De Vlaamse geograaf Tom Van der Stocken werkt aan het gereputeerde California Institute of Technology in de VS. Met zijn ploeg heeft hij twee belangrijke artikels gepubliceerd over de invloed van de - wereldwijd bedreigde - mangrovebossen op de klimaatopwarming...

De Vlaamse geograaf Tom Van der Stocken werkt aan het gereputeerde California Institute of Technology in de VS. Met zijn ploeg heeft hij twee belangrijke artikels gepubliceerd over de invloed van de - wereldwijd bedreigde - mangrovebossen op de klimaatopwarming. Die kustwouden zijn enorm productief, waardoor ze grote opslagplaatsen vormen voor het broeikasgas CO2. In Nature Geoscience beschrijft de ploeg welke factoren de CO2-opslagcapaciteit van mangroven bepalen. Hoe hoger de bomen, hoe meer CO2 ze opnemen. Hun hoogte wordt vooral bepaald door temperatuur, neerslag en de frequentie van orkanen. De hoogste mangrovebomen (bijna 63 meter) staan in het Afrikaanse Gabon. Van al het koolstof dat mangrovewouden wereldwijd opslaan, nemen de mangroven van Indonesië een kwart voor hun rekening. In PNAS lichten de onderzoekers de verspreiding van mangrovezaden via oceaanstromingen toe. Die is heel belangrijk, want mangrovewouden zijn temperatuurgevoelig en moeten dus kunnen reageren op de opwarming van het klimaat. De zaden blijken enorme afstanden te kunnen afleggen. Soms steken ze zelfs de Atlantische, de Stille en de Indische Oceaan over. Van der Stocken en co. gaan nu onderzoeken welke aan oceaanwater gebonden factoren de verspreiding stimuleren.