Je hebt van die voorstellingen die je met de beste wil van de wereld niet in een categorie kunnen onderbrengen. Theaterproducties die ergens tussen kul en kolder, performance en stand-up comedy in hangen, en waarin absurde dialogen, onzinnige songteksten en ontspoorde poëzie worden samengevoegd tot een explosieve toneelcocktail die niet tot nauwelijks te benoemen valt. Dat alles gaat in grote mate op voor THINGS to be done in gevallen van heirkracht, een 'samenspel' van twee jonge acteurs, die zichzelf met de gelegenheidsnaam Dick Van Landeghem tri...

Je hebt van die voorstellingen die je met de beste wil van de wereld niet in een categorie kunnen onderbrengen. Theaterproducties die ergens tussen kul en kolder, performance en stand-up comedy in hangen, en waarin absurde dialogen, onzinnige songteksten en ontspoorde poëzie worden samengevoegd tot een explosieve toneelcocktail die niet tot nauwelijks te benoemen valt. Dat alles gaat in grote mate op voor THINGS to be done in gevallen van heirkracht, een 'samenspel' van twee jonge acteurs, die zichzelf met de gelegenheidsnaam Dick Van Landeghem trio hebben bedacht. Michael De Cock en Pieter Genard kaapten tijdens de editie 1998 van het Oostendse festival Theater aan Zee de aanmoedigingsprijs weg met een assemblage-achtige voorstelling die zij vervolgens onder leiding van W.A.C.K.O-frontman Manou Kersting verder hebben uitgewerkt en dit binnen het kader van het experimentele initiatief De Factorie. Deze 'vrijplaats' annex toneellabo is in 1996 opgericht door Kersting en Chiel van Berkel, die hiermee aan jonge theatermakers, wier producties nog niet tot volle wasdom zijn gekomen, de nodige steun en begeleiding wilden geven. Eerder al coachten zij Wattne, een driekoppig damesgezelschap dat het afgelopen jaar langs Vlaanderens culturele centra trok met de collagevoorstelling Shit Happens. Net als hun vrouwelijke collega's brengen Genard en De Cock een voorstelling die in essentie bestaat uit een ongeordende vertelchaos van vrolijk gezwam en eindeloos gefilosofeer. De grens tussen acteur en personage wordt vaag gehouden en het eigen spel wordt herhaaldelijk en uitvoerig becommentarieerd. Wat eraan voorafging: twee jongemannen van onbestemde leeftijd beleven een wilde nacht in nachtbar De Rode Flamingo. Het duo heeft geen cent op zak, krijgt het aan de stok met de portier, snuift een berg cocaïne, vermoordt per ongeluk een dame van middelbare leeftijd en belandt ten slotte geheel en al gehavend op straat. Wat er uiteindelijk op de scène gebeurt: met de microfoon in de aanslag wordt er gekibbeld en geleuterd. De twee jongens weiden uit over de lengte van dag en nacht, bevragen de betekenis van begrippen als 'nu' en 'daarnet' en hebben het over de eigen erotische avonturen en de jeugd van John Lee, de boekenbonbon. De lege momenten tussenin worden opgevuld met nonsensicale pop- en rapsongs en activiteiten als pannenkoeken bakken en koffie zetten. U merkt het: de voorstelling die Genard en De Cock in elkaar hebben geknutseld is richtingloos, ongemeen hilarisch en eindigt op een onbestemd punt in een orgie van gitaargeweld. Wat het nu precies is, valt niet te definiëren. Dat 'het' garant staat voor wat in televisietermen 'kijkplezier' heet, valt echter niet te betwisten."THINGS to be done in gevallen van heirkracht", De Factorie-Dick Van Landeghem Trio, nog tot 26 februari te zien in diverse culturele centra. Info: 014/85.37.03 of fax 014/85.37.03An Demeester