Vijf overeenkomsten

1. Zowel de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) als de Volksunie (VU) is een Vlaams-nationalistische partij. Ze beweren wel een volledig kiesprogramma aan te bieden, maar in de grond zijn het allebei one-issuepartijen: alles draait om Vlaamse ontvoogding, staatshervorming en meer Vlaamse autonomie.
...

1. Zowel de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) als de Volksunie (VU) is een Vlaams-nationalistische partij. Ze beweren wel een volledig kiesprogramma aan te bieden, maar in de grond zijn het allebei one-issuepartijen: alles draait om Vlaamse ontvoogding, staatshervorming en meer Vlaamse autonomie. 2. Een groot deel van het partijkader van de N-VA is nog hetzelfde als dat van de VU, met mensen zoals Jan Peumans, Frieda Brepoels en Geert Bourgeois. Ook N-VA-voorzitterBart De Wever was lid van het dagelijks bestuur van de VU. 3. Net als bij de VU komen de parlementsleden van het N-VA niet uit de vakbonden, ziekenfondsen of andere belangengroepen uit het middenveld, zoals vaak het geval is bij detraditionele partijen. Wat hen bindt, is de drang naar meer Vlaamse autonomie. 4. Zowel de VU als de N-VA heeft een dubbelzinnige houding ten opzichte van Brussel. Wat er met Brussel moet gebeuren wanneer Vlaanderen steeds meer autonomie krijgt, is niet helemaal duidelijk. Meestal wordt Brussel als de Vlaamse hoofdstad naar voren geschoven, maar tegelijkertijd hebben ze het niet begrepen op het meertalige, Europese Brussel. 5. Deelnemen aan de macht en compromissen sluiten over een staatshervorming liggen voor de VU en de N-VA moeilijk, want de achterban vindt elke toegeving een toegeving te veel. 1. De VU en de N-VA zijn allebei Vlaams-nationalistische partijen. Maar de VU streefde naar federalisme en daarna naar confederalisme, waarbij een aantal kerntaken nog door de federale overheid zou worden georganiseerd. De N-VA wil een onafhankelijke Vlaamse staat. 2. De VU profileerde zich op ethisch-maatschappelijk vlak veeleer als een centrum-progressieve partij, de N-VA komt als een rechts-conservatieve partij naar voren. Dat betekent echter niet dat er binnen de VU geen rechtse vleugel was, of dat er bij de N-VA geen progressieve stemmen te horen zijn. 3. De VU was nog vertrouwd met het Waalse regionalisme en onderhield contacten met Waalse politici, zoals André Cools (PS) of François Perrin (Rassemblement Wallon). De N-VA heeft nauwelijks nog contacten met Franstaligen. 4. De VU riep steeds op tot solidariteit met andere volkeren in Europa die aandrongen op meer autonomie, zoals de Catalanen, Basken, Bretons en Schotten. Die internationale dimensie ontbreekt bij de N-VA. 5. De VU nam op nationaal niveau deel aan een regering, toen ze in 1977 in Tindemans II stapte. De regeringspartijen sloten toen het Egmontpact af, en dat leidde tot een breuk binnen de VU. De N-VA heeft tot nu toe alleen op Vlaams niveau in een regering gezeten. Zelfs toen ze een kartel vormde met de CD&V hield ze zich ver van de federale regering.