De regering kon de overbodigheid van twee parlementaire kamers bewijzen.
...

De regering kon de overbodigheid van twee parlementaire kamers bewijzen.VORIGE WEEK sleutelde het kabinet van premier Jean-Luc Dehaene in overleg met justitieminister Stefaan De Clerck (CVP) aan voorstellen die het ongenoegen van de zogenaamde nieuwe burger konden temperen. Zondagmiddag stelde de eerste-minister de families van (mogelijke) slachtoffers van de bende-Dutroux alvast vier zeer concrete initiatieven voor. Meer moest dat niet zijn. De uitvoerende macht liet daarmee de wetgevende mijlen achter zich. De voorbije week boog die zich over twee dossiers waarop het halve land juist niet zat te wachten : met veel vijven en zessen raakte de meerderheid het ongeveer eens over de politieke benoeming van een raadsheer bij het Arbitragehof donderdag beslist de Senaat daarover en alsof dat niet volstond, besliste de Kamer om een commissie Cools/Dutroux in te stellen. Die gaat uitvoerige enquêtes van de rijkswacht, van de procureurs-generaal Anne Thily en Jacques Velu en van het Comité P nog eens dunnetjes overdoen. ARCHEOLOGIE.Sinds de wet op het parlementair onderzoek in 1880 gewijzigd werd, riep de Senaat zes van dergelijke commissies in het leven, de Kamer liefst zestien, de Waalse Raad één en de Vlaamse twee. Samen dus 25 onderzoeken, waarvan er slechts zes dateren van vóór 1980. Het begon met de zogenaamde commissie Wyninckx, die in 1980 en 1981 spitte naar de privé-milities. Een van de belangrijkste gevolgen ervan was, dat toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Philippe Busquin (PS) de ?informatiedrift? van de rijkswacht beteugelde. Sindsdien bloeide de informatiegaring van de rijkswacht als nooit tevoren. Het verslag van de commissie werd overigens nooit plenair besproken. Een kleine vijf jaar later kwam er een onderzoek naar het Heizeldrama. De verantwoordelijken voor de dood van 39 voetbalsupporters gingen vrijuit en na veel gescheld, besloot de Kamer niet te stemmen over de besluiten van het onderzoek. In 1987 zetten Kamer en Senaat twee afzonderlijke commissies op over de wapenhandel. De senatoren raakten er niet uit, het onderzoek leidde tot niets en de volksvertegenwoordigers besloten ten einde raad in 1988 maar een tweede tweede (feitelijk derde) commissie wapenhandel op te richten. Dat jaar kwam er nog een dubbel-initiatief : een Senaatscommissie boog zich over de nucleaire veiligheid (Tsjernobyl), de collegae van de Kamer gingen de Belgische fraude in die branche doorlichten. Dat laatste onderzoek leidde er onder meer toe dat de verantwoordelijken van het Transnuklear-schandaal later door het Hof van Beroep werden vrijgesproken ; bij hoorzittingen in de Kamer was hun recht op verdediging geschonden. Om dergelijke accidenten in de toekomst te vermijden, kwam er een nieuwe wet, waarbij de parlementsleden zich en passant méér onderzoeksbevoegdheden toeëigenden. Noch altijd in hetzelfde 1988 richtte de Kamer de beruchte Bende-commissie op. Als nasleep ervan ontstond het Pinksterplan, waarvan slechts één luik (politiediensten) werd uitgevoerd, terwijl de juridische implicaties nooit ingevuld geraakten. Ook zonder commissie had toen binnenlandminister Louis Tobback (SP) ongetwijfeld identiek dezelfde hervormingen van de politiediensten doorgevoerd. Gesterkt door een mediatiek succes, breidden de volksvertegenwoordigers een verlengstuk aan hun vergaderingen en zo werd in 1995 de Bende-commissie bis boven de doopvont gehouden. Die ging de lacunes uit het eerste onderzoek evalueren. In 1990 zetten senatoren zich aan het bestuderen van het inlichtingennetwerk Gladio. Het verslag ervan werd nooit besproken. Twee jaar later richtte de Kamer de commissie mensenhandel op, wellicht de enige die zich kan beroemen op behoorlijke resultaten. Uit de werkzaamheden sproot een nieuwe wet voort, het gerecht werd onder druk gezet om effectief te gaan vervolgen in deze aangelegenheden, er kwam opvanginfrastructuur en zelfs een proces (tegen de bende van de Miljardair). Heel anders verging het in hetzelfde 1992 de (Kamer)commissie ?inzake de in-, uit- en doorvoer van industriële en huishoudelijke afvalstoffen? ; ze geraakte namelijk nooit samengesteld. Het jaar 1993 bracht dan de commissie legeraankopen, door De Standaard bestempeld als ?politieke archeologie?. Wie dacht dat de waarheid over onder meer de aankoop van jeeps door minister van Defensie Freddy Vreven (VLD) aan het licht zou komen, zat goed mis. Enig resultaat van het speurwerk : het oprichten van een ad hoc-commissie die voortaan de legeraankopen moet volgen en die pas drie jaar later (1996) voor het eerst zou bijeenkomen. WARHOL.De drie gewestelijke onderzoeken leidden evenmin tot ophefmakende resultaten ; vooral die rond KS liet iedereen op zijn honger. Op dit ogenblik zijn de werkzaamheden van vier commissies nog niet afgerond : sekten, Bende bis en natuurlijk Dutroux/Cools (allemaal Kamer), plus nog maar eens georganiseerde misdaad (Senaat). De inflatie aan commissies lijkt niet ingegeven door gebrek aan bovendien zeer actueel werk. Zo hadden de gewone commissies Justitie van het parlement al lang de taakverdeling van de politiediensten moeten bespreken, duurt het getouwtrek rond een nota over het straf- en gevangenisbeleid al zes jaar, moet de wet op de inlichtingendiensten nog altijd verwerkt worden en was er tot nog toe geen tijd of belangstelling voor de hervormingen van het strafprocesrecht. De bestaansreden van, of inflatie aan commissies lijkt eerder ingegeven ter ontkrachting van het axioma van Andy Warhol als zou om het even wie 15 minuten in zijn leven beroemd kunnen zijn. Een Andre Bourgeois (CVP), bijvoorbeeld, bewees als voorzitter van de Bende-commissie dat om het even wie dat zelfs 15 maanden kan volhouden. Jos Grobben Sinds 1980 dook er gemiddeld méér dan één speciale, parlementaire onderzoekscommissie op.