Gezondheidszorg levert in en maakt zich op voor een oorlog met minister Demeester.
...

Gezondheidszorg levert in en maakt zich op voor een oorlog met minister Demeester.VOOR VOLGEND JAAR bedraagt de begroting voor de ziekteverzekering 428,3 miljard frank. Een immens bedrag, maar uitgerekend per Belg komt het afgerond op zo'n 43.000 frank per jaar neer. En : dit is een feitelijke besparing. Voorzien was immers de begrotingsdoelstelling voor 1996 plus indexatie, plus nog eens 1,5 procent uitgavengroei. De 428 miljard blijft daar afgerond 4,4 miljard frank onder. De trein besparingen die Dehaene II in deze branche plant alles bij elkaar goed 19 miljard frank is uitgesmeerd over de verschillende deelsectoren. Ziekenhuizen leveren in (en krijgen langs de andere kant overigens bij), de geneesmiddelenindustrie moet opnieuw bloeden, maar er wordt ook een offer gevraagd van de patiënten. Zo komt er een remgeld op technische (ziekenhuis)prestaties ten belope van 1,2 miljard en daalt de uitkering voor zogenaamde primaire arbeidsongeschiktheid (het eerste jaar) lichtjes. Voor een derde maatregel zou voornamelijk de farma-industrie moeten opdraaien, maar bij slechte begeleiding dreigt de patiënt het kind van de rekening te worden. GEWENNING.Het gaat hier namelijk om de terugbetaling van geneesmiddelen. De regering wil in overleg met de partners uit de sector het gebruik van zogenaamde generische geneesmiddelen financieel stimuleren en de uitgaven verder afbouwen door niet langer medicamenten terug te betalen waarvan het therapeutisch nut zonder meer twijfelachtig is. Wanneer het voorschrijfgedrag van de huisartsen niet wijzigt en patiënten niet op de hoogte zijn van wat hoe terugbetaald wordt, dreigt deze ingreep alleen betaald te worden door de zieken. Die kans is relatief groot, want in 1992 onstond al een kleine volksopstand toen de regering een vergelijkbare maatregel nam en de patiënten van vandaag op morgen dieper in de portemonnee moesten voor een reeks geneesmiddelen. Opmerkelijk was overigens dat bij de onderhandelingen over deze besparingen het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) aandrong op verdere saneringen, maar niet in de sector geneesmiddelen. Wat Guy Peeters, voorzitter van het Nationaal Verbond van Socialistische Mutualiteiten, de bedenking ontlokte dat ?dit veel zegt over de ethiek en de moed van de VBO-bestuurders.? De ingrepen hervormen de ziekteverzekering zeker niet drastisch, zoals eerder was gevreesd of gehoopt. Toch dragen ze de kiemen van een kleine omwenteling. Getuige daarvan de geplande terugbetalingsmodaliteiten voor geneesmiddelen. De zeer voorzichtige aanzet tot koerswijzigingen moet echter nog aan de praktijk getoetst worden. Tot nog toe liepen theorie en praktijk van besparingen en hervormingen in de ziekteverzekering lang niet congruent. Zo zijn een aantal maatregelen uit vroegere conclaven slechts gedeeltelijk of helemaal niet uitgevoerd. Wat bijdroeg tot de ontsporing van de (lopende) begroting 1996 voor de ziekteverzekering. De ogenschijnlijke kostenexplosie in sommige segmenten bijvoorbeeld chirurgie, plus 25 procent is gedeeltelijk toe te schrijven aan een doorschuiven van facturen van 1995 naar 1996. Ook de zware griepepidemie van het jongste voorjaar kan gerekend worden tot de objectieve verklaringen van de uitgavenstijging. Plus treedt er blijkbaar een soort gewenning op in het uitgavenpatroon van zieken. Vooral bij hogere inkomens lijken de effecten van vroegere verhogingen van de remgelden stilaan uitgewerkt. Wat volgens sommige cijferaars vooral tot meer uitgaven leidt in Vlaanderen. Wat overigens het communautaire luik van de ziekte- en invaliditeitsverzekering (ZIV) betreft, zorgde dezelfde Peeters nog voor vuurwerk door zijn pijlen te richten op Wivina Demeester (CVP), Vlaams minister van Gezondheidsbeleid. Peeters wil niet versleten worden voor de ?laatste beheerder van een reservaat oude Belgen,? maar lijkt het idee van het opsplitsen van de ZIV niet erg genegen. Onder meer omdat hij oordeelt dat wat we zelf doen, niet beter doen. ?Als een KMO naar een ander industrieterrein verhuist, gaat het management daar eerst kijken. Zo willen wij ook zien waar we zouden belanden bij een eventuele scheiding.? Wat Peeters ziet, stemt hem allesbehalve tevreden. Het beleid van Demeester noemt hij ronduit ?dominerend, betuttelend, een regelrechte top-down-benadering.? WOEDE.Hij verwoordt daarmee een latent ongenoegen in de sector die de academische en tegelijkertijd eigengereide aanpak van de Vlaamse minister niet meer ziet zitten. Drie voorbeelden zouden dat volgens de socialistische topman moeten illustreren. Het afschaffen van de zogenaamde ziekenhuiscommissie, die beslist over erkenningen en tot nog toe behoorlijk werk verrichtte, de financiële drooglegging van het Instituut voor Kwaliteitscontrole in de branche en het liquideren van het Vlaams Instituut voor Gezondheidspromotie. Het past in de strategie van de minister om alles naar zich toe te trekken of tenminste naar een handvol zogenaamde experts die haar omringen. Hervormingen in Canada en Duitsland onderstrepen echter dat gezondheidszorg er alleen op vooruitgaat, wanneer de ganse sector via overleg daarbij betrokken wordt. Van de waslijst nieuwe maatregelen die in beide landen van boven zijn opgelegd, hebben er bitter weinig de toets met de praktijk doorstaan. Demeester blijft koppig van het tegendeel overtuigd. Tot stille woede van de sector. Betekenisvol in dit verband is, dat de Christelijke Mutualiteiten ?hun? minister niet bijsprongen na Peeters' frontale aanval. Van die kant alleen een oorverdovende stilte. J.G. Wivina Demeester : dominerend en betuttelend.