?Onder het Melkwoud? van Theater Zuidpool.
...

?Onder het Melkwoud? van Theater Zuidpool.?A play for voices? noemde Dylan Thomas zijn lang gedicht ?Under Milk Wood?. De dichter-drinkebroer was er zich van bewust dat het curieuze gewrocht noch op een toneelstuk, noch op een hoorspel voor de radio en evenmin op poëzie leek. Dat er met andere woorden nauwelijks een etiket op te plakken was. De tekst heeft onmiskenbaar een poëtische teneur, maar de personages nemen rechtstreeks het woord zoals in een drama. Anderzijds ogen de figuren als abstracte en bordkartonnen karikaturen die de naturalistische theaterspiegel aan diggelen slaan. Die literaire mengvorm is ronduit boeiend maar ook grillig, zodat je er best je hoofd bij houdt. In ?Under Milk Wood? leidt een verteller de lezer binnen in de kleurrijke wereld van een klein stadje aan zee, Llarregyb. Als een vlot wendbare camera bekijkt hij eerst vanuit de lucht het slapende plaatsje en zoomt daarna in op de verschillende buitenissige bewoners. Allemaal willen ze aan het woord komen : de kapelaan, de oude zeeman Captain Cat, de verliefde stoffenhandelaar Mr. Edwards, de vulgaire del-met-het-grote-hart Polly Carter, de sikkeneurige leraar Mr. Pugh en anderen. Ze komen als stemmen op de lezer afgedreven en zijn even snel weer weg. Hoe ensceneer je dit ?play for voices? in het theater ? Als een stuk voor stemmen en veel geluid natuurlijk. Dat is precies wat Koen De Sutter doet in zijn regiedebuut bij Theater Zuidpool. Hij maakt gebruik van een bos microfoons, die samen met enkele praktikabels, zitjes en een Jackson Pollock-achtig achterdoek het bühnebeeld vormen. Dankzij de precieze en virtuoze vertolking van de acteurs ( Tone Brulin, Carla Hoogewijs, Marlies Hamelynck, Marijke Pinoy, Bob Snijers en Tom Van bauwel) is de enscenering een rijke akoestische reis die met visuele tegenstellingen en kanttekeningen wordt gekruid. En met de vertaling van Hugo Claus, uit 1957 maar nu voor het eerst in Vlaanderen opgevoerd, kan de pret niet meer op. Door het gebruik van geluidseffecten uit het luisterspel, die hier door de acteurs zelf gecreëerd worden, waant de toeschouwer zich soms in een radiostudio. Dan weer tovert het stuwende ritme van de voorstelling de muziek en het jazzy sfeertje om in een jamsession. Geen theater dus zoals te verwachten en te voorzien was. Paul Verduyckt Tot 1/3 in Antwerpen (Theater Zuidpool) en daarna tot 27/3 op tournee door Vlaanderen (inlichtingen 03/231.57.58.)Bob Snijers en Marijke Pinoy : een rijke akoestische reis.