Jos Gysels is diensthoofd beleid van de vereniging Natuurpunt. Hij kijkt met gemengde gevoelens naar de realisaties van Vlaams minister van Landbouw en Leefmilieu Vera Dua (Agalev): 'Het probleem met Dua is vooral dat ze geen beslissing neemt als ze geen compromis tussen belanghebbende partijen kan bereiken. Daar wordt ondertussen al op gespeculeerd. Op zich is het ook niet zo erg dat er niet kordaat werd beslist in de dossiers over zonevreemdheid of het verjaren van bouwmisdrijven, maar het signaal dat gegeven werd, was er weer een van: modder maar wat aan en probeer de zaak zolang mogelijk te rekken, dan komt het wel in orde. Dat is uiteraard contraproductief.'
...

Jos Gysels is diensthoofd beleid van de vereniging Natuurpunt. Hij kijkt met gemengde gevoelens naar de realisaties van Vlaams minister van Landbouw en Leefmilieu Vera Dua (Agalev): 'Het probleem met Dua is vooral dat ze geen beslissing neemt als ze geen compromis tussen belanghebbende partijen kan bereiken. Daar wordt ondertussen al op gespeculeerd. Op zich is het ook niet zo erg dat er niet kordaat werd beslist in de dossiers over zonevreemdheid of het verjaren van bouwmisdrijven, maar het signaal dat gegeven werd, was er weer een van: modder maar wat aan en probeer de zaak zolang mogelijk te rekken, dan komt het wel in orde. Dat is uiteraard contraproductief.'Positief is dat Dua, mee op de golven van de economische hoogconjunctuur van twee jaar geleden, het aankoopbeleid voor natuurgebieden sterk heeft gesteund. Maar in haar wetgevende werk over natuurbeheer werd ze 'gegijzeld door haar streven om goed voor de boeren te willen zijn'. Om de landbouwers te vriend te houden, moest Dua zelfs afbouwen op haar eigen punten in het regeerakkoord. 'We moeten stellen dat ze eigenlijk weinig verschil heeft gemaakt', evalueert Gysels. Vooral het geschipper met het Vlaams Ecologisch Netwerk (VEN) - een kaart met belangrijke natuurgebieden - zit de natuurvereniging hoog. 'We komen van ver', analyseert Gysels. 'In de Groene Hoofdstructuur was 350.000 hectaren als natuurgebied opgenomen. Na het debat met andere belangengroepen bleef daar als compromis 125.000 hectaren van over in het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen. Daarvan kwam uiteindelijk slechts 87.000 hectaren in het VEN terecht. Het betreft uitsluitend gebieden die al groen zijn ingekleurd op de gewestplannen. De overheid stapelt gewoon het ene beschermingsinitiatief boven op het andere. En zelfs over die 87.000 hectaren, die de evidentie zouden moeten zijn, wordt nog gediscussieerd. Want in de hoofden van weerbarstige mensen gaat het hier om nieuwe eisen van de natuurverenigingen, om extra natuur, wat absoluut niet het geval is. Zo komen we er nooit.'Natuurpunt wil niet als 'onverdraagzaam' worden gelabeld, als 'doodgravers van alle activiteiten binnen het VEN die niet direct met natuur te maken hebben'. De vereniging stelt zich, naar eigen zeggen, soepel op tegenover bijvoorbeeld vissers, maar wordt desondanks door vissersverenigingen als de grote boeman afgeschilderd. Ze benadrukt ook dat geen vierkante meter van het VEN op de kaart met de Gewenste Agrarische Structuur als landbouwgebied is aangeduid. Dat wil zeggen dat de landbouwadministratie zelfs niet de kleinste morzel grond van het VEN geschikt vindt om er landbouw op te bedrijven. 'Macro-economisch is er zelfs te veel landbouwgrond', zegt Gysels. 'Volgens officiële cijfers is er in Vlaanderen 640.000 hectaren voor beroepslandbouw nodig, terwijl op het structuurplan 750.000 hectaren landbouwgrond is afgebakend. Het probleem van de landbouw is dat ze op vele plaatsen zonevreemd boert: er zitten boeren waar ze niet moeten zitten, en er wordt niet geboerd op plaatsen waar dat wel zou kunnen. En overal waar een boer zit, dreigt een conflict. Zo remt een handvol boeren in Kortrijk de plannen voor de aanleg van een stadsbos af. Ik ben ervan overtuigd dat veel bezwaarschriften tegen het VEN gemaakt zijn door mensen die eigenlijk illegaal in een natuurgebied leven of werken, en die nu bang zijn dat het VEN daar de aandacht op zal vestigen. Daarom is het extra jammer dat de minister aarzelt om de knoop door te hakken.'