De Belgische bankiers kunnen het niet laten regering en sociale partners de levieten te lezen: het Nederlands Poldermodel werkt veel beter dan het Belgisch geklungel. De Nederlandse Polderbankiers rollen hen nu echter over de kop, zij bankieren alvast duidelijk beter. De ING Groep nam eind vorig jaar de Bank Brussel Lambert over. Die is er niet-weinig dankbaar voor, de BBL'ers bewaren een grote autonomie en zijn van het deprimerend adderkluwen van hun voormalige Belgische aandeelhouders verlost. Nu heeft ABN Amro zijn zinnen gezet op de Generale Bank, hoewel die al virtueel aan Fortis is verkocht. Het mag duidelijk zijn: Belgiës grootste bank doet niet aan expansie, sluit geen allianties, maar staat domweg te koop.
...

De Belgische bankiers kunnen het niet laten regering en sociale partners de levieten te lezen: het Nederlands Poldermodel werkt veel beter dan het Belgisch geklungel. De Nederlandse Polderbankiers rollen hen nu echter over de kop, zij bankieren alvast duidelijk beter. De ING Groep nam eind vorig jaar de Bank Brussel Lambert over. Die is er niet-weinig dankbaar voor, de BBL'ers bewaren een grote autonomie en zijn van het deprimerend adderkluwen van hun voormalige Belgische aandeelhouders verlost. Nu heeft ABN Amro zijn zinnen gezet op de Generale Bank, hoewel die al virtueel aan Fortis is verkocht. Het mag duidelijk zijn: Belgiës grootste bank doet niet aan expansie, sluit geen allianties, maar staat domweg te koop. DE ERFENIS VAN WILLEM IOp 29 maart 1824 richtte Willem I van het Koninkrijk der Nederlanden de Nederlandse Handel-Maatschappij op. Deze Indiëbank groeide na de jongste wereldoorlog in een reeks fusies tot de Algemene Bank Nederland en ging in 1990 met de Amsterdam-Rotterdam Bank samen in ABN Amro. Verleden jaar boekte die bankengroep een nettowinst van 70 miljard frank, bijna evenveel als de zeven Belgische grootbanken samen. Zestig procent daarvan komt uit het buitenland. Eveneens op initiatief van koning Willem I, werd een paar jaar eerder, op 16 december 1822, in het Brussels stadhuis de oprichtingsakte ondertekend van de Algemene Maatschappij der Nederlanden, die later de Generale Maatschappij van België en de G-Bank zou worden. Verleden jaar vierde de bank zijn 175ste verjaardag, met dikke zelfverheerlijkende historische studies. Maar na de mislukte raid op de Generale Maatschappij van de Italiaan Carlo de Benedetti, eind jaren tachtig, sukkelde ook de Generale Bank in de schoot van de Franse Compagnie de Suez, die intussen fusioneerde tot Suez Lyonnaise des Eaux. De Parijse referentieaandeelhouder maakt nu de Generale Maatschappij monddood en heeft voor bankieren geen enkele belangstelling meer. Directievoorzitter Fred Chaffart van de Generale Bank en de zijnen nemen in het fusiegeweld van de laatste jaren ( Gemeentekrediet met Crédit Local de France in Dexia, Paribas Bank België bij Bacob Bank, Kredietbank, Cera en ABB samen in KBC) een stand alone-positie in. De G-Bank is natuurlijk geen kleine kredietinstelling. De nummer één in België heeft met de Generale Bank Nederland de vierde grootste bank bij onze noorderburen. Ook de Generale Bank Hongkong is zeer winstgevend. Maar het soortelijk gewicht van de G-Bank is te laag om in de nakende Europese muntunie een belangrijke rol te spelen. Niettemin sloeg de bank alle aanvallen van de politieke en monetaire overheden af om met de BBL - en in een eerste fase ook met het Gemeentekrediet - een Grote Belgische Bank te vormen. De directie mikte recent op de overname van de Franse CIC, maar toen de Generale Maatschappij en Suez Lyonnaise in februari de kapitaalverhoging afwezen om de koop te financieren, was het lot van de Generale Bank bezegeld. De mislukte koper stond te koop. SMAAK IN BANKIERENZuster Fortis zat al lang naar de bank te lonken en zag nu haar kans schoon. De Belgisch-Nederlandse financiële dienstengroep had sedert de overname van de ASLK smaak in het bankieren gekregen. Een paar weken geleden werden alle betrokkenen het er na veel geruzie over eens dat de Generale Maatschappij en zijn partners hun participatie in de bank aan Fortis zouden verkopen. Met wat ze al zelf in handen hadden, controleerde de bank- en verzekeringsgroep 35 procent van de G-Bank, de rest van de aandelen circuleert onder het publiek op de beurs. Fortis heeft dezelfde referentieaandeelhouders als de Generale Bank: het Franse Suez Lyonnaise. Maar de groep beschikt over een grote autonomie. Dat is aan voorzitter Maurice Lippens te danken, die in 1988 de Generale Maatschappij in haar strijd tegen De Benedetti steunde. Uit