Wie interesse heeft voor de vakantiebestemming van de Knack-redacteuren, leze elk jaar de zomerserie. Ongeacht het door onze directeur na veel piekeren en peinzen bedachte en vervolgens plechtig medegedeelde thema, vindt een Knack-verslaggever altijd wel een verband met stad of streek die hij die zomer wenst te bezoeken.
...

Wie interesse heeft voor de vakantiebestemming van de Knack-redacteuren, leze elk jaar de zomerserie. Ongeacht het door onze directeur na veel piekeren en peinzen bedachte en vervolgens plechtig medegedeelde thema, vindt een Knack-verslaggever altijd wel een verband met stad of streek die hij die zomer wenst te bezoeken. De steen der wijzen. Haha. Men moet niet al te achterdochtig ingesteld zijn om het hoe en waarom van dit op het eerste gezicht interessante onderwerp te doorgronden. Wie van plan was warme oorden op te zoeken, kent wel een of andere zuiderse denker wiens leven men niet kan doorgronden zonder in Lissabon of op Mallorca te zijn geweest. Wie de gezonde berglucht wenst op te snuiven vindt na enig speuren ongetwijfeld de chalet waar de grote René Descartes acht jaar aan een stuk ging zitten twijfelen, en naar nadien bleek terecht. Wij hebben een chef mordicus horen volhouden dat deze berghut zich in Crans-Montana bevindt, maar dat vond onze directeur wat al te kras. Er zijn zelfs in Monte Carlo voorwerpen terug te vinden, meestal rond van vorm en verdeeld in zevenendertig gelijke spieën, die mits wat goede wil verbonden kunnen worden met een geest die boven het gemiddelde uitsteeg. Wij denken aan d'Alembert en Pythagoras. Wie de vijf voorbije zomerseries nauwkeurig ontleedt, zal kunnen vaststellen dat de benodigde reisweg van één bepaalde chef, van wie we naam noch rubriek zullen noemen, toevallig leidt langs vijf locaties waar telkens een excellente distilleerderij gevestigd is. Onze zomerserie bevat bijzonder lezenswaardige artikels, maar de verantwoording ervan is niet altijd even stevig. ONZE CHEF-WETSTRAAT keek in de lente dan ook aardig op zijn neus toen hij van onze directeur Proudhon in Brussel kreeg toegewezen, in plaats van de door hem voorgestelde Sir Winston Scott op Barbados. En dan had hij nog geluk, want het was bijna Leuven geworden, waar naar het schijnt een burgemeester woont die als de perfecte combinatie geldt van Jean-Paul Sartre en Lodewijk XIV en van wie de uitspraak is : ?L'enfer, c'est moi.?Hoewel op het nippertje aan deze ramp ontsnapt, was onze chef-Wetstraat toch niet erg opgezet met de locatie van zijn onderwerp, en hij besloot er eens flink met de bijl in te hakken. Zo werd de op onze redactie nochtans hoog in aanzien staande Duitse econoom Karl Marx versleten voor een bedrieger van laag allooi die teerde op het geld van zijn vrouw Jenny en van Friedrich Engels, en die met een even betwistbare als onbenullige theorie de eenvoudige mensen veel miserie heeft aangedaan. ?De De Batselier des pauvres,? zoals het met een wat gezochte vergelijking werd omschreven. ?Wat Marx niet heeft voorzien,? vervolgde onze chef-Wetstraat, die eens hij gelanceerd is moeilijk valt te stoppen, ?of wat hij in elk geval schromelijk heeft onderschat, is de invloed van feuilletons als Familie en Wittekerke op de arbeiders. Soapium voor het volk, zoveel gevaarlijker dan de godsdiensten, en een onverbiddelijke rem op de revolutionaire stromingen die volgens Marx in het kapitalistische systeem zitten ingebakken. Evenmin lezen we bij deze zogenaamde denker iets over de invloed van Internet op het post-industriële productieproces.?Hierna volgden nog enkele verwijten aan het adres van de Saksen-Coburgs en sloot onze chef-Wetstraat af met een verwijzing naar Het Waals Congres, waarmee hij in de zomermaanden de voortreffelijke rubriek De Kroonraad aflost. DAT WAALS CONGRES kost ons ooit nog onze licentie. Wat daar in staat aan kwaadsprekerij over het koningshuis tart alle verbeelding en kan niet anders dan voor het Assisenhof eindigen. Lezers van deze rubriek weten intussen dat volgens onze chef-Wetstraat de Belgische troon aan de familie de Ligne toekomt. Of desnoods aan de familie de Lignac, maar in geen geval aan de Coburgs. Onze chef-Wetstraat heet voluit : Henri vicomte Van Cauwelaert de Wyls de Ligne S.O. Cist. Maar aangezien dat nogal lang is om onder een artikel te zetten nam onze directeur op een mooie morgen het besluit een en ander af te korten tot Rik Van Cauwelaert. En als de beledigingen en insinuaties echt de spuigaten uitlopen tot RVC. In dat Waals Congres is ondertussen een heel peloton zonderlingen gepasseerd, van wie wij nog nooit hadden gehoord en van wie wij het bestaan ten sterkste durven betwijfelen. Temeer daar door hun geschriften en gedachten slechts één rode draad blijkt te lopen : de buitengewone laagheid van het huis van Saksen-Coburg. Deze stelling wordt de ene week verkondigd door ene Alfred Defuisseaux, de volgende door de wereldberoemde Paul Gérardy, en een derde week blijkt ze ook de mening te zijn van Eugène Dececi of François Decela. Het is uiteraard telkens onze chef-Wetstraat zelf die aan het woord is. Wij dagen iedereen uit om bij de Fnac of bij De Slegte een boek van Paul Gérardy te gaan vinden. Of sterker nog : in de Librairie Herckenrath in de Gentse Veldstraat, waar ze een ruim aanbod aan Franstalige literatuur hebben en waar in het uitstalraam naast werken van Voltaire, Victor Hugo en de Montesquieu slechts één Nederlandstalig boek ligt te blinken : ?Het klauwen van de leeuw? door Marc Reynebeau. Maar Gérardy hebben ze ook daar niet. Wat onze chef-Wetstraat niet belet heeft om er gretig uit te citeren. Wat dacht u misschien van de volgende passage : ?Leopold I was een handige duvel. Wat al knepen, trucs, buigingen, laagheden, beloften en leugens om zich de troon te laten aanbieden. Hij heeft het land met bastaarden bezaaid, is op alle vrouwen van de hoofdstad gepasseerd zonder dat iemand ooit zijn deugdzaamheid in twijfel trok. Hij deed syfilis op, genas, maar stak er eerst heel zijn entourage mee aan. De Coburgs zijn een ras van sjacheraars en daarom vallen alle tronen van Europa hun één na één te beurt.?Pas op, dat is allemaal letterlijk verschenen in Knack. Nog geen maand geleden. Waarna onze chef-Wetstraat zich verraadde door er aan toe te voegen : ?Kan iemand die ziet hoe de kroonprins op de Olympische Spelen onnozel doet, constant in de weg loopt van onze atleten, en halfnaakte vrouwelijke judoka's gaat lastigvallen tijdens hun massagebeurt, nog enig respect opbrengen voor een dergelijke nepdynastie ??En dit was zelfs voor die Gérardy die zogezegd leefde van 1870 tot 1933 wat al te helderziend. Begrijpt u nu waarom onze directeur de chef-Wetstraat de toegang tot onze lokalen verbood, toen koning Albert onlangs de redactie met een bezoek vereerde ? In september neemt De Kroonraad terug over. Koen Meulenaere