Nieuwbakken president Tayyip Erdogan lijkt al zijn tegenstanders gevloerd te hebben. Het ooit politiek machtige leger voert tegenwoordig enkel zijn bevelen uit. De meerderheid van het parlement slikt zijn voorstellen zonder morren. Nu het volk de man massale steun geeft, lijkt ook de oppositie de handdoek in de ring te gooien. Is Erdogan dan de onbetwiste alleenheerser van het land? Nee, want de vrouwen geven zich niet gewonnen in Turkije.
...

Nieuwbakken president Tayyip Erdogan lijkt al zijn tegenstanders gevloerd te hebben. Het ooit politiek machtige leger voert tegenwoordig enkel zijn bevelen uit. De meerderheid van het parlement slikt zijn voorstellen zonder morren. Nu het volk de man massale steun geeft, lijkt ook de oppositie de handdoek in de ring te gooien. Is Erdogan dan de onbetwiste alleenheerser van het land? Nee, want de vrouwen geven zich niet gewonnen in Turkije. De meest vooraanstaande van die verzetsvrouwen is niemand minder dan Hayrunnisa Gul. Haar echtgenoot, Abdullah Gul, lid van Erdogans Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) en tot voor kort president van het land, had gehoopt op het premierschap nu Erdogan het presidentiële paleis betrekt. Alleen wil Erdogan allesbehalve een krachtige premier en dus werd de loyale partijsoldaat aan de kant gezet. Abdullah Gul lijkt in zijn lot te berusten, maar zijn vrouw niet. Op de afscheidsreceptie op het presidentiële paleis trok Hayrunnisa fel van leer. Ze weigerde pro-Erdogan-journalisten de hand te schudden, liet weten dat ze genoeg had van de zwartmakende propaganda uit het Erdogan-kamp, en kondigde aan dat ze weldra een 'intifada' zal starten. Ze kan alvast rekenen op de steun van verschillende vrouwelijke jour-nalisten, al zijn de media grotendeels in handen van Erdogan. In de kleine kranten waarvoor ze schrijven, deinzen hun pennen nergens voor terug. Ook wanneer ze - eerder uitzonderlijk - op televisie verschijnen, tonen ze zich de felste tegenstanders van het Erdogan-regime. Tayyip Erdogan duldt de kritiek van de dissidente vrouwen uiteraard niet. Tijdens zijn verkiezingscampagne mocht onder meer journaliste Amberin Zaman het ontgelden. Volgens Erdogan had Zaman de islam beledigd door te zeggen dat in islamitische landen de mensen nu eenmaal veel makkelijker braaf achter een leider aanlopen. De nieuwe president van Turkije voegde er nog aan toe dat deze 'onzedelijke vrouw haar plaats moest kennen'. Sindsdien kregen Zaman en andere dissidente journalistes de haat van de hele AKP-aanhang over zich heen in de sociale media. Toch staan deze vrouwen niet alleen in hun verzet. Zo voert Aylin Nazliaka al langer strijd tegen Erdogan. Het vrouwelijke parlementslid van de republikeinse partij CHP nam geen blad voor de mond toen Erdogan overspel wilde verbieden, abortus aan banden wilde leggen en te pas en te onpas verkondigde dat iedere vrouw minstens drie kinderen moest baren. Ze noemde Erdogan zelfs een 'vaginawachter'. Toen ze recent in het parlement werd uitgejouwd door de AKP-fractie, wilde ze haar schoen uittrekken en naar de AKP'ers gooien - een zware belediging in de moslimwereld. Maar ze bedacht zich: 'Ik zou mijn schoen naar jullie hoofd moeten smijten, maar jullie zijn mijn schoen niet waard.' Erdal Balci 'Ik zou mijn schoen naar jullie hoofd moeten smijten, maar jullie zijn mijn schoen niet waard.'