De tango, een warrige versmelting van tegenstrijdige belevingen en wereldbeschouwingen. De muziek vestigde zich in de ziel van de Cono Sur, de zuidkegel van Latijns-Amerika die Chili, Argentinië en Uru guay omvat. Rond 1860 stroomden hier massa's migranten, verstotenen en dromers toe. En de tango werd de gebalde samenvatting van hun ongeremde begeerte, versterkt nog door de illusie van fortuin die zich van alle nieuwkomers meester maakte.
...

De tango, een warrige versmelting van tegenstrijdige belevingen en wereldbeschouwingen. De muziek vestigde zich in de ziel van de Cono Sur, de zuidkegel van Latijns-Amerika die Chili, Argentinië en Uru guay omvat. Rond 1860 stroomden hier massa's migranten, verstotenen en dromers toe. En de tango werd de gebalde samenvatting van hun ongeremde begeerte, versterkt nog door de illusie van fortuin die zich van alle nieuwkomers meester maakte. De meesten woonden in huurkazernes, en steevast toverden zij de binnenkoer om tot dansvloer. De tango floreerde en verspreidde zich snel naar andere centra. Vooral de bordelen zorgden voor een doorbraak. Brave gezinshoofden speelden er met professionele ernst vermakelijke tango's voor de klanten. Ook in Europa sloeg de tangorage toe. Zeelieden, vrouwenhandelaren en cocaïne smokkelaars exporteerden de tango naar Parijs. Het was een van de vele exotische en pittoreske grillen aan het einde van de belle époque. Maar tegelijk met dit exotisme weerklonken de geschokte stemmen van de moraalridders. In 1914 nog sprak de aartsbisschop van Parijs de banvloek uit over de tango. Maar onverstoorbaar zette die zijn opmars voort. Onder invloed van de Parijse mode ontstonden in Bue nos Aires de cabarets. Uit de voorsteden stroomden de musici toe, aangetrokken door de hoge beloningen. Toen al - in de jaren dertig - droomde Alfredo Marcucci van de bandoneón, het diatonisch accordeon. Geïnspireerd door zijn oom Carlos, borduurde hij avond na avond de toonreeksen aan elkaar. En beetje bij beetje kwamen de tango's te voorschijn. Enkele jaren later debuteerde hij in een van de kinderorkesten van de Argentijnse hoofdstad, het begin van een lange carrière. Alfredo's talent bleef niet onopgemerkt en de volgende jaren speelde hij onder leiding van tangogrootmeesters als Julio De Caro, Juan Canaro en Carlos Di Sarli. In 1976 trok hij zich uit de professionele muziekwereld terug. Maar Juan Masondo en Dirk Van Esbroeck wisten hem in 1982 tot een plaatopname over te halen, het begin van een nieuwe carrière. Een gelukkige keuze, zo blijkt. Op zijn meest recente cd brengt Alfredo Marcucci samen met het Belgische strijkkwintet Piacevole een eeuw tangogeschiedenis. Naast werken uit het prille begin, bevat deze opname composities van meesters als Julio de Caro, Juan Carlos Cobian en vooral Astor Piazolla. Alfredo Marcucci en het Ensemble Piacevole, "Timeless Tango", Channel Crossings, CCS 10997.Johan Van Acker