'Vrouwen moeten meer werken. Alle vrouwen moeten voltijds aan de slag.' Minister van Werk Monica De Coninck (SP.A) waarschuwt ervoor dat vrouwen geen volwaardig pensioen opbouwen omdat ze vaak deeltijds werken en loopbaanonderbreking nemen. 'Dat maakt hen kwetsbaar en afhankelijk van hun partner.'

We hebben alle begrip voor de oproep van de minister van Werk. Ze heeft gewoon gelijk. En ze bedoelt het goed. En het is goed dat ze het zegt.

Maar we hebben evenveel begrip voor de vragen van Sofie Verschueren, een radiopresentatrice en jonge moeder die via een column op Knack.be de minister om hulp vraagt.

'U zegt dat allemaal om ons te beschermen, mevrouw de minister, maar u maakt mij bang en onzeker. En ik zou vooral graag van u weten, hoe ik dat dan precies allemaal moet doen.'

Sofie Verschueren verwoordt haar bezorgdheden als moeder in een gezin van tweeverdieners met een baby van 11 maanden.

Haar angsten zijn dezelfde als die van haar leeftijdsgenoten. Ze geeft met haar veelgelezen en veel becommentarieerde stuk tegelijkertijd een stem aan vrouwen van alle leeftijden, in een relatie, alleenstaand, met of zonder kinderen.

'Voorlopig lukt het allemaal, omdat we maar één kindje hebben dat voltijds naar de kinderopvang kan gaan. Maar ik word soms 's nachts badend in het zweet wakker, omdat ik me afvraag hoe we dat gaan doen als onze zoon - die ongelooflijk hard gewenst is en ons grote geluk - naar school zal gaan.

Dus mevrouw De Coninck, kan u mij helpen? Want ik vraag mij echt af hoe ik we dat moeten oplossen. Hoe ik 21 dagen verlof moet rijmen met een kind? Hoe ik mijn schuldgevoel kan afbouwen? Want ik zou eigenlijk veel vaker bij mijn kind willen zijn, maar ik durf dat niet.'

'Nu mijn blog op Knack staat, zal de minister misschien antwoord geven,' zei Sofie.

Niet dus. We hebben mevrouw De Coninck om een antwoord gevraagd. Uit de reactie bleek dat de minister erg verveeld zit met de vraag van Sofie. In de voormiddag luidde het dat er overleg moest worden gepleegd op het kabinet. In de late avond kwam de weigering, bij monde van Eva De Wolf, de woordvoerder van de minister: 'We gaan geen opinie publiek daarover publiceren'.

Ook wij hadden echt wel graag geweten hoe de minister hierover denkt. We hadden u graag laten weten welke visie ze heeft en wat volgens haar mogelijke oplossingen zijn voor Sofie en alle andere vrouwen zoals Sofie.

Dat de minister dit debat niet wil voeren is jammer. Maar het is ook vreemd. Omdat ze zelf de knuppel in het hoenderhok heeft gegooid met haar oproep aan vrouwen om meer te werken.

Maar vooral omdat dit wel eens het belangrijkste debat in het hart van haar bevoegdheden zou kunnen zijn. Als de minister van Werk hierover geen debat wil voeren, waarover dan wel?

De reactie van mevrouw De Coninck begint stilaan symptomatisch te worden voor de houding van de hele regering.

De regering Di Rupo is een begrotingsregering, die van de ene begrotingscontrole naar de andere hinkt. Ze lijkt enkel bezig met crisisgerelateerde maatregelen. Er is geen visie, geen verhaal, geen blik op de toekomst, geen leidraad, geen idee over waar het naartoe moet met dit land en zijn inwoners.

Om het eens over iets anders te hebben, zouden we ons eens kunnen buigen over de manier waarop tweeverdieners met kinderen hun leven moeten organiseren in een veeleisende samenleving.

Een samenleving waarin vrouwen nog meer zouden moeten werken.

Minister van Werk Monica De Coninck laat een gouden gelegenheid om niet te zwijgen onbenut.

