'De universiteit start pas vanaf het tweede jaar', meent Tine Vandervelden. Zij begon kunstwetenschappen te studeren, maar stapte over naar politieke en sociale wetenschappen in dezelfde universiteit. 'Het eerste jaar is de grote selectie. De proffen doceren hun cursussen zonder veel interesse voor de zowat zevenhonderd beginnelingen. Ze weten bij voorbaat dat de helft toch afvalt. Sommigen laten dat ook duidelijk verstaan. Ik blokte honderden bladzijden uit het hoofd. De examens? Je moet vooral een goed geheugen hebben. Misschien heb ik veel te veel geblokt en dan nog de verkeerde dingen. Op een keer kwam een mevrouw spr...

'De universiteit start pas vanaf het tweede jaar', meent Tine Vandervelden. Zij begon kunstwetenschappen te studeren, maar stapte over naar politieke en sociale wetenschappen in dezelfde universiteit. 'Het eerste jaar is de grote selectie. De proffen doceren hun cursussen zonder veel interesse voor de zowat zevenhonderd beginnelingen. Ze weten bij voorbaat dat de helft toch afvalt. Sommigen laten dat ook duidelijk verstaan. Ik blokte honderden bladzijden uit het hoofd. De examens? Je moet vooral een goed geheugen hebben. Misschien heb ik veel te veel geblokt en dan nog de verkeerde dingen. Op een keer kwam een mevrouw spreken over studiemethodes en hoe je de examens kunt voorbereiden. Maar praktisch komt het erop neer dat je het zelf maar moet uitzoeken. Vrienden hadden me verteld over het leven aan de universiteit. Hoewel ik dus al een idee had van wat me te wachten stond, viel dat eerste jaar niet mee. Pas in het tweede jaar universiteit kreeg ik het gevoel erbij te horen.'In eenzelfde universiteit kunnen de organisatie en de opvang van eerstejaarsstudenten per departement of studierichting verschillen. 'In pol & soc, waar ik nu zit, hebben we per vakgroep een studentenbegeleider', zegt Tine Vandervelden. 'Je kunt gemakkelijk bij hem terecht. Hij heeft een kantoor en een spreekuur. Ik krijg begeleide oefeningen of meer uitleg bij cursusonderdelen. In de richting die ik eerst volgde, was daarvoor niemand beschikbaar. Nochtans is begeleiding echt nodig. Zoniet word je losgelaten op de stof en je schat de verwerking ervan verkeerd in. Ik heb veel gehad aan een 'meter', een ouderejaars, die zich over mij ontfermde en me de knepen en valstrikken heeft leren kennen. Zij heeft me het meest geholpen hoe ik de zaken het best moest aanpakken.' Nettie Muylaert stapte na een jaar universiteit over naar een hogeschool. 'Ik volg nu sociaal werk. Ik sta nog altijd achter mijn eerste keuze, pedagogische en psychologische wetenschappen. Psychologie interesseerde me, maar ik wist niet goed wat andere vakken, zoals statistiek en fysiologie, inhielden. Dat bleken erg wetenschappelijke en dikke cursussen te zijn. Dat zag ik niet zitten. Ik raad iedereen aan om eerst met studenten te praten die in die richting zitten en cursussen in te kijken. De folders die je op het PMS meekrijgt, geven maar een half beeld van de werkelijkheid. Nu zit ik op de hogeschool en dankzij mijn universitaire ervaring heb ik een voorsprong. Dat ik overstapte, beschouwt mijn omgeving als "afzakken" naar iets gemakkelijkers. Ik ervaar dat zo niet. Het verschil is dat ik nu op stage moet zonder een goede theoretische onderbouw. Aan de universiteit weegt de theorie daarentegen veel zwaarder dan de praktijk. Ze zouden een middenweg moeten vinden.' Tom Boeken, eerste kandidatuur handelsingenieur, kreeg op zijn secundaire school een goede voorbereiding op de universitaire studie: 'Ik kreeg al acht uren wiskunde. Je moet natuurlijk realistisch zijn, jezelf goed kennen en geen studierichting beginnen die je niet aankan. En ik wist vooraf dat ik een pak meer werk zou hebben. Nu heb ik enkele dagen nodig om gewoon een cursus eens door te nemen. In het secundair volstond een namiddag.'