"Het is veeleer angst dan interessegebrek die jongeren weghoudt van de politiek", gelooft Jo Vandebrouck van de Kristelijke Arbeiders Jongeren. Vandebrouck is een van de drijvende krachten achter het KAJ-project dat zopas 175.000 frank subsidie heeft gekregen van het Fonds P&V tegen de sociale uitsluiting van jongeren.
...

"Het is veeleer angst dan interessegebrek die jongeren weghoudt van de politiek", gelooft Jo Vandebrouck van de Kristelijke Arbeiders Jongeren. Vandebrouck is een van de drijvende krachten achter het KAJ-project dat zopas 175.000 frank subsidie heeft gekregen van het Fonds P&V tegen de sociale uitsluiting van jongeren. Het geld zal worden gebruikt voor de aanmaak en organisatie van allerlei spelen rond politiek. Er komt een gezelschapsspel, aangepast aan verschillende leeftijden, waarbij jongeren al kwissend in de materie worden ingewijd. En een bosspel, bedoeld om het politieke landschap van België te leren kennen. Er volgen ook bezoeken aan politieke instellingen en vormingsdagen rond het thema. Via haar website ( http://www.kaj.be) zal de KAJ een voorsmaakje geven van de verschillende luiken. Vandebrouck: "Het spelelement vinden we heel belangrijk. In al onze activiteiten en zeker hier. Via de spelvorm verlagen we de instapdrempel. We vertrekken van de vaststelling dat jongeren in het algemeen en jongeren uit arbeidersmiddens in het bijzonder, zich steeds verder distantiëren van de politiek. Ze associëren het hele bestel met gesjoemel en machtsmisbruik. Maar meer nog dan gebrek aan interesse, ligt angst aan de basis van hun afkeer. Angst om verloren te lopen. De federale structuur, de gemeenschappen, gewesten, zeven parlementen en dertien regeringen: ze begrijpen er niets meer van. Dus is het aan ons om alles in simpele bewoordingen uit te leggen. Te beginnen bij het begin. Blijkbaar doet niemand anders dat. Ook op school gebeurt die voorlichting nauwelijks, vandaar de groeiende vervreemding." Het volstaat volgens Vandebrouck niet om jongeren eenmalig met politiek in aanraking te brengen. Vandaar een totaalpakket met vijf verschillende activiteiten. Vandaar ook het plan van de KAJ om het politieke project op te nemen in de vaste vormingsmap.KLEINSCHALIGHEID WERKT"Werkgelegenheid, werkloosheid en sociale zekerheid worden de thema's waarop we ons concentreren. Omdat ze relevant zijn voor ons doelpubliek, de arbeidersklasse. Ook het vluchtelingenprobleem komt aan bod, zoals trouwens in veel andere activiteiten die we opzetten. Arbeidersjongeren voelen zich veelal bedreigd door politieke vluchtelingen, want die mensengroep betekent een verdere bedreiging voor hun al zo kostbare arbeidsplaatsen. 'Ze nemen ons werk af', horen we vaak. We leggen dan uit dat iedereen een eerlijke kans moet krijgen, dat elke asielaanvraag ernstig moet worden bekeken. Maar we pleiten ook voor een realistisch beleid, in die zin dat de deuren niet zomaar voor iedereen kunnen worden opengesteld." Vanaf januari '99 loopt het KAJ-project in de 250 afdelingen van de jeugdbeweging. Vandebrouck rekent op 2500 deelnemers, zowat de helft van het totaal aantal jongeren dat de KAJ op wekelijkse basis bereikt. "Eerlijk gezegd waren we een beetje verrast toen we hoorden dat we bij de laureaten zaten. Niet omdat we dachten als christelijke organisatie weinig kans te maken bij een initiatief van het socialistisch georiënteerde P&V, het waren tenslotte de jongeren zélf die de keuzes mochten maken. Wel omdat we een veeleer bescheiden en kleinschalig project voor ogen hebben, waarmee we geen krantenkoppen halen of massa's jongeren bereiken. De uitstraling van het geheel is nogal beperkt. We hebben trouwens ook maar een klein bedrag voor de uitwerking van het project gevraagd, het wordt helemaal geen grootse onderneming. Dat we er toch bij zijn, sterkt ons in onze overtuiging dat kleinschaligheid werkt. We houden de dingen simpel, we werken in kleine groepjes, dat maakt het allemaal minder gewichtig en dus prettiger. Het falen van D-Day is daar het bewijs van, volgens ons. De aanpak van het evenement is te academisch en te groots. Mensen voelen zich niet geroepen om in een massa van vijfduizend te debatteren of discussiëren over politiek. Laat ze samenkomen in groepjes van tien of vijftien, liefst allemaal vrienden, en dan lukt het wel." B.V.