Minister Demir pleit voor verplichte behandeling van zedenplegers met hoog en matig risico op herval

. © Belga

Een specifiek aanbod voor zedendelinquenten in de gevangenis moet het herval tot het minimum beperken. Dat blijkt uit een onderzoek dat de Vrije Universiteit Brussel en het Universitair Forensisch Centrum uitvoerden in opdracht van Vlaams minister van Justitie en Handhaving Zuhal Demir (N-VA).

‘Als we zedendelinquenten tijdens hun verblijf aan hun lot overlaten, vormen ze na hun detentie een even groot – of zelfs groter – gevaar voor de samenleving dan daarvoor. Door hen reeds in de gevangenis nauwgezet op te volgen, voorkomen we herval maximaal. Daar heeft heel de samenleving baat bij’, aldus Demir.

Uit het onderzoek naar de begeleiding en behandeling van zedendelinquenten tijdens hun detentie kwam een tiental aanbevelingen die de minister wil omzetten naar de realiteit. De meest opvallende aanbeveling is volgens Demir de oprichting van een aparte sectie voor zedendelinquenten in de gevangenissen. Recent onderzoek uit het Verenigd Koninkrijk toont namelijk aan dat een verblijf in een gevangenis exclusief voor zedenplegers meer therapeutische mogelijkheden biedt waardoor ook de resultaten van de therapie veel beter zijn.

Verplichte behandeling

Daarnaast pleit Demir voor een uniforme risicoanalyse in heel het land van elke zedendelinquent, zo vroeg mogelijk na de feiten, om het risico op herval beter te kunnen inschatten. Zo’n analyse moet ook regelmatig herhaald worden en moet de basis vormen voor een verplichte behandeling in de gevangenissen. Een behandeling is momenteel slechts vrijwillig en Demir roept haar federale collega’s dan ook op om de wetgeving errond aan te passen en de behandeling te verplichten voor zedenplegers met hoog en matig risico op herval – bij zedendelinquenten met een laag risico op herval kan een verplichte behandeling contraproductief werken, stelt het onderzoek.

‘Onderzoek toont aan dat zedenplegers na een behandeling 37 procent minder kans maken om te hervallen’, aldus Demir. ‘Met die beschikbare kennis op zak is het voor mij een absolute no-brainer om dadertherapie tijdens de detentie te verplichten.’

Nazorg

Ten slotte moet er fors geïnvesteerd worden in de behandeling tijdens en na de dententie, aangezien uit het onderzoek blijkt dat zedendelinquenten vaak jaren moeten wachten vooraleer er een (vrijwillig) hulpverleningstraject opgestart kan worden. De experten benadrukken dat er voldoende hulpverleningsexpertise aanwezig is, maar dat deze onvoldoende toegankelijk is voor de gedetineerden. ‘Als we de hulpverlening verplicht gaan maken, dan moeten we er uiteraard ook voor zorgen dat er voldoende aanbod is’, aldus Demir, die daarover in overleg zal gaan met Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke en federaal minister van Volksgezondheid Frans Vandenbroucke.

Op 1 april vorig jaar zaten 539 zedenplegers opgesloten in de Vlaamse en Brusselse gevangenissen. Uit een bevraging blijkt dat 46 procent van de bevraagde gedetineerden ooit een formele psychiatrische diagnose heeft gekregen, 24 procent van deze populatie zelfs twee of meer diagnoses. Daarbij komen verslavingsstoornissen en persoonlijkheidsstoornissen het meest voor.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content