'Vrouwen moeten meer werken. Alle vrouwen moeten voltijds aan de slag.' Minister van Werk Monica De Coninck (SP.A) waarschuwt ervoor dat vrouwen geen volwaardig pensioen opbouwen omdat ze vaak deeltijds werken en loopbaanonderbreking nemen. 'Dat maakt hen kwetsbaar en afhankelijk van hun partner.' We hebben alle begrip voor de oproep van de minister van Werk. Ze heeft gewoon gelijk. En ze bedoelt het goed. En het is goed dat ze het zegt. Maar we hebben evenveel begrip voor de vragen van Sofie Verschueren, een radiopresentatrice en jonge moeder die via een column op Knack.be de minister om hulp vraagt. 'U zegt dat allemaal om ons te beschermen, mevrouw de minister, maar u maakt mij bang en onzeker. En ik zou vooral graag van u weten, hoe ik dat dan precies allemaal moet doen.' Sofie Verschueren verwoordt haar bezorgdheden als moeder in een gezin van tweeverdieners met een baby van 11 maanden. Haar angsten zijn dezelfde als die van haar leeftijdsgenoten. Ze geeft met haar veelgelezen en veel becommentarieerde stuk tegelijkertijd een stem aan vrouwen van alle leeftijden, in een relatie, alleenstaand, met of zonder kinderen. 'Voorlopig lukt het allemaal, omdat we maar één kindje hebben dat voltijds naar de kinderopvang kan gaan. Maar ik word soms 's nachts badend in het zweet wakker, omdat ik me afvraag hoe we dat gaan doen als onze zoon - die ongelooflijk hard gewenst is en ons grote geluk - naar school zal gaan. Dus mevrouw De Coninck, kan u mij helpen? Want ik vraag mij echt af hoe ik we dat moeten oplossen. Hoe ik 21 dagen verlof moet rijmen met een kind? Hoe ik mijn schuldgevoel kan afbouwen? Want ik zou eigenlijk veel vaker bij mijn kind willen zijn, maar ik durf dat niet.' 'Nu mijn blog op Knack staat, zal de minister misschien antwoord geven,' zei Sofie. Niet dus. We hebben mevrouw De Coninck om een antwoord gevraagd. Uit de reactie bleek dat de minister erg verveeld zit met de vraag van Sofie. In de voormiddag luidde het dat er overleg moest worden gepleegd op het kabinet. In de late avond kwam de weigering, bij monde van Eva De Wolf, de woordvoerder van de minister: 'We gaan geen opinie publiek daarover publiceren'. Ook wij hadden echt wel graag geweten hoe de minister hierover denkt. We hadden u graag laten weten welke visie ze heeft en wat volgens haar mogelijke oplossingen zijn voor Sofie en alle andere vrouwen zoals Sofie. Dat de minister dit debat niet wil voeren is jammer. Maar het is ook vreemd. Omdat ze zelf de knuppel in het hoenderhok heeft gegooid met haar oproep aan vrouwen om meer te werken. Maar vooral omdat dit wel eens het belangrijkste debat in het hart van haar bevoegdheden zou kunnen zijn. Als de minister van Werk hierover geen debat wil voeren, waarover dan wel? De reactie van mevrouw De Coninck begint stilaan symptomatisch te worden voor de houding van de hele regering. De regering Di Rupo is een begrotingsregering, die van de ene begrotingscontrole naar de andere hinkt. Ze lijkt enkel bezig met crisisgerelateerde maatregelen. Er is geen visie, geen verhaal, geen blik op de toekomst, geen leidraad, geen idee over waar het naartoe moet met dit land en zijn inwoners. Om het eens over iets anders te hebben, zouden we ons eens kunnen buigen over de manier waarop tweeverdieners met kinderen hun leven moeten organiseren in een veeleisende samenleving. Een samenleving waarin vrouwen nog meer zouden moeten werken. Minister van Werk Monica De Coninck laat een gouden gelegenheid om niet te zwijgen onbenut.