De kans is groot dat Filip Dewinter (Vlaams Blok) meer last heeft van nachtmerries dan Jos Geysels (Agalev). New Scientist bracht de resultaten van onderzoek waaruit bleek dat hoe rechtser iemand zich in het politieke spectrum bevindt, hoe slechter hij droomt. In de Verenigde Staten hadden Republikeinen drie keer meer last van nachtmerries dan Democraten. Een verklaring werd gezocht in de vele regels waaraan rechtse mensen zich in hun leven moeten houden.
...

De kans is groot dat Filip Dewinter (Vlaams Blok) meer last heeft van nachtmerries dan Jos Geysels (Agalev). New Scientist bracht de resultaten van onderzoek waaruit bleek dat hoe rechtser iemand zich in het politieke spectrum bevindt, hoe slechter hij droomt. In de Verenigde Staten hadden Republikeinen drie keer meer last van nachtmerries dan Democraten. Een verklaring werd gezocht in de vele regels waaraan rechtse mensen zich in hun leven moeten houden. Het is een misvatting dat alleen mensen dromen. Ook katten, vogels en zelfs sommige reptielen dromen. Ratten konden zich na een nacht-rust vol droomactiviteit beter nieuwe ervaringen herinneren dan wanneer ze niet aantoonbaar gedroomd hadden. Dat geldt misschien ook voor mensen. Volgens Science halen slechte leerlingen een deel van hun leerachterstand 's nachts in als ze dromen. Dromen gebeurt bijna uitsluitend tijdens de REM-slaap. De hersenen zijn dan even actief als wanneer het lichaam wakker is. Maar in verhouding tot de wakkere periodes is het limbisch systeem van de hersenen (het 'primitieve' deel dat voor emoties instaat) meer actief tijdens de slaap, en de prefrontale cortex, waar intellect en redeneervermogen huizen, minder. Daarom worden mensen die intens gedroomd hebben dikwijls met een bepaald humeur wakker. De meeste slapers zouden vooral vroeg in de nacht slechte dromen hebben, maar naar de ochtend toe leukere. Tijdens de slaap zou het limbisch systeem zijn afgesneden van externe prikkels en van hersencentra voor herinneringen en rationele gedachten, wat de oorsprong van absurde droombeelden zou kunnen verklaren. Sommige neurologen beschouwen dromen als niet meer dan een neveneffect van de noodzaak om ook 's nachts ademhaling en andere levensfuncties te reguleren. De meeste wetenschappers gaan er echter van uit dat dromen een functie hebben, hoewel ze worstelen met de vraag welke. Sommigen menen dat dromen instrumenteel zijn in het verwerken van traumatische ervaringen, zoals bleek uit een studie van scheidende koppels. Bij dromers zou de traumaverwerking vlotter verlopen. Overdag zouden banale beslommeringen emotionele verwerking hinderen. De stelling wint echter veld dat tijdens droomsessies nieuwe informatie in verband wordt gebracht met wat al in de hersenen opgeslagen ligt. Dat zou verklaren waarom er regelmatig bizarre connecties in dromen opduiken. Hoe dikwijls 'zien' we een vriend of een kennis in een droom niet in een totaal andere situatie dan in de realiteit? Het inzicht groeit ook dat er verschillende soorten dromen bestaan, die niet allemaal aan de REM-slaap gekoppeld zijn.