De mens en de natuur, ach. We zien graag groen, maar we kunnen er ook niet afblijven. Of het nu om waterwild gaat of om enkele hectaren bos.
...

De mens en de natuur, ach. We zien graag groen, maar we kunnen er ook niet afblijven. Of het nu om waterwild gaat of om enkele hectaren bos.Jagers en vogelbeschermers zullen ruzie blijven maken. Nu gaat het gehakketak over wie als eerste heeft gevraagd om de jacht op het waterwild stop te zetten, als gevolg van het koude weer van enkele weken geleden. De watervogels hadden kou en waren verzwakt. De Vlaamse Hoge Jachtraad liet luid weten dat haar bekommernis om de dieren haar tot dit nobele standpunt had gedreven. Rare jongens, die jagers. Nu konden ze een keer gemakkelijk raak schieten en nu wilden ze niet. Zelf bang van de kou ? Hoewel. Lezers bekloegen zich bij de redactie over goed ingeduffelde jagers die in sneeuw en ijs tot in de tuinen achter de bibberende konijnen en fazanten zaten, en die met barse woorden duidelijk maakten dat de bewoners niet het recht hadden hen de toegang tot hun tuin te ontzeggen. Waren konijnen en fazanten dan niet verzwakt door de kou ? Waarnemers zijn benieuwd of de jagers deze oprisping van diervriendelijk gedrag zullen herhalen, en hun verzet tegen het verbod op het uitzetten van fazanten als vliegende schietschijven zullen opgeven. Die fazanten kunnen even gemakkelijk worden afgeknald als verzwakt waterwild. Of betrof het niet meer dan een nieuw staaltje van de dubbelzinnige logica, die jagers ertoe drijft zich het profiel aan te meten van natuurbeschermers die af en toe met de krop in de keel een dier moeten ?oogsten? ? Dat soort van dubbele logica werd de jongste weken ook in andere dossiers geëtaleerd. Zo maakte een buurman er zijn beklag over dat de kou de eksters had gespaard. Eksters waren een pest : ze roofden de kleine vogeltjes uit zijn tuin. Kleine vogeltjes mochten leven, eksters niet. Het betoog dat er duidelijk nog veel kleine vogeltjes in zijn tuin zaten, en dat onderzoek heeft uitgewezen dat eksters geen merkbare invloed op het bestand van andere vogelsoorten uitoefenen, drong niet door. Evenmin als het argument dat de Belg zelf zorgde voor een merkbare vermindering van het bestand van kleine vogeltjes als de ortolaan, de braamsluiper of de ijsvogel om maar die te noemen. De Belg roeide biotopen uit. Veel efficiënter dan nesten te plunderen. De Belg gaat ook bos planten. Bijna 62 hectaren, op de middenberm van de E19. Een maatregel die aan het publiek als verstandig wordt aangepraat : de snelheid van de auto's zal verminderen, de kijkfiles bij ongevallen zullen verdwijnen en de lichten van tegenliggers minder hinderlijk zijn. Geen bos om het bos, maar een bos als een verkeersveilige ingreep. Om het helemaal mooi te maken, zal de beplanting een financiële nuloperatie worden : natuur mag niks kosten. Vlaanderen heeft wel degelijk nood aan bijkomend bos. Het ruimtelijk structuurplan voorziet in tienduizend hectaren méér. Vooral op zogeheten restgronden zou nog plaats zijn. Restgronden zijn onder meer stroken langs auto- en spoorwegen, langs vliegvelden en op volle storten. De bosbezoeker zal er de vogeltjes met moeite horen fluiten boven het geraas van het verkeer, en de bloemetjes amper ruiken in de walm van het gistende afval. Maar. Zo is de cirkel toch ook weer mooi rond. Vlaanderen kapte veel bos voor zijn grote infrastructuurwerken. Nu wordt er bij gratie van die infrastructuurwerken weer bos geplant. ( DD) De wil van het volkLezersrubrieken in kranten blijven interessant. De Standaard drukte vorige week een brief af van Johan Demoen, een gewezen topambtenaar. Vandaag kijkt hij met meer dan gewone verbazing naar de schuchtere aanzetten voor een nieuwe politieke cultuur. ?Met elf jaar kabinetservaring, ingekapseld in een 40-jarige ambtenarencarrière, lees ik met zeer veel ongeloof de vele verklaringen over de toekomstige politieke cultuur.? Demoen begrijpt niet waarom nu per se brandhout moet worden gemaakt van het dienstbetoon en van het kabinetswerk. Zijn analyse is helder. ?De gemiddelde Belg heeft a. geen vertrouwen in, zelfs verachting voor de ambtenaren, b. kan/wil niet zomaar