Een zachte middag in de buitenwijken van Nijmegen, Nederland. Hier woont onze landgenoot Pieter Leroy, straks emeritus hoogleraar milieubeleid, een man met een duidelijke passie. Samen met zijn vrouw onderhoudt hij een tuin waarin meer dan tweehonderd bloemensoorten groeien en bloeien. Misschien, zo bedenken we later, is die passie wel een vorm van compensatie. Over dit stukje groen - een zonder meer indrukwekkend staaltje van biodiversiteit - is het al bij al gemakkelijk regeren. De macht hoeft hij alleen te delen met zijn beminnelijke vrouw. Dat ligt elders oneindig veel complexer, zo beseft Leroy als geen ander. Bijna een halve eeuw lang heeft hij zich verdiept in het milieu- en klimaatbeleid. Het zijn thema's die al minstens even lang hoog op de politieke agenda staan. Maar blijkbaar nooit echt helemaal bovenaan.
...