...

Ik heb mij druk gemaakt over het schandaal van Volkswagen. Iedereen weet dat autobedrijven tests omzeilen, maar er gebeurt pas iets als er eentje echt helemaal uit de bocht gaat. Hetzelfde met de misstanden in andere sectoren zoals de farma-industrie en de bankensector: het passeert allemaal en er verandert amper iets. We weten wat we moeten doen om de klimaatverandering tegen te gaan, er is een wetenschappelijke consensus, en toch doen politici te weinig en meestal ook nog eens te laat. Maar gaan wij ons daarover schamen? Onze kleinkinderen misschien. Het zou al goed zijn als iedereen zijn best doet om de oorzaken van problemen te zoeken bij de bron. Wat is er vandaag in Syrië aan de hand? Daar moet onze meeste aandacht naar gaan. Anders begrijpen we de vluchtelingencrisis nooit. Nee. Ondanks het feit dat ik niet altijd een makkelijk parcours heb gelopen, heb ik toch mijn weg gevonden in het leven. Maar dat heb ik evengoed aan mijn pleegouders te danken. Ik slaag er soms niet in om dingen los te laten. Het lukt me, bijvoorbeeld, niet altijd om rancune te vermijden. In 1995 heb ik een half jaar in Australië rondgereisd. Daarna ben ik weer gaan studeren en kon ik op de sportredactie van de VRT beginnen. Als dat niet was gebeurd, was ik waarschijnlijk teruggegaan. En misschien eindig ik nog wel in Australië. Aan de mensen die ik graag zie: mijn pleegouders, mijn vriendin en alle anderen. Ik heb weleens problemen met geld gehad, maar al bij al waren die niet heel erg groot. Soms blokkeer ik op Twitter iemand, als de aanvalletjes persoonlijk worden, en dan weet je dat de hele club - het zijn altijd dezelfde mensen die kritiek hebben - dagenlang gas gaat geven uit verontwaardiging. We lachen daar op de redactie weleens mee. Als ik er een had, zou ik dat zeker doen. Ik wil dat ze anderen geen kwaad doen. Verder mogen ze doen wat ze willen. Spiegelschrift van Bart Demyttenaere. In dat boek schrijven een jongen en een meisje elkaar brieven. Het meisje wil zelfmoord plegen, maar de jongen kan haar daarvan redden. Het is een doodeenvoudig jeugdboek, en toch heeft het me erg geraakt. Ik heb het ook al vijf of zes keer cadeau gedaan. Ik heb nog steeds enkele gaten in mijn kennis over geschiedenis. Die zou ik graag eens wegwerken. Als je zo iemand in huis neemt, moet je er ook voor kunnen zorgen. Dat lukt mij niet als ik van 's ochtends vroeg tot elf uur 's avonds met mijn programma bezig ben. Maar als ik dat werk niet had, zou ik er zeker over nadenken. Er is een vorm van onafhankelijkheid nodig in een relatie. Als de ene veel afhankelijker wordt van de andere dan andersom, leidt dat tot problemen. We nemen te weinig de tijd om ons ergens echt in te verdiepen, en zijn te vaak bezig met vluchtige onderwerpen. Het is ook vaak lastig om een balans te vinden tussen onderwerpen waar mensen in geïnteresseerd zijn en onderwerpen waar onze redactie van overtuigd is dat mensen er meer over zouden moeten weten. Gisterenmiddag ben ik gaan eten met mijn pleegouders. Ik probeer elke dag te sporten, en zeker tijdens de week drink ik geen alcohol en let ik op mijn eten. Je wordt niet gelukkig van altijd op zoek te gaan naar het betere en het volgende.