puur eigenbelang schaarde hij zich aan de kant van Suez en hield daar een belangrijke minderheidsparticipatie in de Generale aan over. Het geeft hem het recht een eigen koers te varen. Bovendien kon Lippens, met wat toen nog alleen als AG bekend stond, wél met de Nederlanders opschieten. De ironie van de geschiedenis wil dat de Generale Bank en Amro eind van de jaren tachtig als gelijke partners optrokken. Maar het prille huwelijk struikelde snel over zogenaamde cultuurverschillen en vooral over het verzet van het Franse Suez, dat toen nog het bankieren koesterde en geen sterke concurrent in de Benelux wenste. AG daarentegen ging kort daarna samen met zijn Nederlandse collega Amev in Fortis en die samenwerking verloopt nog steeds voorspoedig. Bestuursvoorzitter Jan Kalff van ABN Amro kwam afgelopen week naar Brussel met een bod op de Generale Bank. De Nederlanders zijn bereid meer te betalen dan Fortis. Omdat de koop minder op cash dan op aandelenruil steunt, is een en ander moeilijk te becijferen: de koersen van de aandelen van de Generale Bank, Fortis en zelfs van ABN Amro maken rare bokkensprongen op de beurs. In elk geval raamt Kalff de Belgische bank op zo'n 450 miljard frank; dat is veertig miljard meer dan Fortis ervoor over had. De Brusselse financiële en politieke kringen ervaren het Nederlandse bod als vijandig. Fortis had immers al een principeakkoord op zak. Toch kwam het bod niet als een donderslag bij heldere hemel: toen het directiecomité en zelfs de raad van bestuur van de Generale Bank een paar weken geleden weigerachtig deden tegen het Fortis-plan, wisten zij formeel dat ABN Amro een bod zou uitbrengen. Al zeven maanden lang liepen onderhandelingen tussen de beide banken. Bovendien zei Kalff langs zijn neus weg dat het niet strookt met de ABN Amro-traditie om tegen de wil van de banktop een overname door te drijven. Fred Chaffart krijgt het moeilijk om dat uit te leggen bij Maurice Lippens en Etienne Davignon. Het is bekend dat het directiecomité van de Generale Bank het Fortis-project er een zonder allure vindt. Het samengaan van de eerste bank van het land met de ASLK leidt nog niet tot een bank van Europees niveau. ABN Amro plus de Generale Bank daarentegen geeft dé grootste bank van Europa, met een balanstotaal van meer dan 20.000 miljard frank en 50.000 medewerkers. G-Bank met de Fortis-banken halen net de kleine helft. De Brusselse bank met haar groot ego staat voor een moeilijke keuze: centrum zijn van het Benelux-achtige Fortis-bankieren of de Europese divisie zijn van Europa's topbank.OP ZOEK NAAR G-KRACHTDe vakbonden en het personeel van de G-Bank hebben hun keuze al gemaakt. De vakbonden verwierpen het omruilbod van Fortis, omdat de bank haar autonomie verliest en in de nieuwe constellaties serieus op personeel moet besparen. Ook bij de ASLK'ers heerst grote onrust over een mogelijk verlies van banen. In het ABN Amro-scenario is dat geen punt meer: het probleem van het dubbel kantorennet en overtollige logistiek bestaat niet, want de Nederlanders zijn op dit ogenblik nauwelijks in België aanwezig. ABN Amro mikt met de Generale Bank op schaalvergroting, voorts kan het eindelijk België bewerken als tweede thuismarkt en via Brussel doorstoten naar de Franse markt, die voor Nederlanders altijd vol valkuilen steekt. In Franstalig Brussel vreest men een Nederlandse invasie. Minister van Financiën Philippe Maystadt herhaalde dat de regering voorstander blijft van een grote Belgische bank met het beslissingscentrum in eigen land. Alsof er crisis was, ontving de koning prompt gouverneur Alfons Verplaetse van de Nationale Bank en Maystadt in audiëntie. Terwijl Jan Kalff met zijn uitleg niet eens tot bij de kabinetschef van de vorst geraakte. De politieke wereld staat inderdaad achter het Fortis-project om het beslissingscentrum van de Generale Bank in België te houden. Daarbij vergeet zij dat de financiële dienstengroep Fortis een Belgisch-Nederlands partnerschap is met voor de Belgische tak een hoofdaandeelhouder in Parijs. Voorzitter Luc Van den Brande van de Vlaamse regering becommentarieerde voor de commissie Buitenlandse en Europese Aangelegenheden van het Vlaamse parlement de affaire als een "drôle de guerre". Internationalisering en europeanisering noemde hij belangrijk. Het klinkt tamelijk gek uit de mond van de Vlaamse verankeraar. Met twee strijdende kandidaat-kopers voor de Generale Bank en twijfelende beleggers op de beurs groeit de kans dat een derde hond met het been wegloopt. De Franse Crédit Agricole als witte ridder? Guido Despiegelaere