JA

Toen onze beroepsvereniging vernam dat er videogames verhuurd worden zonder toestemming van de producent, is er een controle gebeurd waaruit bleek dat die praktijk veelvuldig voorkwam. Games maken is een risicovolle activiteit: de meeste kosten meer dan ze opbrengen, bedrijven moeten teren op een paar succesvolle titels waardoor ze opnieuw kunnen investeren. Het is oneerlijk dat de producenten niet mee kunnen profiteren van de exploitatie van hun producten, niet? In een rondzendbrief hebben we daarom aan zeshonderd winkels en videotheken meegedeeld dat die toestemming noodzakelijk is. Ze kunnen die vragen en erover onderhandelen, maar als ze die niet krijgen is verhuren illegaal. Hoewel de verhuur van videogames de verkoop dreigde te kannibaliseren, hebben we een overgangsperiode ingesteld. Vanaf 1 juni 2008 mochten wel nog bestaande, maar geen nieuwe titels meer verhuurd worden zonder toestemming. Vanaf 1 december kunnen gerechtelijke st...

Toen onze beroepsvereniging vernam dat er videogames verhuurd worden zonder toestemming van de producent, is er een controle gebeurd waaruit bleek dat die praktijk veelvuldig voorkwam. Games maken is een risicovolle activiteit: de meeste kosten meer dan ze opbrengen, bedrijven moeten teren op een paar succesvolle titels waardoor ze opnieuw kunnen investeren. Het is oneerlijk dat de producenten niet mee kunnen profiteren van de exploitatie van hun producten, niet? In een rondzendbrief hebben we daarom aan zeshonderd winkels en videotheken meegedeeld dat die toestemming noodzakelijk is. Ze kunnen die vragen en erover onderhandelen, maar als ze die niet krijgen is verhuren illegaal. Hoewel de verhuur van videogames de verkoop dreigde te kannibaliseren, hebben we een overgangsperiode ingesteld. Vanaf 1 juni 2008 mochten wel nog bestaande, maar geen nieuwe titels meer verhuurd worden zonder toestemming. Vanaf 1 december kunnen gerechtelijke stappen volgen tegen wie dat toch nog doet. Wij zijn videogames beginnen te verhuren op verzoek van de consumenten. Dat doen we al meer dan tien jaar. Wij kopen versies aan die bestemd zijn voor verkoop en stellen die ter beschikking. Gamers willen een spelletje graag eerst uitproberen voor ze het kopen: als het niet aan hun verwachtingen blijkt te voldoen, kunnen ze zich een verloren investering besparen. Hoewel het lange tijd werd gedoogd, zat het verbod op het vrij verhuren van videogames er al geruime tijd aan te komen. Spijtig. Wij zouden dat liever anders zien. We mogen blijven verhuren als we een overeenkomst maken met de producenten, maar in tegenstelling tot wat de BEA zegt, zijn velen daartoe niet bereid. Elk bedrijf heeft daar kennelijk zijn eigen redenen voor, welke weet ik niet precies. Uit de gesprekken die we gehad hebben, blijkt maar de helft van de producenten een overeenkomst te willen sluiten. In totaal zou daardoor maar een derde van alle games verhuurd kunnen worden. Dan heeft het geen nut. Dat assortiment is te klein. Na 1 december stoppen wij dus met de spelletjesverhuur, en met ons, naar mijn gevoel, allicht heel België. Dat stoppen met spelletjesverhuur kost de zelfstandige uitbaters van onze winkels een kleine vijf procent van hun omzet. Vooral de consument is er het slachtoffer van en dat is spijtig. Dat denk ik niet. Die twee zaken lijken me los van elkaar te staan. Toen onze beroepsvereniging vernam dat er videogames verhuurd worden zonder toestemming van de producent, is er een controle gebeurd waaruit bleek dat die praktijk veelvuldig voorkwam. Games maken is een risicovolle activiteit: de meeste kosten meer dan ze opbrengen, bedrijven moeten teren op een paar succesvolle titels waardoor ze opnieuw kunnen investeren. Het is oneerlijk dat de producenten niet mee kunnen profiteren van de exploitatie van hun producten, niet? In een rondzendbrief hebben we daarom aan zeshonderd winkels en videotheken meegedeeld dat die toestemming noodzakelijk is. Ze kunnen die vragen en erover onderhandelen, maar als ze die niet krijgen is verhuren illegaal. Hoewel de verhuur van videogames de verkoop dreigde te kannibaliseren, hebben we een overgangsperiode ingesteld. Vanaf 1 juni 2008 mochten wel nog bestaande, maar geen nieuwe titels meer verhuurd worden zonder toestemming. Vanaf 1 december kunnen gerechtelijke stappen volgen tegen wie dat toch nog doet. Wij zijn videogames beginnen te verhuren op verzoek van de consumenten. Dat doen we al meer dan tien jaar. Wij kopen versies aan die bestemd zijn voor verkoop en stellen die ter beschikking. Gamers willen een spelletje graag eerst uitproberen voor ze het kopen: als het niet aan hun verwachtingen blijkt te voldoen, kunnen ze zich een verloren investering besparen. Hoewel het lange tijd werd gedoogd, zat het verbod op het vrij verhuren van videogames er al geruime tijd aan te komen. Spijtig. Wij zouden dat liever anders zien. We mogen blijven verhuren als we een overeenkomst maken met de producenten, maar in tegenstelling tot wat de BEA zegt, zijn velen daartoe niet bereid. Elk bedrijf heeft daar kennelijk zijn eigen redenen voor, welke weet ik niet precies. Uit de gesprekken die we gehad hebben, blijkt maar de helft van de producenten een overeenkomst te willen sluiten. In totaal zou daardoor maar een derde van alle games verhuurd kunnen worden. Dan heeft het geen nut. Dat assortiment is te klein. Na 1 december stoppen wij dus met de spelletjesverhuur, en met ons, naar mijn gevoel, allicht heel België. Dat stoppen met spelletjesverhuur kost de zelfstandige uitbaters van onze winkels een kleine vijf procent van hun omzet. Vooral de consument is er het slachtoffer van en dat is spijtig. Dat denk ik niet. Die twee zaken lijken me los van elkaar te staan. opgetekend door Jan jagers