tussen de krijtlijnen lopen van de maatschappij en wil voor zijn zaak alleen een uitzonderlijke behandeling krijgen/afdwingen.? Als er politiek wat misloopt in dit land, dan heeft dat alles met de uitzonderlijke Belgische mentaliteit te maken. Het volk liep de deuren van de politici plat en kreeg bijgevolg de kabinetten en het dienstbetoon die het verdiende. ?Men kan de burger toch niet wandelen sturen ?? Hoe groot is, zo vraagt Demoen, het verschil met Nederland ? ?De Nederlander respecteert, erkent en vertrouwt de ambtenaren. Van de weersomstuit gaat de ambtenaar ernstig en ijverig werken. () De politicus wordt met rust gelaten en kan zich bezighouden met het echte, ernstige parlementaire werk. Dat onze politici voortdurend van hun taak worden afgehouden, is dus niet zomaar aan henzelf te wijten.? Ontroerend. Er is niks mis met onze politieke cultuur, maar met de genen van het volk. Als de dwaze burgers de gedegen politici nu eens gewoon hun werk lieten doen, dan zou zowaar het parlement uit zijn as herrijzen, dan bestond er geen dienstbetoon en was er van cliëntelisme en lobbywerk geen sprake. Kabinetten konden zonder meer worden afgeschaft. Wat jammer toch, dat de mensen daar niet rijp voor zijn. Niet de politici hebben de administratie politiek verziekt. Het was evenmin een idee van de partijen om vervolgens de onbetrouwbare want gepolitiseerde ambtenarij uit te schakelen en topzware kabinetten te installeren. Het was de wil van het volk, dat nu niet moet morren, want het kreeg wat het vroeg. Niet de politici hebben nagelaten om de administratie behoorlijk te laten functioneren omdat ze aan klantenbinding wilden doen en dus electoraal voordeel deden bij een mank lopende overheid. Het was allemaal de schuld van de burgers. Zonder genetische manipulatie is elke nieuwe politieke cultuur dus ten dode opgeschreven. Het komt nooit goed. ( PR) Wie schrijft, die zwijgtNee, Zwarte Woensdag doet niet mee aan de jacht op primeurs. Maar dat neemt niet weg dat als we iets horen, we dat soms ook opschrijven. Zo las u eind december in ons oerdegelijke jaaroverzicht van 1997 al over de klacht van het Hof van Cassatie over de hoge werkdruk die de instelling treft, als gevolg van een eindeloze stroom Di Rupo-?papieren?. En zie, het jaar was geen drie weken oud of Eliane Liekendael stond al bij het parlement op de stoep. Niet dat we daar echt prat op gaan. De lijst met belangwekkend nieuws waarover u hier (in het belang van het onderzoek) niets kon lezen, is dan ook, gelukkig, lang. Zwarte Woensdag, dat van veel kan worden verdacht, maar niet van misdadige journalistiek, is zeer gesteld op zijn goede naam bij de collega's. Reken maar dat wij niet zo gauw voor journaille zullen worden uitgescholden. Meer dan persmuskiet zouden we trouwens niet verdragen. Enkele voorbeelden slechts uit de talloze harde nieuwsfeiten, waarover u hier niets voorbarigs zult lezen. De enige echte vindplaats van de schat van Scharlaken Rackham ; waarom de slotgracht rond kasteel Molensloot dan toch is gedempt, moeten we dus in het midden laten. De schuilplaats van de Rechtvaardige Rechters. Een tip : ze bevinden zich niet in het justitiepaleis. De ware aard van de relatie tussen een eerste-minister en een Brugse zeehond ; de zeehond meent deze hooggeplaatste nochtans formeel te kunnen herkennen indien zij daartoe in de gelegenheid wordt gesteld. Een doorgaans betrouwbaar informant weet formeel waaraan Paula Jones de nobele onderdelen van Bill Clinton tussen alle andere kan herkennen. We zoeken een blad om dat geheim met ons te delen. De identiteit van de vlieg die Gilles De Bilde stak, toen hij Krist Porte een oplawaai verkocht. Om op alles voorbereid te zijn, is in samenwerking met de Gazetta dello Sport een exclusief gesprek met V. in voorbereiding. Een informant dwaalde wekenlang door de riolen van Wenen, op zoek naar de Derde Man. In afspraak met The Independent on Wednesday publiceren we die primeur van zodra ons bericht bereikt dat het onderzoek is afgesloten. En onze man de uitweg heeft gevonden. ( HVH) Bijdragen : Dirk Draulans, Peter Renard, Hubert van Humbeeck De Forges de Clabecq (foto : Patrick De Spiegelaere).