Wolven huilen om met elkaar te communiceren over lange afstanden. Het oergeluid kan je tot kilometers ver horen. Huilen is een uitstekende manier om een roedel op de hoogte te houden, bijvoorbeeld tijdens de jacht. Wanneer een mannetjeswolf een prooi heeft gevangen en weer op weg is naar z'n vrouwtje en kroost, kondigt hij z'n terugkomst aan met gehuil. Dat wordt beantwoord door de achterblijvers. Een andere reden waarom wolven het wel eens op een huilen zetten, is het informeren van nabije roedels over de territoriumgrenzen.

Hoe communiceren wolven?

Volwassen wolven zijn volleerde huilers, jongere welpen maken eerder jankende of keffende geluiden. Net zoals mensen elkaar herkennen aan de stem, kunnen wolven elkaars gehuil onderscheiden. Elk individu heeft zijn eigen toonhoogte en klankkleur. Bovendien huilt een wolf op een andere manier wanneer hij de conversatie start, dan wanneer hij antwoordt.

Het gehuil heeft trouwens ook een sociale functie. Hoe beter wolven met elkaar bevriend zijn, hoe meer ze naar elkaar huilen. Bovendien wordt er meer gehuild om het vertrek van een wolf die hoger staat in rang, dan wanneer een lager geplaatste wolf eropuit trekt.

Maar wanneer wolven in elkaars gezelschap vertoeven, zullen ze zelden geluiden maken. Binnen de roedel communiceren ze door middel van lichaamstaal. Met de houding van hun bek, oren, staart enzovoort kunnen ze een heleboel boodschappen overbrengen, zoals angst en agressie, dominantie en onderdanigheid.

Wanneer huilen August en Noëlla?

Tot op de dag van vandaag is wolvengehuil nog een onbekend geluid in de Belgische natuur. Pas wanneer August en Noëlla erin slagen om hun kroost groot te brengen, hebben ze een reden om te huilen. Wie hét kippenvelmoment van z'n leven wil beleven door echt wolvengehuil te beluisteren bij maanlicht, zal dus nog even geduld moeten uitoefenen ...

., .
. © .

Dit artikel verscheen ook op Onze Natuur.

Wolven huilen om met elkaar te communiceren over lange afstanden. Het oergeluid kan je tot kilometers ver horen. Huilen is een uitstekende manier om een roedel op de hoogte te houden, bijvoorbeeld tijdens de jacht. Wanneer een mannetjeswolf een prooi heeft gevangen en weer op weg is naar z'n vrouwtje en kroost, kondigt hij z'n terugkomst aan met gehuil. Dat wordt beantwoord door de achterblijvers. Een andere reden waarom wolven het wel eens op een huilen zetten, is het informeren van nabije roedels over de territoriumgrenzen.Volwassen wolven zijn volleerde huilers, jongere welpen maken eerder jankende of keffende geluiden. Net zoals mensen elkaar herkennen aan de stem, kunnen wolven elkaars gehuil onderscheiden. Elk individu heeft zijn eigen toonhoogte en klankkleur. Bovendien huilt een wolf op een andere manier wanneer hij de conversatie start, dan wanneer hij antwoordt. Het gehuil heeft trouwens ook een sociale functie. Hoe beter wolven met elkaar bevriend zijn, hoe meer ze naar elkaar huilen. Bovendien wordt er meer gehuild om het vertrek van een wolf die hoger staat in rang, dan wanneer een lager geplaatste wolf eropuit trekt. Maar wanneer wolven in elkaars gezelschap vertoeven, zullen ze zelden geluiden maken. Binnen de roedel communiceren ze door middel van lichaamstaal. Met de houding van hun bek, oren, staart enzovoort kunnen ze een heleboel boodschappen overbrengen, zoals angst en agressie, dominantie en onderdanigheid.Tot op de dag van vandaag is wolvengehuil nog een onbekend geluid in de Belgische natuur. Pas wanneer August en Noëlla erin slagen om hun kroost groot te brengen, hebben ze een reden om te huilen. Wie hét kippenvelmoment van z'n leven wil beleven door echt wolvengehuil te beluisteren bij maanlicht, zal dus nog even geduld moeten uitoefenen ...Dit artikel verscheen ook op Onze Natuur.