnstaat zou favoriet zijn om de Spelen van 2036 te ontvangen. Uiteraard willen de Qatarezen dan geen modderfiguur slaan.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content